ဦးေခမိႏၵ ……… ဦးေခမိႏၵသည္ ရဟန္းငယ္တစ္ပါးပီပီ ဘဝကိုမခံခ်င္တဲ့စိတ္ျဖင့္ စာကိုအလြန္ႀကိဳးစားသူ __ရဟန္းလည္းျဖစ္သလို၊ ကိုယ္ဒူးကိုယ္ခြ်န္ျပီးလည္း
နိဳင္ငံေတာ္ပရိယတိၱသာသနာ့တကၠသိုလ္ __(ရန္ကုန္)ကိုလည္း တက္ေနသည့္ရဟန္းလည္းျဖစ္၏၊

တေန ့ …… တကၠသိုလ္ကေနခ်မွတ္ေပးလိုက္သည့္ ျပဌာန္းစာကို သဲသဲမဲမဲေလ့လာက်က္မွတ္ေနသည္ ေန ့ဆြမ္းဘုဥ္းေပးျပီး သူငယ္ခ်င္းရဟန္းေတြက်ိန္းစက္ေနေပမယ့္လည္း သူကားမက်ိန္းစက္နိဳင္

ေပးထားသည့္စာကိုမရေသးလို ့သာျဖစ္၏ ထိုအခ်ိန္တြင္ …… ကလင္ . ကလင္ . ဟူ၍ ဖုန္းဝင္လာသည္ ဖုန္းေကာဝင္လာေသာ္လည္းစာကအေရးႀကီးသည္မို ့အသံလာတဲ့ဆီဖုန္းဆီသို ့စိတ္မဝင္စားခ်င္ေသး ထို ့ေနာက္ ထိုဖုန္းကားခဏခဏဆိုသလိုဝင္လာတာေႀကာင့္ က်ိန္းစက္သည့္ရဟန္းမ်ားကို အားနာလာတာနဲ ့ ဖုန္းအသံလာရာဆီသို ့ထသြားကာ ဘယ္သူမ်ားလည္းႀကည့္လိုက္ေတာ့ ?

ေမေမ …… တဲ့ ။

စာကိုက်က္မွတ္ေနသည့္စိတ္ေတာင္ ဘယ္ေရာက္သြားမွန္းမသိ အေႀကာင္းကား ……တစ္ခါမွ ဒီေလာက္ဖုန္းေကာအမ်ားႀကီးကို မေခၚစဖူး အေခၚထူးလို ့သာျဖစ္၏ အရင္ကဆိုရင္ တစ္ခါသာေခၚလို ့မရရင္ ဆက္၍မေခၚေသာ အေမ၊ ယေန ့ကား အဘယ့္ေႀကာင့္ အႀကိမ္ေပါင္းမနည္းေခၚ၍ေနသနည္း ဦးေခမိႏၵသည္ စိတ္ထဲ၌ အေတြး ……… မ်ားစြာ

ထိုအေတြးမ်ားစြာနဲ ့အတူ ေတာရြာမွာေနတဲ့ အေမ့ဆီကို ခ်င္ျခင္းပဲ ခ်က္ျခင္းပဲ ဖုန္းေခၚလိုက္ေတာ့ အေမ့အသံကား အရင္လိုမဟုတ္ ဝမ္းနည္းသည့္အသံ အားကိုးရွာသည့္အသံနဲ ့

“သားေရ …… တဲ့ အခြင့္ရလို ့ရွိရင္ေလ ရြာက အေမ့ဆီကိုလာလို ့ရမလား” တဲ့ေလ …… ။

ရပါတယ္အေမလို ့သာေျပာလိုက္၏

တကယ္ေတာ့ တကၠသိုလ္ဆိုတာ စည္းကမ္းေတြအလြန္မ်ားျပားျပီးေနရာ႒ာနတစ္ခု၊ေနာက္တစ္ခါ ထြက္ခ်င္တိုင္းထြက္လို ့မရသလိုဝင္ခ်င္တိုင္းလည္း ဝင္ခြင့္မရေသာ ေနရာလည္းျဖစ္၏/

ရပါတယ္ အေမလို ့ေျပာလိုက္ရျခင္းမွာ

“စာပဲႀကိဳးစားေနာ္ …… သား အခြင့္ရမွသာျပန္လာခဲ့ပါ” လို ့ဆိုဆိုေနတဲ့ ဒီအေမက တစ္ခါမွလည္း ျပန္လာခဲ့ပါဦးလို ့မေခၚဖူးသလို အေမ့ရဲ့အသံကလည္းထူးျခားေနလို ့လည္းျဖစ္၏ ……

