ရန္ကင္းျမိဳ ႔နယ္ Sedona Hotel အနီး အသင့္ေဆာက္ျပီး စိမ္းလဲ့ေအာင္ကြန္ဒိုအေရာင္းျပပြဲ
×

အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕အနီးရွိ ေတာရြာေလးတစ္ရြာတြင္ Garfield ကို ၁၇၉၉ ခုႏွစ္ တြင္ ဖြားျမင္ခဲ့သည္။ အသက္ ၂၂ ႏွစ္အရြယ္တြင္ Eliza ဆိုသူ သူ၏သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ လက္ထပ္ ထိမ္းျမားခဲ့ပါသည္။ ဂါဖီးတို႕ ဇနီးေမာင္ႏွံသည္ သစ္ခုတ္ျခင္းလုပ္ငန္းျဖင့္ ပင္ပန္းဆင္းရဲစြာ အသက္ေမြး ၀မ္းေၾကာင္းရသည္။ သူတို႕၏ တဲအိမ္ငယ္ေလးထဲတြင္ မိသားစုေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေနထိုင္ခဲ့ၾကၿပီး သားသမီး ၃ ေယာက္ထြန္းကားခဲ့ေလသည္။ တိုင္းျပည္မတည္ၿငိမ္မႈေၾကာင္း Orange ၿမိဳ႕အနီးသို႕ ေျပာင္းေရႊ႕ေနထိုင္သည္။

ထိုေနရာသည္ တစ္အိမ္ႏွင့္တစ္အိမ္အလြန္ေ၀းကြာသည္။ သူတို႕အိမ္ႏွင့္ အနီးဆံုးအိမ္ပင္လွ်င္ ၇ မိုင္ခန္႕ကြာေ၀းေလသည္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ ၂၀ ေယာက္ေျမာက္ သမၼတျဖစ္လာမည့္ James Abram Garfield ကို ၁၈၃၁ခုႏွစ္၊ ႏို၀င္ဘာလ ၁၉ ရက္ေန႕တြင္ ဂါဖီးတို႕ ဇနီးေမာင္ႏွံ၏ စတုတၳေျမာက္သားအျဖစ္ ေမြးဖြားခဲ့ေလသည္။ James Abram Garfield အသက္ တစ္ႏွစ္ခြဲခန္႕တြင္ ေတာမီးေလာင္ေသာအခါ ေနအိမ္မွာ မီးထဲပါ သြားေသာေၾကာင့္ ဒုကၡႀကီးစြာ ခံစားၾကရေလသည္။
ဂါဖီးအားေမြးဖြားခဲ့ရာအိမ္

ေတာမီးသည္အစြမ္းကုန္ေလာင္ကၽြမ္းသျဖင့္ ဖခင္ ဂါဖီးသည္ ဇနီးႏွင့္သားသမီးမ်ား၏ အသက္ကို ကယ္တင္ရင္း မီးၿငိမ္းသတ္ႏိုင္ခဲ့ေသာ္လည္း မီးေလာင္ ဒဏ္ရာမ်ားျဖင့္ ေသဆံုးသြားခဲ့ေလသည္။ ဖခင္သည္ ထုိစဥ္က အသက္ ၃၂ ႏွစ္မွ်သာ ရွိေသးေသာ ေၾကာင့္ သားသမီး ၄ ေယာက္ႏွင့္ မိခင္မုဆိုးမသည္ ထိုေနရာတြင္ပင္ တဲထိုးကာ ဘ၀ကို လႈပ္ရွားရုန္းကန္ခဲ့ေလသည္။ မိခင္ျဖစ္သူသည္ သားသမီးမ်ားကို ထမင္းႏွစ္နပ္ေကၽြးၿပီး၊ မိမိကိုယ္တိုင္ကမူ ထမင္းတစ္နပ္သာစားၿပီး ဆင္းရဲမႈကို ခါးစည္းခံခဲ့ေလသည္။ သို႕ေသာ္ဆင္းရဲသည့္ဒဏ္ကို မခံႏိုင္သည့္အတြက္ အနီးဆံုးရြာေလး တစ္ရြာသို႕ေျပာင္းေရႊ႕ေနထိုင္ခဲ့ေလသည္။

