လူတစ္ေယက္ေသလ်ွင္ လက္မႏွစ္ခုႏွင့္
ေျခမႏွစ္ခုကုိၾကဳိးခ်ည္ထားတတ္သည္။
ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိခဲ႔ပါ။
ထံုးစံအရလုပ္သည္ဟုသာ နားလည္ထား၏။

ဟုိတုန္းက ဆရာေတာ္တစ္ပါးေဟာၾကားေသာ
တရားကုိနာရင္း ဤအေၾကာင္းကုိ သိခြင့္ရခဲ႔သည္။

ဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ မဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ
နားေထာင္ရင္းသေဘာက်မိသည္။

ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား အက်ိဳးရွိႏုိင္သည့္အတြက္
ေဖာ္ျပလုိက္ပါသည္။

တစ္ခါတုန္းက လယ္ပုိင္ရွင္သူေဌးတစ္ေယာက္ဆီမွာ
အခစားလုပ္သည့္ သူရင္းငွားတစ္ေယက္ရွိသည္။
ေန႔စဥ္လုပ္ေနေသာ္လည္း ၾကီးပြားတုိးတက္ျခင္းမရွိ၍
စိတ္ပ်က္ေနေလ၏။

တစ္ေန႔၌ စဥ္းစားမိ၏။
လယ္ပုိင္ရွင္ထံ လယ္ေတာင္းမည္။
ကုိယ္ပုိင္ လယ္လုပ္ခြင့္ရလ်ွင္ စီးပြားေရး အဆင္ေျပႏုိင္သည္။

"သူေဌး … သူေဌးမွာ မ်က္စိတစ္ဆုံး လက္ညိဳးထုိးမလြဲ
လယ္ေတြအမ်ားၾကီးပါ။
က်ြန္ေတာ့္မွာ လယ္တစ္ကြက္ေတာင္မရွိဘူး
လယ္တစ္ရွင္စာေလာက္ေပးပါ။"
လယ္တစ္ရွင္စာဆုိတာ ႏြားႏွစ္ေကာင္ႏွင့္
တစ္မုိးတြင္း လုပ္ကုိင္ေလာက္တဲ႔ ေျမကုိေျပာတာပါ။

သူေဌးက သူရင္းငွားကုိၾကည့္ျပီး သနားသြားပါတယ္။

"မင္းလုိခ်င္သေလာက္ ငါေပးမယ္။
ေရာ့ ဒီမွာ ငုတ္တစ္ေခ်ာင္း …
ေရာ့ ဒီမွာ တုတ္တစ္ေခ်ာင္း …
ဒီကေနသြားပါ။
မင္းလုိခ်င္သေလာက္ လယ္ေျမကုိေရာက္ရင္
ငုတ္ကုိ တုတ္နဲ႔ရုိက္ျပီး မွတ္ထားခဲ႔။
ငုတ္အတြင္းကုိ မင္းပုိင္တဲ႔ ေျမအျဖစ္ မွတ္ထားခဲ႔။"
သူေဌးစကားဆုံးေတာ့ သူရင္းငွားခမ်ာ
ဘယ္ေလာက္ဝမ္းသာမလဲ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။

တုတ္နဲ႔ငုတ္ကုိ ကုိင္ျပီး …
ခပ္သြက္သြက္ေလ်ွာက္သြားပါတယ္။
ျပီးေတာ့ ေနာက္ျပန္ ၾကည့္လုိက္ပါတယ္။
စိတ္ထဲမွာလည္း ေတြးလုိက္ပါတယ္။

"နည္းေသးတယ္" ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။

ငါလမ္းေလ်ွာက္တာ ေႏွးလုိ႔ျဖစ္မယ္ဆုိျပီး
မေျပးရုံတမယ္ သြားျပန္ပါတယ္။
"နည္းေသးတယ္" ဟူ၍ပင္ ျဖစ္ပါသည္။