ရြာနဲ ့အေမ့အိမ္ကိုေရာက္ေတာ့ အရင္ေန ့ေတြကလို အေမသည္ သားေမာင္ဦးဇင္းျပန္လာတာေတာင္ အိမ္ေရွ ့ကေန အျပံဳးေလးနဲ ့ေပါ ့..သားျပန္လာပီလားေတာင္ ထြက္ျပီးႀကိဳဆိုတာမေတြ ့ရေတာ့ အေမသည္ အိပ္ယာထဲမွာေခြေခြေလး …… ။

ခရီးေဆာင္အိပ္ေလးနဲ ့အိမ္ထဲဝင္လာတဲ့သားကို အေမျမင္ေတာ့ အားအင္မျပည့္တဲ့အျပံဳးေလးနဲ ့အေမအားယူျပံဳးျပီး

“သားျပန္လာပီလား” …… တဲ့

“ဟုတ္ကဲ့ အေမ သားျပန္လာပါပီ” လို ့သာေျဖလိုက္ရေပမယ့္ ဦးေခမိႏၵရဲ့ရင္ထဲမွာေတာ့ အိမ္အျပင္ထြက္ျပီး အရင္လိုမႀကိဳဆိုကတည္းကဝမ္းနည္းေနတာ အေမ့ရဲ့အေျခ အေမ့ရဲ့အေနထား ေျပာင္းလဲေနေတာ့ ဝမ္းနည္းတဲ့အသံကို ထိန္းခ်ဳပ္ျပီး အေမရယ္…… အခုအေမ့သားႀကီးအေမ့ေရွ ့ေရာက္ေနပါပီလို ့ေျဖလိုက္ရသည္။

သားရဟန္းကိုေတြ ့ေတာ့ အေမျဖစ္သူသည္

“သားေရ …… တ့ဲ အေမဘာပဲစားစား လ်ွာက အရသာမေပးေတာ့ဘူး” တဲ့ “ျဖစ္ေနတာႀကာ” ပီတဲ့ “အေမ့ရဲ့လ်ွာကို ဒီျမိဳ ့မွာမျပေတာ့ပဲ တစ္ျခားေနရာကို
ျပခ်င္ပါတယ္” တဲ့ေလ ……

အေမ့ရဲ့ရင္ဖြင့္သံႀကားလိုက္ရေသာ သားျဖစ္သူ ဦးေခမိႏၵ၏ဦးေခါင္းကို မိုးႀကိဳးပစ္ခ်သြားသလိုထူပူသြားသည္ အေႀကာင္းကား တကၠသိုလ္တက္ေနသည့္ရဟန္းမို႔
ပိုက္ဆံလံုးဝရွိမေနလို ့သာျဖစ္၏ ၊

သူတာဝန္ယူရေပမည္ အိမ္မွာကား …… သူက အႀကီးဆံုးသားျဖစ္ေနလို ့သာျဖစ္၏။ အကိုႀကီးေတာ့ အဖရာဆိုသလို သူ ့မွာတာဝန္းအျပည့္ဝရွိေနသည္၊ခရီးေဆာင္အိပ္ထဲက ပိုက္ဆံကိုေရတြက္ႀကည့္ေတာ့ တစ္ေသာင္းေသာင္းေက်ာ္ေက်ာ္သာ ဒါ့ေႀကာင့္ …… သူငယ္ခ်င္းေတြဆီက ေငြေခ်းျပီး ေနျပည္ေတာ္ ကုဋင္၁၀၀၀ျပႀကည့္ေတာ့ဆရာဝန္ျဖစ္သူေတြက ဦးဇင္းေရ …… တဲ့ ဦးဇင္းအေမက လ်ွာကင္ဆာျဖစ္ေနတာတဲ့

ဒုန္း…… ဆို ရင္ထဲေအာင့္သြားသလိုအေမျဖစ္တဲ့သူလည္း ဆရာဝန္ရဲ့ေျပာစကားကို ႀကားလိုက္ရေတာ့ မ်က္နာက အရင္ကထက္ေသးငယ္ျပီး ထိုဆရာဝန္ရဲ့ေရွ ့မွာပင္အေမသည္ သာရဟန္းျဖစ္တဲ့ဦးေခမိႏၵရဲ့ လက္တစ္စံုကို အမွတ္မထင္ပဲ သားျဖစ္သူရဲ့မ်က္ကိုႀကည့္ကာ ဆုပ္ကိုင္မိသြားသည္။