James Abram Garfield သည္ အသက္ ၄ ႏွစ္အရြယ္တြင္ ေက်ာင္းေနခဲ့ရၿပီး၊ မိခင္ျဖစ္သူကလည္း ၾကပ္မတ္သင္ၾကားေပးေသာေၾကာင့္ စာေရး၊စာဖတ္ကၽြမ္းက်င္စြာတတ္ေျမာက္ခဲ့ေလသည္။ မိခင္ ျဖစ္သူသည္ ေက်ာင္းအားခ်ိန္မ်ားတြင္ စာမ်ားမ်ားဖတ္ရန္ အျမဲတိုက္တြန္းေလ့ရွိေသာေၾကာင့္ မိခင္၏ စကားအတိုင္း စာဖတ္ျခင္းကို လိုလိုလားလားလုပ္ေဆာင္ခဲ့ေလသည္။

James Abram Garfield အသက္ ၁၂ ႏွစ္အရြယ္တြင္ အစ္ကိုႀကီးျဖစ္သူ အလုပ္လုပ္ကိုင္ရန္ အိမ္မွထြက္သြားသျဖင့္ ေက်ာင္းမွ ထြက္လိုက္ရသည္။ လူႀကီးတို႕၏လုပ္ငန္းမ်ားကို ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ရေသာေၾကာင့္ ပင္ပန္းဆင္းရဲေသာ္လည္း အခ်ိန္ရသမွ် စာဖတ္ျခင္းျဖင့္ ပညာရွာခဲ့ ေလသည္။ James Abram Garfield က ပင္ပင္ပန္းပန္းလုပ္ကိုင္ေနရျခင္းမွာ ပညာမရွိ၍ျဖစ္ေၾကာင္း သေဘာေပါက္ၿပီး ပညာတတ္မွျဖစ္မည္ဟု စိတ္ပိုင္းျဖတ္ခဲ့ေလသည္။

James Abram Garfield ၏ ပညာရွာပံုမွာ အလြန္အတုယူဖြယ္ေကာင္းသည္။ ၀တၱရားအရ လုပ္ေနသည္မဟုတ္ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ေလ့လာသည္။ အလုပ္လုပ္ရာတြင္လည္း ဤအတိုင္း က်င့္သံုးသည္။ အိမ္နားနီးခ်င္းထံမွ လက္သမားပညာကိုလည္း စိတ္ပါလက္ပါ သင္ယူၿပီးလုပ္ကိုင္ သည္။ ႀကိဳးစားအားထုတ္ျခင္း၊ ၀ိရိယထားအလုပ္လုပ္ျခင္း၊ ဇြဲေကာင္းျခင္း တို႕ေၾကာင့္ လူအမ်ား၏ ခ်ီးက်ဴးျခင္းကို ခံယူခဲ့ရသည္။
အသက္ ၁၆ႏွစ္ အရြယ္ ဂါဖီး

အသက္ ၁၅ ႏွစ္အရြယ္တြင္ ဆားရံုတြင္အလုပ္လုပ္ကိုင္သည္။ အလုပ္တာ၀န္မ်ားကို အထူးေက်ပြန္ ေအာင္ေဆာင္ရြက္သည့္အတြက္ အလုပ္ရွင္၏ ေက်နပ္ႏွစ္သက္မႈကို ခံရေလသည္။ တစ္ညတြင္ စာဖတ္ေနစဥ္ စာထဲတြင္ နစ္ေမ်ာေနသျဖင့္ ညည့္နက္သြားေလသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ပိုရွင္၏ သမီးျဖစ္သူက “ဒီအခ်ိန္ အေစခံေတြ အိပ္ရမယ့္အခ်ိန္” ဟု အထက္စီးျဖင့္ အေျပာခံရသည္။ “အေစခံ” ဟူေသာ အေခၚအေ၀ၚကို ၾကားလိုက္ရသည္ႏွင့္ ႏွလံုးသားကို အပ္သြားျဖင့္ ထိုးစိုက္လိုက္သကဲ့သို႕ ျဖစ္သြားသည္။ အိပ္ယာထဲေရာက္ေသာ္လည္း နားထဲမွာ ျပန္လည္ၾကားေယာင္ရင္း “အေစခံ”ဘ၀ မွ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္မည့္နည္းလမ္းကို ေတြးေတာစဥ္းစားရင္း မိုးစင္စင္လင္းခဲ့ရသည္။