မိမိရျပီးသား ဥစၥာမ်ားႏွင့္
ေနာက္ထပ္ရမည့္ ပစၥည္းဥစၥမ်ားကုိ
တဏွာမ်က္လုံးႏွင့္ၾကည့္လ်ွင္
အေျဖက တစ္ခုတည္း ျဖစ္ပါသည္။

"နည္းေသးတယ္"ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။
ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ာ ……။

မုိးလင္းမွ မုိးခ်ဳပ္ တကုပ္ကုပ္နဲ႔ မေမာႏုိင္မပန္းႏုိင္
ရွာေဖြေနၾကျခင္းသည္ တဏွာက ခုိင္းလုိ႔ျဖစ္ပါသည္။

မုိးခ်ဳပ္လုိ႔ စာရင္းသိမ္းျပီး "နည္းေသးတယ္"
ထပ္ရွာဦးမယ္ ေတြးျခင္းသည္ တဏွာ၏ သတိၱျဖစ္ပါသည္။

ဘုရားမသြားႏုိင္ ေက်ာင္းမတက္ႏုိင္ေအာင္
ခုိင္းေနတာ တဏွာပင္ျဖစ္သည္။
တရားမနာႏုိင္ေအာင္
ခုႏွစ္ရက္မ်ွ တရားအားမထုတ္ႏုိင္ေအာင္
တရားအတြက္ အခ်ိန္မေပးႏုိင္ေအာင္
ခုိင္းေနတာ တဏွာျဖစ္၏။

ရက္ၾကီးအခါၾကီးမွာ အမ်ားသူငါ ကုသုိလ္ေတြျပဳလုိ႔……။
ဒါေတြကုိ ျမင္ေသာ္လည္း …
ဒီရက္က ေစ်းေရာင္းလုိ႔ ပုိေကာင္းတယ္ဆိုျပီး
ဘုရားေက်ာင္းကန္ မ်က္ႏွာလဲႊတာ တဏွာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

သူရင္းငွားက နည္းေသးတယ္အေတြးနဲ႔
ငုတ္နဲ႔ တုတ္ကုိေျမမွာခ်
ခါးေတာင္းကုိ ေျမွာင္ေအာင္က်ိဳက္ျပီး
တုတ္နဲ႔ ငုတ္ကုိကုိင္ျပီး ေျပးပါေတာ့တယ္။

မ်ားမ်ားရဖုိ႔ ျမန္ျမန္ေျပးေနျခင္းပါ။

ေျပးရင္းေျပးရင္း အေမာဆုိ႔ျပီး
လယ္ကြက္တစ္ခုထဲကုိ ေမွာက္လဲသြားပါတယ္။
ကူမည့္သူမရွိဘဲ ေမွာက္လဲေနေတာ့
ပါးစပ္ထဲ ႏွာေခါင္းထဲမွ ေရဝင္ျပီးေသသြားပါတယ္။

အေတာ္ၾကာမွ လယ္ပုိင္ရွင္က _

"ေဟ့ သူရင္းငွား လယ္ယူဖုိ႔သြားတာ
ျပန္လာတာမေတြ႔ေသးဘူး လာလုိက္ၾကစုိ႔" လုိ႔

အနီးရွိ လူမ်ားေခၚျပီး လုိက္ၾကည့္ပါတယ္။
လယ္ကြက္ထဲမွာ ေမွာက္လဲေသတာ ေတြ႔ေတာ့
စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ ေဘးကလူေတြကုိ ေျပာပါတယ္။

ငါက လယ္ေျမေတြကုိ လုိသေလာက္ေပးတယ္
သူက ေျခာက္ေပပဲယူသြားတယ္ ေျပာျပီး…
ေျမျမဳတ္ဖုိ႔ ေျခာက္ေပတြင္း တစ္တြင္းတူးခုိင္းပါတယ္။