မရည္ရြယ္ေပမယ့္လည္း ေသေရရွင္ေရးနဲ ့ပတ္သက္လာရင္ နီးသူကိုအားကိုးစျမဲသာမဟုတ္ပါလား …… ။

ဦးေခမိႏၵသည္ …… အေမ့ရဲ့လက္ကို ျပန္ဆုပ္ကိုင္ကာ အားေပးစကားအျဖစ္ ျပန္ေျပာလိုက္ေသာ စကားတစ္ခြန္းမွာ

“အေမ …… ဘာမွအားမငယ္နဲ ့ သားတို ့ေဘးနာမွာ ဘယ္သူမွမရွိေပမယ့္ အေမ့အနားမွာ အေမ့သားရွိပါတယ္” ……တဲ့ေလ

ဒါ့ေႀကာင့္ သားလူထြက္ျပီးလုပ္အားခနဲ ့ေဆးကုမယ္ …… တဲ့

ဒါ့ေႀကာင့္ …… ယခု ဤစာမူဖတ္သူကို ေျပးကာဖတ္၍အားကိုးမိပါ၏။ ရဟန္းရွားပါးတဲ့ ဒီေခတ္ႀကီးထဲမွာ သင့္ရဲ့ေရွ ့ရဟန္းတစ္ပါး သာသနာကေနဆံုးရံႈးေနတာ ထိုင္ကာႀကည့္ေနေတာ့မွာလား။လ်ွာကင္ဆာျဖစ္ေနတဲ့ ထိုအေမအိုကိုေပါ့ ကရုဏာ သနားတဲ့စိတ္မျဖစ္မိဘူးလား ဤစာေရးသူအပါဝင္ နိဳင္သေလာက္ျဖင့္ ဝိုင္းဝန္းျပီးျခံရံႀကပါကုန္စို ့အထူးေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါသည္။

ဖိုးသူေတာ္(www.phothutaw.com)
Credit:ဖန္ခါးေျမအရွင္
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းရန္လိပ္စာ

ဦးေခမိႏၵ

မေကြးတိုင္း/​ေတာင္​တြင္​းႀကီး /ငမင္​ရြာ

09799674166 09267597197

#Unicode Version#
ဦးခေမိန္ဒ ……… ဦးခေမိန္ဒသည် ရဟန်းငယ်တစ်ပါးပီပီ ဘဝကိုမခံချင်တဲ့စိတ်ဖြင့် စာကိုအလွန်ကြိုးစားသူ __ရဟန်းလည်းဖြစ်သလို၊ ကိုယ်ဒူးကိုယ်ချွန်ပြီးလည်း
နိုင်ငံတော်ပရိယတ္တိသာသနာ့တက္ကသိုလ် __(ရန်ကုန်)ကိုလည်း တက်နေသည့်ရဟန်းလည်းဖြစ်၏၊

တနေ့ …… တက္ကသိုလ်ကနေချမှတ်ပေးလိုက်သည့် ပြဌာန်းစာကို သဲသဲမဲမဲလေ့လာကျက်မှတ်နေသည် နေ့ဆွမ်းဘုဉ်းပေးပြီး သူငယ်ချင်းရဟန်းတွေကျိန်းစက်နေပေမယ့်လည်း သူကားမကျိန်းစက်နိုင်

ပေးထားသည့်စာကိုမရသေးလို့သာဖြစ်၏ ထိုအချိန်တွင် …… ကလင် . ကလင် . ဟူ၍ ဖုန်းဝင်လာသည် ဖုန်းကောဝင်လာသော်လည်းစာကအရေးကြီးသည်မို့အသံလာတဲ့ဆီဖုန်းဆီသို့စိတ်မဝင်စားချင်သေး ထို့နောက် ထိုဖုန်းကားခဏခဏဆိုသလိုဝင်လာတာကြောင့် ကျိန်းစက်သည့်ရဟန်းများကို အားနာလာတာနဲ့ ဖုန်းအသံလာရာဆီသို့ထသွားကာ ဘယ်သူများလည်းကြည့်လိုက်တော့ ?