ေနာက္ရက္တြင္ ဆားရံုပိုင္ရွင္ထံ မရမက ေျပာဆိုၿပီး အလုပ္မွႏႈတ္ထြက္ခဲ့ေလသည္။ အိမ္ကို ျပန္ေရာက္ေသာအခါ လုပ္အားခရခဲ့ေသာ ေငြမ်ားကို မိခင္ထံအပ္ႏွံသည္။

“အေမ…၊ကၽြန္ေတာ္ အေစခံဘ၀နဲ႕႔ တစ္သက္လံုးမေနႏိုင္ဘူး၊ ဒီႏိုင္ငံမွာ ထင္ရွားတဲ့ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခ်င္တယ္”

“ငါ့သား….ေလာကမွာ ရည္ရြယ္ခ်က္ေပါက္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ဖို႕ဆိုတာ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ က အဓိကျဖစ္တယ္၊ မင္းအေဖ မင္းတို႕ငယ္ငယ္က ဆံုးမခဲ့တာ မွတ္မိေသးလား၊ လိုလွ်င္ၾကံဆ နည္းလမ္းရ၊ လံု႕လ၀ီရိယရွိသူတြင္ မၿပီးစီးေသာ အလုပ္မရွိဆိုတာေလ၊ ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ႀကိဳးစား အားထုတ္ပါသားရယ္”

James Abram Garfield သည္ သစ္ခုတ္သမားအလုပ္၊ လယ္သမားအလုပ္မ်ားကို လုပ္ကိုင္သည္။ သေဘၤာသားအျဖစ္ ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္သည္။ အလုပ္ပန္းသည္ဟု မညီးတြား၊ အလုပ္ ႀကီးသည္၊ ငယ္သည္မခြဲျခား၊ ေသေသခ်ာခ်ာေစ့ေစ့စပ္စပ္ လုပ္ကိုင္သည္။ သူအလုပ္လုပ္သည့္ကာလ တစ္ေလွ်ာက္လံုး စာဖတ္ေတာ့လံုး၀အပ်က္မခံခဲ့ေပ။ သေဘၤာသားအလုပ္ကို ၃ လခန္႕လုပ္ကိုင္စဥ္အတြင္း ေရထဲသို႕ ၁၄ ႀကိမ္ က်ခဲ့ေလသည္။ ေသတြင္းမွ သီသီေလးလြတ္ခဲ့ေလသည္။ ေနာက္ က်န္းမာေရးမေကာင္းေသာေၾကာင့္ အိမ္သို႕ျပန္လာခဲ့သည္။

အိမ္ျပန္ေရာက္ေသာအခါ မိခင္ျဖစ္သူက ေက်ာင္းျပန္တက္ခိုင္းသျဖင့္ ေက်ာင္းျပန္တက္ခဲ့ေလသည္။ ေက်ာင္းျပန္တက္ခဲေသာ္လည္း အလြန္ဆင္းရဲလွသျဖင့္ ေက်ာင္းစရိတ္ရရန္ ညေနႏွင့္ စေန၊ တနဂၤေႏြ ေန႕မ်ားတြင္ လက္သမားအလုပ္ကို ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္သည္။ အျခားေက်ာင္းသားမ်ားကဲ့သို႕ ၀တ္ဆင္ႏိုင္ျခင္းမရွိဘဲ ၀တ္ထားေသာေဘာင္းဘီပင္သူ႕မွာ အပိုမရွိရွာေပ။ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ ထမင္း မစားရသည့္ရက္မ်ားပင္ရွိခဲ့သည္။