တြင္းတူးေနတုန္းမွာ ေမွာက္ခုံၾကီး ေသေနတဲ႔
သူရင္းငွားကုိ ပက္လက္လွန္လုိက္ပါတယ္။
လက္ထဲက တုတ္နဲ႔ ငုတ္က ျပဳတ္မထြက္ဘဲ
ကုိင္ထားျမဲ ျဖစ္ေနပါတယ္။

လယ္ပုိင္ရွင္က ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ျပီး
အေလာင္းကုိ တြင္းထဲမခ်ခင္
တုတ္နဲ႔ ငုတ္ကုိ သူရင္းငွား လက္ထဲမွ ျဖဳတ္လုိက္ျပီး
ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ လက္မႏွစ္ေခ်ာင္းကုိ
ပူးခ်ည္လုိက္ပါတယ္။
ေဘးကလူေတြက လယ္ပုိင္ရွင္ကုိ
ဘာလုပ္ဖုိ႔ခ်ည္တာလဲလုိ႔ ေမးေတာ့
လယ္ပုိင္ရွင္က ျပန္မေျဖေသးဘဲ
ေျခမႏွစ္ေခ်ာင္းကုိ ပူးျပီး ၾကိဳးနဲ႔ခ်ည္ျပန္ပါတယ္။

ျပီးမွ ေဘးကလူေတြကုိ ရွင္းျပပါတယ္။

"တုတ္နဲ႔ ငုတ္ကုိင္ျပီး ညညေျပးေနမွာစုိးလုိ႔
ေျခမနဲ႔ လက္မကုိ ၾကိဳးခ်ည္ထားတာပါလုိ႔"

ေျဖလုိက္္ပါတယ္ ………။

မၾကာခဏဆုိသလုိ မိမိကုိယ္ကုိျပန္ေမးသင့္တဲ႔ ေမးခြန္းေလး တစ္ခုရွိပါတယ္။
နင္ေျပးေနတုန္းလား ?ငုတ္ရုိက္ေနျပီလား ? ဆုိတာပါပဲ....။

ဖိုးသူေတာ္ (www.phothutaw.com)
Credit:Original uploader.
# Unicode Version # ျဖင့္ ဖတ္ပါ #

လူတစ်ယေက်သေလျှင် လက်မနှစ်ခုနှင့်
ခြေမနှစ်ခုကိုကြိုးချည်ထားတတ်သည်။
ဘာကြောင့်မှန်းမသိခဲ့ပါ။
ထုံးစံအရလုပ်သည်ဟုသာ နားလည်ထား၏။

ဟိုတုန်းက ဆရာတော်တစ်ပါးဟောကြားသော
တရားကိုနာရင်း ဤအကြောင်းကို သိခွင့်ရခဲ့သည်။

ဟုတ်သည်ဖြစ်စေ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ
နားထောင်ရင်းသဘောကျမိသည်။

ဓမ္မမိတ်ဆွေများ အကျိုးရှိနိုင်သည့်အတွက်
ဖော်ပြလိုက်ပါသည်။

တစ်ခါတုန်းက လယ်ပိုင်ရှင်သူဌေးတစ်ယောက်ဆီမှာ
အခစားလုပ်သည့် သူရင်းငှားတစ်ယေက်ရှိသည်။
နေ့စဉ်လုပ်နေသော်လည်း ကြီးပွားတိုးတက်ခြင်းမရှိ၍
စိတ်ပျက်နေလေ၏။

တစ်နေ့၌ စဉ်းစားမိ၏။
လယ်ပိုင်ရှင်ထံ လယ်တောင်းမည်။
ကိုယ်ပိုင် လယ်လုပ်ခွင့်ရလျှင် စီးပွားရေး အဆင်ပြေနိုင်သည်။

