ဘုရားစာမေၾကာက္၊ ပရိတ္ေရ မေၾကာက္တဲ့ အႏူသရဲကုိ ထမီနဲ႔ အုပ္လုိက္တဲ့အခါ…..

မိုး႐ြာပီးခ်ိန္စိုစိုစြတ္စြတ္ညေနခ်ိန္ခါေလးမွာေပါ့အိမ္အေနာက္ဘက္လမ္းေပၚေခြးေတြအရမ္းအူေနသံကၾကားမေကာင္းညမိုးမခ်ဳပ္ေသးဘူးညေနခ်ိန္ခါအူေနၾကတာေမာင္းထုတ္အုံးမွဆိုပီးလမ္းဘက္ကိုထြက္လာခဲ့တယ္ႀကိမ္တံကိုင္လို႔ေခြးေတြကိုေမာင္းထုတ္ပီးစိတ္တိုတိုျဖင့္ေအာင္ပိုင္တေယာက္လမ္းေနာက္ဘက္ကသေျပပင္ကိုင္းကိုအားပါပါျဖင့္႐ိုက္ခ်လိုက္ရာကစပီးေခါင္းေတြထိုးကိုက္လာလို႔အိမ္ကိုအျမန္အေျပးျပန္ရာခလုပ္တိုက္လဲသြားခဲ့သည္။

“ေမာင္ေလးဘာျဖစ္ေနတာလဲဟင္ေမာင္ေလးအမကိုေမာ့ၾကည့္ပါအုံး” ေခါင္းငိုက္စိုက္ပီး ညည္းတြားေနေသာ ေမာင္ငယ္ကို အမကေမးရာေမာ့အၾကည့္” အမယ္ေလးးးး အေမေရ အေမသားမ်က္ႏွာႀကီးက ဘယ္လိုႀကီးတုန္း ေၾကာက္စရာ ေကာင္းလိုက္တာ အေမလာၾကည့္ပါအုံး”

“ဟဲ့ဟဲ့ဘာျဖစ္လို႔တုန္းဘာလို႔ေအာ္ေနတာတုန္းလူၾကားမေကာင္းအငယ္ေကာင္အမကိုမစနဲ႔ေလ” အူးအူးအူး ဟီးဟီးဟီး မေက်နပ္ဘူးး။ မေက်နပ္ဘူးး”ဟဲ့ငါနင့္အေမေလဘာမေက်နပ္ဘူးလဲငါ့ကိုၾကည့္စမ္း”အပူးခံရေသာ ေအာင္ပိုင္ ေမာ့ၾကည့္ လိုက္ရာ”ေအာင္မယ္ေလးးးဘုရားဘုရားငါ့သားမ်က္ႏွာဘယ္လိုျဖစ္တာပါလိမ့္ခရမ္းခ်ဥ္သီးႀကီးလိုပါပဲလား

နဖူးကဘုကၾကက္ဥလုံးေလာက္ရွိတယ္သုံးလုံးေတာင္မွပါးႏွစ္ဖက္ဘုေလးလုံးေမးေစ့ကႏွစ္လုံးျဖစ္ေနတယ္တကိုယ္လုံးလဲနီရဲလို႔ဖုေတြၾကည့္ပါလားမျဖစ္ဘူးမျဖစ္ဘူးဒါတေယာက္ေယာက္ကလုပ္ထားတာျဖစ္ရမယ္ဘုရားစဥ္ကေရမန္းယူခဲ့စပ္းပါေဟ့အႀကီးမေရ”ဟုတ္အေမကဲသားေလးေသာက္လိုက္ေနာ္ေရမန္းေလးေသာက္ေနာ္”အားးးး ခင္ဗ်ားသား မဟုတ္ဘူး ခင္ဗ်ားသားကိုမေက်နပ္ဘူးးးးးးးးးး

ဟဲ့လုပ္ၾကပါအုံး ေရမန္းလဲမႏိုင္ ကယ္ၾကပါအုံး ငါ့သားေလး အပူးခံရလို႔ဘယ္လိုလုပ္ရမွာလဲေခၚၾကပါအုံးဟဲ့”အေမ တေယာက္ ပူေဆြးေသာကေရာက္ရပီအမကလည္း မ်က္ရည္ေတြ႐ႊဲလို႔ခဏၾကာမွာ ဆရာတေယာက္ ေရာက္လာသည္ စစ္ေဆးေမးျမန္းၾကည့္ရာ အသံနက္ႀကီးျဖင့္ မ်က္လုံးကလည္း နီရဲကာ မ်က္ဆံနက္ပါေပ်ာက္သြားသည္”ငါအိပ္ေန တာကိုႀကိမ္နဲ႔ထပ္ကာထပ္ကာ႐ိုက္တယ္မေက်နပ္လို႔ေဟ့မေက်နပ္လို႔ငါ့ကိုအမဲသားေႂကြးစားပီးမွျပန္မယ္ဟီးဟီးးးးဟီးး