မေမေ …… တဲ့ ။

စာကိုကျက်မှတ်နေသည့်စိတ်တောင် ဘယ်ရောက်သွားမှန်းမသိ အကြောင်းကား ……တစ်ခါမှ ဒီလောက်ဖုန်းကောအများကြီးကို မခေါ်စဖူး အခေါ်ထူးလို့သာဖြစ်၏ အရင်ကဆိုရင် တစ်ခါသာခေါ်လို့မရရင် ဆက်၍မခေါ်သော အမေ၊ ယနေ့ကား အဘယ့်ကြောင့် အကြိမ်ပေါင်းမနည်းခေါ်၍နေသနည်း ဦးခေမိန္ဒသည် စိတ်ထဲ၌ အတွေး ……… များစွာ

ထိုအတွေးများစွာနဲ့အတူ တောရွာမှာနေတဲ့ အမေ့ဆီကို ချင်ခြင်းပဲ ချက်ခြင်းပဲ ဖုန်းခေါ်လိုက်တော့ အမေ့အသံကား အရင်လိုမဟုတ် ဝမ်းနည်းသည့်အသံ အားကိုးရှာသည့်အသံနဲ့

“သားရေ …… တဲ့ အခွင့်ရလို့ရှိရင်လေ ရွာက အမေ့ဆီကိုလာလို့ရမလား” တဲ့လေ …… ။

ရပါတယ်အမေလို့သာပြောလိုက်၏

တကယ်တော့ တက္ကသိုလ်ဆိုတာ စည်းကမ်းတွေအလွန်များပြားပြီးနေရာဋ္ဌာနတစ်ခု၊နောက်တစ်ခါ ထွက်ချင်တိုင်းထွက်လို့မရသလိုဝင်ချင်တိုင်းလည်း ဝင်ခွင့်မရသော နေရာလည်းဖြစ်၏/

ရပါတယ် အမေလို့ပြောလိုက်ရခြင်းမှာ

“စာပဲကြိုးစားနော် …… သား အခွင့်ရမှသာပြန်လာခဲ့ပါ” လို့ဆိုဆိုနေတဲ့ ဒီအမေက တစ်ခါမှလည်း ပြန်လာခဲ့ပါဦးလို့မခေါ်ဖူးသလို အမေ့ရဲ့အသံကလည်းထူးခြားနေလို့လည်းဖြစ်၏ ……

ရွာနဲ့အမေ့အိမ်ကိုရောက်တော့ အရင်နေ့တွေကလို အမေသည် သားမောင်ဦးဇင်းပြန်လာတာတောင် အိမ်ရှေ့ကနေ အပြုံးလေးနဲ့ပေါ့..သားပြန်လာပီလားတောင် ထွက်ပြီးကြိုဆိုတာမတွေ့ရတော့ အမေသည် အိပ်ယာထဲမှာခွေခွေလေး …… ။

ခရီးဆောင်အိပ်လေးနဲ့အိမ်ထဲဝင်လာတဲ့သားကို အမေမြင်တော့ အားအင်မပြည့်တဲ့အပြုံးလေးနဲ့အမေအားယူပြုံးပြီး

“သားပြန်လာပီလား” …… တဲ့

“ဟုတ်ကဲ့ အမေ သားပြန်လာပါပီ” လို့သာဖြေလိုက်ရပေမယ့် ဦးခေမိန္ဒရဲ့ရင်ထဲမှာတော့ အိမ်အပြင်ထွက်ပြီး အရင်လိုမကြိုဆိုကတည်းကဝမ်းနည်းနေတာ အမေ့ရဲ့အခြေ အမေ့ရဲ့အနေထား ပြောင်းလဲနေတော့ ဝမ်းနည်းတဲ့အသံကို ထိန်းချုပ်ပြီး အမေရယ်…… အခုအမေ့သားကြီးအမေ့ရှေ့ရောက်နေပါပီလို့ဖြေလိုက်ရသည်။

သားရဟန်းကိုတွေ့တော့ အမေဖြစ်သူသည်

“သားရေ …… တဲ့ အမေဘာပဲစားစား လျှာက အရသာမပေးတော့ဘူး” တဲ့ “ဖြစ်နေတာကြာ” ပီတဲ့ “အမေ့ရဲ့လျှာကို ဒီမြို့မှာမပြတော့ပဲ တစ်ခြားနေရာကို
ပြချင်ပါတယ်” တဲ့လေ ……