"သူဌေး … သူဌေးမှာ မျက်စိတစ်ဆုံး လက်ညိုးထိုးမလွဲ
လယ်တွေအများကြီးပါ။
ကျွန်တော့်မှာ လယ်တစ်ကွက်တောင်မရှိဘူး
လယ်တစ်ရှင်စာလောက်ပေးပါ။"
လယ်တစ်ရှင်စာဆိုတာ နွားနှစ်ကောင်နှင့်
တစ်မိုးတွင်း လုပ်ကိုင်လောက်တဲ့ မြေကိုပြောတာပါ။

သူဌေးက သူရင်းငှားကိုကြည့်ပြီး သနားသွားပါတယ်။

"မင်းလိုချင်သလောက် ငါပေးမယ်။
ရော့ ဒီမှာ ငုတ်တစ်ချောင်း …
ရော့ ဒီမှာ တုတ်တစ်ချောင်း …
ဒီကနေသွားပါ။
မင်းလိုချင်သလောက် လယ်မြေကိုရောက်ရင်
ငုတ်ကို တုတ်နဲ့ရိုက်ပြီး မှတ်ထားခဲ့။
ငုတ်အတွင်းကို မင်းပိုင်တဲ့ မြေအဖြစ် မှတ်ထားခဲ့။"
သူဌေးစကားဆုံးတော့ သူရင်းငှားခမျာ
ဘယ်လောက်ဝမ်းသာမလဲ စဉ်းစားကြည့်ပါ။

တုတ်နဲ့ငုတ်ကို ကိုင်ပြီး …
ခပ်သွက်သွက်လျှောက်သွားပါတယ်။
ပြီးတော့ နောက်ပြန် ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
စိတ်ထဲမှာလည်း တွေးလိုက်ပါတယ်။

"နည်းသေးတယ်" ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။

ငါလမ်းလျှောက်တာ နှေးလို့ဖြစ်မယ်ဆိုပြီး
မပြေးရုံတမယ် သွားပြန်ပါတယ်။
"နည်းသေးတယ်" ဟူ၍ပင် ဖြစ်ပါသည်။

မိမိရပြီးသား ဥစ္စာများနှင့်
နောက်ထပ်ရမည့် ပစ္စည်းဥစ္စများကို
တဏှာမျက်လုံးနှင့်ကြည့်လျှင်
အဖြေက တစ်ခုတည်း ဖြစ်ပါသည်။

"နည်းသေးတယ်"ဟူ၍ ဖြစ်ပါသည်။
ဓမ္မမိတ်ဆွေများခင်ဗျာ ……။

မိုးလင်းမှ မိုးချုပ် တကုပ်ကုပ်နဲ့ မမောနိုင်မပန်းနိုင်
ရှာဖွေနေကြခြင်းသည် တဏှာက ခိုင်းလို့ဖြစ်ပါသည်။

မိုးချုပ်လို့ စာရင်းသိမ်းပြီး "နည်းသေးတယ်"
ထပ်ရှာဦးမယ် တွေးခြင်းသည် တဏှာ၏ သတ္တိဖြစ်ပါသည်။

ဘုရားမသွားနိုင် ကျောင်းမတက်နိုင်အောင်
ခိုင်းနေတာ တဏှာပင်ဖြစ်သည်။
တရားမနာနိုင်အောင်
ခုနှစ်ရက်မျှ တရားအားမထုတ်နိုင်အောင်
တရားအတွက် အချိန်မပေးနိုင်အောင်
ခိုင်းနေတာ တဏှာဖြစ်၏။

ရက်ကြီးအခါကြီးမှာ အများသူငါ ကုသိုလ်တွေပြုလို့……။
ဒါတွေကို မြင်သော်လည်း …
ဒီရက်က ဈေးရောင်းလို့ ပိုကောင်းတယ်ဆိုပြီး
ဘုရားကျောင်းကန် မျက်နှာလွဲှတာ တဏှာကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူရင်းငှားက နည်းသေးတယ်အတွေးနဲ့
ငုတ်နဲ့ တုတ်ကိုမြေမှာချ
ခါးတောင်းကို မြှောင်အောင်ကျိုက်ပြီး
တုတ်နဲ့ ငုတ်ကိုကိုင်ပြီး ပြေးပါတော့တယ်။