ကေလးငယ္ကိုမေနာက္ယွက္နဲ႔သင့္ေနရာသို႔သင္ျပန္အက်င့္ပါတယ္ဘာအမဲသားမွမေႂကြးႏိုင္ဘူးနင္တို႔ေတြစားရရင္တေယာက္ပီး တေယာက္ဝင္ပူးေနေတာ့မွ ခက္မယ္သြားထြက္ အခုထြက္ ဒီကေလးကိုယ္ေပၚက ဆရာလည္း ဘာေတြမန္းမႈတ္ လဲမသိ

သရဲကိုမႏိုင္ ပိန္ပိန္ ေကာင္ေလးငယ္က လူႀကီးေလးငါးေယာက္ ခ်ဳပ္တာေတာင္မွ ဘယ္လိုမွမရ ေသာင္းက်န္းခ်က္ သီလသမာဓိရွိတဲ့သူကလည္း ခုေခတ္မွာရွားးပါးးေတာ့ ဘယ္လိုဆရာမွ ထုတ္မရ ကဲကဲမင္းကဘယ္ကလဲ ဘယ္ကသရဲ တေစၦလဲေျပာစမ္းငါကသေျပကိုင္းမွာအိပ္ေနတဲ့သရဲအႏူသရဲငါ့ဘာသာေနတာသူကႀကိမ္နဲ႔႐ိုက္လို႔ငါနာက်ဥ္တာမေက်နပ္ဘူးငါ့ေနတဲ့သေျပကိုင္းက်ိဳးသြားပီငါေနစရာမရွိေတာ့ဘူးသူ႔ကိုယ္ေပၚမွာပဲေနမယ္မထြက္ဘူးးးး

“အႏူသရဲကပါဝါအေတာ္ျမင့္ပုံရတယ္ဘယ္လိုေျပာေျပာ႐ိုက္႐ိုက္မၿဖဳံ၊ ေမာင္ေလးကို မကယ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးလား အဘတို႔ ဆရာတို႔ရဲ႕လုပ္ၾကပါအုံးးး”ထမီနဲ႔သာအုပ္လိုက္ၾကေတာ့ သရဲကအဆင့္ျမင့္တယ္ ဘုရားဂါထာမေၾကာက္ တရားေရ မေၾကာက္ ဆိုေတာ့ထမီနဲ႔သာအုပ္လိုက္ေတာ့ျမန္ျမန္ထြက္ေအာင္လို႔”အမယ္ေလးး က်မသား ဘုန္းကံနိမ့္ကုန္မွာေပါ့ မလုပ္ပါနဲ႔”အေမေရမတတ္ႏိုင္ဘူးဒီတိုင္းဆိုအေမသားေသလိမ့္မယ္ကဲသမီးထမီနဲ႔အုပ္ပီ”အားးးးးးပူတယ္ပူတယ္ ဝူးးးးးးးဝါးးးးး”အိမ္ထဲမွအျပင္သို႔ေလတခ်က္ေဝွ႔ခတ္သြားသည္။

ေအာင္ပိုင္လည္းေပ်ာ့ေခြက်သြားသည္”သားေလးသားေလး သတိထားပါဦးး ကဲကေလးကို ပရိတ္ေရေလးတိုက္ လိုက္ပါ သူသတိရလာရင္အဆင္ေျပသြားမွာပါအဘတို႔သြားပီေဟ့”ေနာက္ဆိုရင္ သတိထားၾကေပါ့ ကေလးငယ္ေတြ ကိုမွာထားေနရဲ႕ အလင္းေရာင္ကြယ္ခ်ိန္မွ စသစ္ပင္ပန္းပင္တို႔ကို ခ်ိဳးခူး႐ိုက္ခုတ္ျခင္းမျပဳရဘူးး မျမင္ႏိုင္တဲ့ သတၱဝါေတြ ေနထိုင္ၾကတယ္ ကိုယ့္ကိုအႏၲရယ္မျပဳႏိုင္ေအာင္ေမတၱာပို႔အမွ်ေဝေပးပါ။ သစ္ပင္အကိုင္းအခက္ေတြက လည္းသူတို႔ ေနထိုင္ရာအိမ္ေတြျဖစ္လို႔မခ်ိဳးမိပါေစနဲ႔ ညေနေနဝင္ခ်ိန္မွစေနရဲ႕အလင္းေရာင္မလာခင္ခ်ိန္ထိေပါ့။

ဖိုးသူေတာ္ (www.phothutaw.com)
Credit:Infotainment Media

#Unicode Version# ျဖင့္ဖတ္ပါ ။

ဘုရားစာမကြောက်၊ ပရိတ်ရေ မကြောက်တဲ့ အနူသရဲကို ထမီနဲ့ အုပ်လိုက်တဲ့အခါ…..