ေက်ာင္းရက္ရွည္ပိတ္ေသာအခါ အပို၀င္ေငြရရန္ ရြာထဲမွ ကေလးမ်ားကို စာသင္ေပးသည္။ ဤမွ်ခက္ခက္ခဲခဲျဖင့္ ပညာသင္ၾကားရင္း သိပၸံေက်ာင္းဆက္တက္ ႏိုင္ရန္ လမ္းမျမင္ႏိုင္ဟုေတြးကာ စိ္တ္ပ်က္ေနစဥ္ ဆရာတစ္ဦး၏ အားေပးမႈေၾကာင့္၊ နည္းလမ္းမွန္ကို ညႊန္ျပႏိုင္မႈေၾကာင့္ ပညာကို ဆံုးခန္းတိုင္ေအာင္ သင္ယူမည္ဟု ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ခဲ့ေလ၏။ သိပၸံေက်ာင္းသို႕ေရာက္ေသာအခါတြင္လည္း ပညာသင္ၾကားရင္း ေက်ာင္းတက္ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္မ်ား တြင္ေခါင္းေလာင္းထိုးေပးျခင္း၊ စာသင္ခန္းမ်ားတြင္ အမႈိက္လွည္းရျခင္း၊ ေက်ာင္းအားရက္မ်ားတြင္ လက္သမားအလုပ္ကုိ လုပ္ကိုင္ျခင္း စသည္ျဖင့္ ၀င္ေငြရွာၿပီးေက်ာင္းတက္ခဲ့ရေလသည္။ ၁၈၅၆ ခုႏွစ္တြင္ သိပၸံေက်ာင္းမွ ေအာင္လက္မွတ္ရရွိခဲ့သည္။

ဆရာအလုပ္ကို လုပ္ကိုင္ေနစဥ္ ဖူးစာဖက္ကို ေတြ႕ရွိခဲ့ၿပီး ၁၈၅၈ ခုႏွစ္တြင္ လက္ထပ္ခဲ့ေလသည္။ ဇနီးျဖစ္သူသည္ ပညာတတ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူ၏အလုပ္အတြက္ အေထာက္အပံ့လြန္စြာရရွိခဲ့သည္။ James Abram Garfield သည္ ေျဖာင့္မတ္တည္ၾကည္သည္။ မတရားသည္ကို လက္မခံ။ အမွန္တရား ဘက္ကအျမဲရပ္တည္သည္။ အေသးအဖြဲကကေလးမ်ားကိုပင္ စနစ္တက်လုပ္ပိုက္ေျပာဆို ေဆာင္ရြက္တတ္၏။ ႀကိဳးစားပါ ဟူေသာအသံုးအႏႈန္းမွာ သူ၏ လက္ကိုင္ျဖစ္သည္။ ဆရာလုပ္ရင္း သူသည္ ဥပေဒပညာကို ဆက္လက္ဆည္းပူးေလ့လာသည္။ ထိုစဥ္က အေမရိကန္ႏိုင္ငံ တြင္ ေငြ၀ယ္ကၽြန္မ်ားႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး အျငင္းပြားေနသည့္အခ်ိန္အခါျဖစ္သည္။

James Abram Garfield က ေငြ၀ယ္ကၽြန္ မရွိသင့္ေၾကာင္း ေျပာဆိုေဆြးေႏြးမႈမ်ားျပဳလုပ္ခဲ့ေလသည္။ သူ၏ ဥာဏ္ပညာႀကီးမားျခင္း၊ စကားေျပာေကာင္းမြန္ျခင္း၊ ေျဖာင့္မတ္တည္ၾကည္ျခင္း၊ ရဲရင့္ျခင္းတို႕သည္ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားလာသည့္အတြက္ လႊတ္ေတာ္အမတ္အျဖစ္ ေရြးေကာက္တင္ေျမွာက္ျခင္းခံရသည္။ အေမရိကန္ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ေသာအခါ တပ္မေတာ္တြင္ ဗိုလ္ႀကီးအျဖစ္ တိုင္းျပည္အက်ိဳးကို သက္စြန္႕ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။

ျပည္တြင္းစစ္ကာလအတြင္းဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးဘ၀ ၁၈၆၃ ခုႏွစ္တြင္ သမၼတေအဗရာဟင္လင္ကြန္းက စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးျဖစ္ေနေသာ James Abram Garfield ကို သူ၏ရံုးတြင္ ေခၚယူခန္႕ထားေလသည္။ ထိုသို႕ေခၚယူခန္႕ထား ေသာ္လည္း အေျခအေနအရ ဗိုလ္ႀကီးလစာသာခံစားခြင့္ျပဳထားသျဖင့္မ်ားစြာနစ္နာေလသည္။ သို႕ေသာ္ သူသည္ နစ္နာမႈကို ဂရုမထားဘဲ တိုင္းျပည္၏အက်ိဳးကို စြမ္းစြမ္းတမံေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ေလသည္။ အိမ္ျဖဴေတာ္တြင္ေနရစဥ္ James Abram Garfield ထံမွ အတုယူဖြယ္အေကာင္းဆံုးမွာ သူသြားေလရာတြင္ စာအုပ္မ်ား အျမဲပါၿပီး အခ်ိန္ရသမွ်စာဖတ္ခဲ့သူျဖစ္သည္။