အမေ့ရဲ့ရင်ဖွင့်သံကြားလိုက်ရသော သားဖြစ်သူ ဦးခေမိန္ဒ၏ဦးခေါင်းကို မိုးကြိုးပစ်ချသွားသလိုထူပူသွားသည် အကြောင်းကား တက္ကသိုလ်တက်နေသည့်ရဟန်းမို့
ပိုက်ဆံလုံးဝရှိမနေလို့သာဖြစ်၏ ၊

သူတာဝန်ယူရပေမည် အိမ်မှာကား …… သူက အကြီးဆုံးသားဖြစ်နေလို့သာဖြစ်၏။ အကိုကြီးတော့ အဖရာဆိုသလို သူ့မှာတာဝန်းအပြည့်ဝရှိနေသည်၊ခရီးဆောင်အိပ်ထဲက ပိုက်ဆံကိုရေတွက်ကြည့်တော့ တစ်သောင်းသောင်းကျော်ကျော်သာ ဒါ့ကြောင့် …… သူငယ်ချင်းတွေဆီက ငွေချေးပြီး နေပြည်တော် ကုဋင်၁၀၀၀ပြကြည့်တော့ဆရာဝန်ဖြစ်သူတွေက ဦးဇင်းရေ …… တဲ့ ဦးဇင်းအမေက လျှာကင်ဆာဖြစ်နေတာတဲ့

ဒုန်း…… ဆို ရင်ထဲအောင့်သွားသလိုအမေဖြစ်တဲ့သူလည်း ဆရာဝန်ရဲ့ပြောစကားကို ကြားလိုက်ရတော့ မျက်နာက အရင်ကထက်သေးငယ်ပြီး ထိုဆရာဝန်ရဲ့ရှေ့မှာပင်အမေသည် သာရဟန်းဖြစ်တဲ့ဦးခေမိန္ဒရဲ့ လက်တစ်စုံကို အမှတ်မထင်ပဲ သားဖြစ်သူရဲ့မျက်ကိုကြည့်ကာ ဆုပ်ကိုင်မိသွားသည်။

မရည်ရွယ်ပေမယ့်လည်း သေရေရှင်ရေးနဲ့ပတ်သက်လာရင် နီးသူကိုအားကိုးစမြဲသာမဟုတ်ပါလား …… ။

ဦးခေမိန္ဒသည် …… အမေ့ရဲ့လက်ကို ပြန်ဆုပ်ကိုင်ကာ အားပေးစကားအဖြစ် ပြန်ပြောလိုက်သော စကားတစ်ခွန်းမှာ

“အမေ …… ဘာမှအားမငယ်နဲ့ သားတို့ဘေးနာမှာ ဘယ်သူမှမရှိပေမယ့် အမေ့အနားမှာ အမေ့သားရှိပါတယ်” ……တဲ့လေ

ဒါ့ကြောင့် သားလူထွက်ပြီးလုပ်အားခနဲ့ဆေးကုမယ် …… တဲ့

ဒါ့ကြောင့် …… ယခု ဤစာမူဖတ်သူကို ပြေးကာဖတ်၍အားကိုးမိပါ၏။ ရဟန်းရှားပါးတဲ့ ဒီခေတ်ကြီးထဲမှာ သင့်ရဲ့ရှေ့ရဟန်းတစ်ပါး သာသနာကနေဆုံးရှုံးနေတာ ထိုင်ကာကြည့်နေတော့မှာလား။လျှာကင်ဆာဖြစ်နေတဲ့ ထိုအမေအိုကိုပေါ့ ကရုဏာ သနားတဲ့စိတ်မဖြစ်မိဘူးလား ဤစာရေးသူအပါဝင် နိုင်သလောက်ဖြင့် ဝိုင်းဝန်းပြီးခြံရံကြပါကုန်စို့အထူးမေတ္တာရပ်ခံအပ်ပါသည်။

ဖိုးသူတော်(www.phothutaw.com)
Credit:ဖန်ခါးမြေအရှင်
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
ဆက်သွယ်လှူဒါန်းရန်လိပ်စာ

ဦးခေမိန္ဒ

မကွေးတိုင်း/တောင်တွင်းကြီး /ငမင်ရွာ

09799674166 09267597197
 
 
 
ေန႔စဥ္သတင္းအသစ္မ်ားကို Email ပို႔ေပးပါမည္။
သင္၏ Gmail ကို ေအာက္တြင္ ျဖည့္စြက္၍ Submit လုပ္ပါ။
 
 
Top