မိုးရွာပီးချိန်စိုစိုစွတ်စွတ်ညနေချိန်ခါလေးမှာပေါ့အိမ်အနောက်ဘက်လမ်းပေါ်ခွေးတွေအရမ်းအူနေသံကကြားမကောင်းညမိုးမချုပ်သေးဘူးညနေချိန်ခါအူနေကြတာမောင်းထုတ်အုံးမှဆိုပီးလမ်းဘက်ကိုထွက်လာခဲ့တယ်ကြိမ်တံကိုင်လို့ခွေးတွေကိုမောင်းထုတ်ပီးစိတ်တိုတိုဖြင့်အောင်ပိုင်တယောက်လမ်းနောက်ဘက်ကသပြေပင်ကိုင်းကိုအားပါပါဖြင့်ရိုက်ချလိုက်ရာကစပီးခေါင်းတွေထိုးကိုက်လာလို့အိမ်ကိုအမြန်အပြေးပြန်ရာခလုပ်တိုက်လဲသွားခဲ့သည်။

“မောင်လေးဘာဖြစ်နေတာလဲဟင်မောင်လေးအမကိုမော့ကြည့်ပါအုံး” ခေါင်းငိုက်စိုက်ပီး ညည်းတွားနေသော မောင်ငယ်ကို အမကမေးရာမော့အကြည့်” အမယ်လေးးးး အမေရေ အမေသားမျက်နှာကြီးက ဘယ်လိုကြီးတုန်း ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ အမေလာကြည့်ပါအုံး”

“ဟဲ့ဟဲ့ဘာဖြစ်လို့တုန်းဘာလို့အော်နေတာတုန်းလူကြားမကောင်းအငယ်ကောင်အမကိုမစနဲ့လေ” အူးအူးအူး ဟီးဟီးဟီး မကျေနပ်ဘူးး။ မကျေနပ်ဘူးး”ဟဲ့ငါနင့်အမေလေဘာမကျေနပ်ဘူးလဲငါ့ကိုကြည့်စမ်း”အပူးခံရသော အောင်ပိုင် မော့ကြည့် လိုက်ရာ”အောင်မယ်လေးးးဘုရားဘုရားငါ့သားမျက်နှာဘယ်လိုဖြစ်တာပါလိမ့်ခရမ်းချဉ်သီးကြီးလိုပါပဲလား

နဖူးကဘုကကြက်ဥလုံးလောက်ရှိတယ်သုံးလုံးတောင်မှပါးနှစ်ဖက်ဘုလေးလုံးမေးစေ့ကနှစ်လုံးဖြစ်နေတယ်တကိုယ်လုံးလဲနီရဲလို့ဖုတွေကြည့်ပါလားမဖြစ်ဘူးမဖြစ်ဘူးဒါတယောက်ယောက်ကလုပ်ထားတာဖြစ်ရမယ်ဘုရားစဉ်ကရေမန်းယူခဲ့စပ်းပါဟေ့အကြီးမရေ”ဟုတ်အမေကဲသားလေးသောက်လိုက်နော်ရေမန်းလေးသောက်နော်”အားးးး ခင်ဗျားသား မဟုတ်ဘူး ခင်ဗျားသားကိုမကျေနပ်ဘူးးးးးးးးးး

ဟဲ့လုပ်ကြပါအုံး ရေမန်းလဲမနိုင် ကယ်ကြပါအုံး ငါ့သားလေး အပူးခံရလို့ဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲခေါ်ကြပါအုံးဟဲ့”အမေ တယောက် ပူဆွေးသောကရောက်ရပီအမကလည်း မျက်ရည်တွေရွှဲလို့ခဏကြာမှာ ဆရာတယောက် ရောက်လာသည် စစ်ဆေးမေးမြန်းကြည့်ရာ အသံနက်ကြီးဖြင့် မျက်လုံးကလည်း နီရဲကာ မျက်ဆံနက်ပါပျောက်သွားသည်”ငါအိပ်နေ တာကိုကြိမ်နဲ့ထပ်ကာထပ်ကာရိုက်တယ်မကျေနပ်လို့ဟေ့မကျေနပ်လို့ငါ့ကိုအမဲသားကြွေးစားပီးမှပြန်မယ်ဟီးဟီးးးးဟီးး