သူ၏ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ အလုပ္အေပၚေစတနာထားျခင္းေၾကာင့္လည္း ေကာင္း အသက္ ၄၉ ႏွစ္အရြယ္ ၁၈၈၀ျပည့္ႏွစ္တြင္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ ၂၀ ေယာက္ေျမာက္ သမၼတျဖစ္လာခဲ့ေလသည္။ ဒုကၡႏွင့္အရင္းတည္ခဲ့ေသာ သူ႕ဘ၀သည္ သုခႏွင့္အဆံုးသတ္ခဲ့ပါသည္။

တစ္ဦးတစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ့္စာမ်ားဖတ္ၿပီး ထိပ္တန္းကို ေရာက္ရွိေစရန္ ရည္ရြယ္ပါတယ္။ အတတ္ႏိုင္ဆံုးဆီေလ်ာ္ေအာင္ ကိုးကား ျပန္ဆိုထားလို႕ အမွားပါရင္၊ အမွားေတြ႕ရင္ ေထာက္ျပၾကပါ။ မူရင္းအတိုင္း အဂၤလိပ္လို ေလ့လာႏိုင္ေအာင္ ေအာက္မွာေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။

http://en.wikipedia.org/wiki/James_A._Garfield ႏွင့္ သူ႕ဘ၀ အေၾကာင္းအရာမ်ား

အားလံုးကိုခင္မင္ေလးစားလ်က္

ဖိုးသူေတာ္ (www.phothutaw.com)
Credit: ကိုရင္ေက်ာ္
# Unicode Version ျဖင့္ ဖတ္ပါ #
အမေရိကန်နိုင်ငံ၊ နယူးယောက်မြို့အနီးရှိ တောရွာလေးတစ်ရွာတွင် Garfield ကို ၁၇၉၉ ခုနှစ် တွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ အသက် ၂၂ နှစ်အရွယ်တွင် Eliza ဆိုသူ သူ၏သူငယ်ချင်းနှင့် လက်ထပ် ထိမ်းမြားခဲ့ပါသည်။ ဂါဖီးတို့ ဇနီးမောင်နှံသည် သစ်ခုတ်ခြင်းလုပ်ငန်းဖြင့် ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ အသက်မွေး ဝမ်းကြောင်းရသည်။ သူတို့၏ တဲအိမ်ငယ်လေးထဲတွင် မိသားစုပျော်ပျော်ပါးပါးနေထိုင်ခဲ့ကြပြီး သားသမီး ၃ ယောက်ထွန်းကားခဲ့လေသည်။ တိုင်းပြည်မတည်ငြိမ်မှုကြောင်း Orange မြို့အနီးသို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်သည်။

ထိုနေရာသည် တစ်အိမ်နှင့်တစ်အိမ်အလွန်ဝေးကွာသည်။ သူတို့အိမ်နှင့် အနီးဆုံးအိမ်ပင်လျှင် ၇ မိုင်ခန့်ကွာဝေးလေသည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ၂၀ ယောက်မြောက် သမ္မတဖြစ်လာမည့် James Abram Garfield ကို ၁၈၃၁ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၁၉ ရက်နေ့တွင် ဂါဖီးတို့ ဇနီးမောင်နှံ၏ စတုတ္ထမြောက်သားအဖြစ် မွေးဖွားခဲ့လေသည်။ James Abram Garfield အသက် တစ်နှစ်ခွဲခန့်တွင် တောမီးလောင်သောအခါ နေအိမ်မှာ မီးထဲပါ သွားသောကြောင့် ဒုက္ခကြီးစွာ ခံစားကြရလေသည်။
ဂါဖီးအားမွေးဖွားခဲ့ရာအိမ်