များများရဖို့ မြန်မြန်ပြေးနေခြင်းပါ။

ပြေးရင်းပြေးရင်း အမောဆို့ပြီး
လယ်ကွက်တစ်ခုထဲကို မှောက်လဲသွားပါတယ်။
ကူမည့်သူမရှိဘဲ မှောက်လဲနေတော့
ပါးစပ်ထဲ နှာခေါင်းထဲမှ ရေဝင်ပြီးသေသွားပါတယ်။

အတော်ကြာမှ လယ်ပိုင်ရှင်က _

"ဟေ့ သူရင်းငှား လယ်ယူဖို့သွားတာ
ပြန်လာတာမတွေ့သေးဘူး လာလိုက်ကြစို့" လို့

အနီးရှိ လူများခေါ်ပြီး လိုက်ကြည့်ပါတယ်။
လယ်ကွက်ထဲမှာ မှောက်လဲသေတာ တွေ့တော့
စိတ်မကောင်းစွာနဲ့ ဘေးကလူတွေကို ပြောပါတယ်။

ငါက လယ်မြေတွေကို လိုသလောက်ပေးတယ်
သူက ခြောက်ပေပဲယူသွားတယ် ပြောပြီး…
မြေမြုတ်ဖို့ ခြောက်ပေတွင်း တစ်တွင်းတူးခိုင်းပါတယ်။

တွင်းတူးနေတုန်းမှာ မှောက်ခုံကြီး သေနေတဲ့
သူရင်းငှားကို ပက်လက်လှန်လိုက်ပါတယ်။
လက်ထဲက တုတ်နဲ့ ငုတ်က ပြုတ်မထွက်ဘဲ
ကိုင်ထားမြဲ ဖြစ်နေပါတယ်။

လယ်ပိုင်ရှင်က သေသေချာချာကြည့်ပြီး
အလောင်းကို တွင်းထဲမချခင်
တုတ်နဲ့ ငုတ်ကို သူရင်းငှား လက်ထဲမှ ဖြုတ်လိုက်ပြီး
ကြိုးတစ်ချောင်းနဲ့ လက်မနှစ်ချောင်းကို
ပူးချည်လိုက်ပါတယ်။
ဘေးကလူတွေက လယ်ပိုင်ရှင်ကို
ဘာလုပ်ဖို့ချည်တာလဲလို့ မေးတော့
လယ်ပိုင်ရှင်က ပြန်မဖြေသေးဘဲ
ခြေမနှစ်ချောင်းကို ပူးပြီး ကြိုးနဲ့ချည်ပြန်ပါတယ်။

ပြီးမှ ဘေးကလူတွေကို ရှင်းပြပါတယ်။

"တုတ်နဲ့ ငုတ်ကိုင်ပြီး ညညပြေးနေမှာစိုးလို့
ခြေမနဲ့ လက်မကို ကြိုးချည်ထားတာပါလို့"

ဖြေလိုက်ပါတယ် ………။

မကြာခဏဆိုသလို မိမိကိုယ်ကိုပြန်မေးသင့်တဲ့ မေးခွန်းလေး တစ်ခုရှိပါတယ်။
နင်ပြေးနေတုန်းလား ?ငုတ်ရိုက်နေပြီလား ? ဆိုတာပါပဲ....။

ဖိုးသူတော် (www.phothutaw.com)
Credit:Original uploader
 
 
 
ေန႔စဥ္သတင္းအသစ္မ်ားကို Email ပို႔ေပးပါမည္။
သင္၏ Gmail ကို ေအာက္တြင္ ျဖည့္စြက္၍ Submit လုပ္ပါ။
 
 
Top