ကလေးငယ်ကိုမနောက်ယှက်နဲ့သင့်နေရာသို့သင်ပြန်အကျင့်ပါတယ်ဘာအမဲသားမှမကြွေးနိုင်ဘူးနင်တို့တွေစားရရင်တယောက်ပီး တယောက်ဝင်ပူးနေတော့မှ ခက်မယ်သွားထွက် အခုထွက် ဒီကလေးကိုယ်ပေါ်က ဆရာလည်း ဘာတွေမန်းမှုတ် လဲမသိ

သရဲကိုမနိုင် ပိန်ပိန် ကောင်လေးငယ်က လူကြီးလေးငါးယောက် ချုပ်တာတောင်မှ ဘယ်လိုမှမရ သောင်းကျန်းချက် သီလသမာဓိရှိတဲ့သူကလည်း ခုခေတ်မှာရှားးပါးးတော့ ဘယ်လိုဆရာမှ ထုတ်မရ ကဲကဲမင်းကဘယ်ကလဲ ဘယ်ကသရဲ တစ္ဆေလဲပြောစမ်းငါကသပြေကိုင်းမှာအိပ်နေတဲ့သရဲအနူသရဲငါ့ဘာသာနေတာသူကကြိမ်နဲ့ရိုက်လို့ငါနာကျဉ်တာမကျေနပ်ဘူးငါ့နေတဲ့သပြေကိုင်းကျိုးသွားပီငါနေစရာမရှိတော့ဘူးသူ့ကိုယ်ပေါ်မှာပဲနေမယ်မထွက်ဘူးးးး

“အနူသရဲကပါဝါအတော်မြင့်ပုံရတယ်ဘယ်လိုပြောပြောရိုက်ရိုက်မဖြုံ၊ မောင်လေးကို မကယ်နိုင်တော့ဘူးလား အဘတို့ ဆရာတို့ရဲ့လုပ်ကြပါအုံးးး”ထမီနဲ့သာအုပ်လိုက်ကြတော့ သရဲကအဆင့်မြင့်တယ် ဘုရားဂါထာမကြောက် တရားရေ မကြောက် ဆိုတော့ထမီနဲ့သာအုပ်လိုက်တော့မြန်မြန်ထွက်အောင်လို့”အမယ်လေးး ကျမသား ဘုန်းကံနိမ့်ကုန်မှာပေါ့ မလုပ်ပါနဲ့”အမေရေမတတ်နိုင်ဘူးဒီတိုင်းဆိုအမေသားသေလိမ့်မယ်ကဲသမီးထမီနဲ့အုပ်ပီ”အားးးးးးပူတယ်ပူတယ် ဝူးးးးးးးဝါးးးးး”အိမ်ထဲမှအပြင်သို့လေတချက်ဝှေ့ခတ်သွားသည်။

အောင်ပိုင်လည်းပျော့ခွေကျသွားသည်”သားလေးသားလေး သတိထားပါဦးး ကဲကလေးကို ပရိတ်ရေလေးတိုက် လိုက်ပါ သူသတိရလာရင်အဆင်ပြေသွားမှာပါအဘတို့သွားပီဟေ့”နောက်ဆိုရင် သတိထားကြပေါ့ ကလေးငယ်တွေ ကိုမှာထားနေရဲ့ အလင်းရောင်ကွယ်ချိန်မှ စသစ်ပင်ပန်းပင်တို့ကို ချိုးခူးရိုက်ခုတ်ခြင်းမပြုရဘူးး မမြင်နိုင်တဲ့ သတ္တဝါတွေ နေထိုင်ကြတယ် ကိုယ့်ကိုအန္တရယ်မပြုနိုင်အောင်မေတ္တာပို့အမျှဝေပေးပါ။ သစ်ပင်အကိုင်းအခက်တွေက လည်းသူတို့ နေထိုင်ရာအိမ်တွေဖြစ်လို့မချိုးမိပါစေနဲ့ ညနေနေဝင်ချိန်မှစနေရဲ့အလင်းရောင်မလာခင်ချိန်ထိပေါ့။

ဖိုးသူတော် (www.phothutaw.com)
Credit:Infotainment Media
 
 
 
ေန႔စဥ္သတင္းအသစ္မ်ားကို Email ပို႔ေပးပါမည္။
သင္၏ Gmail ကို ေအာက္တြင္ ျဖည့္စြက္၍ Submit လုပ္ပါ။
 
 
Top