တောမီးသည်အစွမ်းကုန်လောင်ကျွမ်းသဖြင့် ဖခင် ဂါဖီးသည် ဇနီးနှင့်သားသမီးများ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရင်း မီးငြိမ်းသတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း မီးလောင် ဒဏ်ရာများဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့လေသည်။ ဖခင်သည် ထိုစဉ်က အသက် ၃၂ နှစ်မျှသာ ရှိသေးသော ကြောင့် သားသမီး ၄ ယောက်နှင့် မိခင်မုဆိုးမသည် ထိုနေရာတွင်ပင် တဲထိုးကာ ဘဝကို လှုပ်ရှားရုန်းကန်ခဲ့လေသည်။ မိခင်ဖြစ်သူသည် သားသမီးများကို ထမင်းနှစ်နပ်ကျွေးပြီး၊ မိမိကိုယ်တိုင်ကမူ ထမင်းတစ်နပ်သာစားပြီး ဆင်းရဲမှုကို ခါးစည်းခံခဲ့လေသည်။ သို့သော်ဆင်းရဲသည့်ဒဏ်ကို မခံနိုင်သည့်အတွက် အနီးဆုံးရွာလေး တစ်ရွာသို့ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခဲ့လေသည်။

James Abram Garfield သည် အသက် ၄ နှစ်အရွယ်တွင် ကျောင်းနေခဲ့ရပြီး၊ မိခင်ဖြစ်သူကလည်း ကြပ်မတ်သင်ကြားပေးသောကြောင့် စာရေး၊စာဖတ်ကျွမ်းကျင်စွာတတ်မြောက်ခဲ့လေသည်။ မိခင် ဖြစ်သူသည် ကျောင်းအားချိန်များတွင် စာများများဖတ်ရန် အမြဲတိုက်တွန်းလေ့ရှိသောကြောင့် မိခင်၏ စကားအတိုင်း စာဖတ်ခြင်းကို လိုလိုလားလားလုပ်ဆောင်ခဲ့လေသည်။

James Abram Garfield အသက် ၁၂ နှစ်အရွယ်တွင် အစ်ကိုကြီးဖြစ်သူ အလုပ်လုပ်ကိုင်ရန် အိမ်မှထွက်သွားသဖြင့် ကျောင်းမှ ထွက်လိုက်ရသည်။ လူကြီးတို့၏လုပ်ငန်းများကို ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ရသောကြောင့် ပင်ပန်းဆင်းရဲသော်လည်း အချိန်ရသမျှ စာဖတ်ခြင်းဖြင့် ပညာရှာခဲ့ လေသည်။ James Abram Garfield က ပင်ပင်ပန်းပန်းလုပ်ကိုင်နေရခြင်းမှာ ပညာမရှိ၍ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်ပြီး ပညာတတ်မှဖြစ်မည်ဟု စိတ်ပိုင်းဖြတ်ခဲ့လေသည်။

James Abram Garfield ၏ ပညာရှာပုံမှာ အလွန်အတုယူဖွယ်ကောင်းသည်။ ဝတ္တရားအရ လုပ်နေသည်မဟုတ် စိတ်ရောကိုယ်ပါ လေ့လာသည်။ အလုပ်လုပ်ရာတွင်လည်း ဤအတိုင်း ကျင့်သုံးသည်။ အိမ်နားနီးချင်းထံမှ လက်သမားပညာကိုလည်း စိတ်ပါလက်ပါ သင်ယူပြီးလုပ်ကိုင် သည်။ ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်း၊ ဝိရိယထားအလုပ်လုပ်ခြင်း၊ ဇွဲကောင်းခြင်း တို့ကြောင့် လူအများ၏ ချီးကျူးခြင်းကို ခံယူခဲ့ရသည်။
အသက် ၁၆နှစ် အရွယ် ဂါဖီး

အသက် ၁၅ နှစ်အရွယ်တွင် ဆားရုံတွင်အလုပ်လုပ်ကိုင်သည်။ အလုပ်တာဝန်များကို အထူးကျေပွန် အောင်ဆောင်ရွက်သည့်အတွက် အလုပ်ရှင်၏ ကျေနပ်နှစ်သက်မှုကို ခံရလေသည်။ တစ်ညတွင် စာဖတ်နေစဉ် စာထဲတွင် နစ်မျောနေသဖြင့် ညည့်နက်သွားလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပိုရှင်၏ သမီးဖြစ်သူက “ဒီအချိန် အစေခံတွေ အိပ်ရမယ့်အချိန်” ဟု အထက်စီးဖြင့် အပြောခံရသည်။ “အစေခံ” ဟူသော အခေါ်အဝေါ်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် နှလုံးသားကို အပ်သွားဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ အိပ်ယာထဲရောက်သော်လည်း နားထဲမှာ ပြန်လည်ကြားယောင်ရင်း “အစေခံ”ဘ၀ မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည့်နည်းလမ်းကို တွေးတောစဉ်းစားရင်း မိုးစင်စင်လင်းခဲ့ရသည်။

နောက်ရက်တွင် ဆားရုံပိုင်ရှင်ထံ မရမက ပြောဆိုပြီး အလုပ်မှနှုတ်ထွက်ခဲ့လေသည်။ အိမ်ကို ပြန်ရောက်သောအခါ လုပ်အားခရခဲ့သော ငွေများကို မိခင်ထံအပ်နှံသည်။

“အမေ…၊ကျွန်တော် အစေခံဘဝနဲ့ တစ်သက်လုံးမနေနိုင်ဘူး၊ ဒီနိုင်ငံမှာ ထင်ရှားတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်တယ်”

“ငါ့သား….လောကမှာ ရည်ရွယ်ချက်ပေါက်မြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ဖို့ဆိုတာ ကြိုးစားအားထုတ်မှု က အဓိကဖြစ်တယ်၊ မင်းအဖေ မင်းတို့ငယ်ငယ်က ဆုံးမခဲ့တာ မှတ်မိသေးလား၊ လိုလျှင်ကြံဆ နည်းလမ်းရ၊ လုံ့လဝီရိယရှိသူတွင် မပြီးစီးသော အလုပ်မရှိဆိုတာလေ၊ ဖြစ်မြောက်အောင်ကြိုးစား အားထုတ်ပါသားရယ်”

James Abram Garfield သည် သစ်ခုတ်သမားအလုပ်၊ လယ်သမားအလုပ်များကို လုပ်ကိုင်သည်။ သင်္ဘောသားအဖြစ် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်သည်။ အလုပ်ပန်းသည်ဟု မညီးတွား၊ အလုပ် ကြီးသည်၊ ငယ်သည်မခွဲခြား၊ သေသေချာချာစေ့စေ့စပ်စပ် လုပ်ကိုင်သည်။ သူအလုပ်လုပ်သည့်ကာလ တစ်လျှောက်လုံး စာဖတ်တော့လုံးဝအပျက်မခံခဲ့ပေ။ သင်္ဘောသားအလုပ်ကို ၃ လခန့်လုပ်ကိုင်စဉ်အတွင်း ရေထဲသို့ ၁၄ ကြိမ် ကျခဲ့လေသည်။ သေတွင်းမှ သီသီလေးလွတ်ခဲ့လေသည်။ နောက် ကျန်းမာရေးမကောင်းသောကြောင့် အိမ်သို့ပြန်လာခဲ့သည်။

အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ မိခင်ဖြစ်သူက ကျောင်းပြန်တက်ခိုင်းသဖြင့် ကျောင်းပြန်တက်ခဲ့လေသည်။ ကျောင်းပြန်တက်ခဲသော်လည်း အလွန်ဆင်းရဲလှသဖြင့် ကျောင်းစရိတ်ရရန် ညနေနှင့် စနေ၊ တနင်္ဂနွေ နေ့များတွင် လက်သမားအလုပ်ကို ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်သည်။ အခြားကျောင်းသားများကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ ဝတ်ထားသောဘောင်းဘီပင်သူ့မှာ အပိုမရှိရှာပေ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထမင်း မစားရသည့်ရက်များပင်ရှိခဲ့သည်။

ကျောင်းရက်ရှည်ပိတ်သောအခါ အပိုဝင်ငွေရရန် ရွာထဲမှ ကလေးများကို စာသင်ပေးသည်။ ဤမျှခက်ခက်ခဲခဲဖြင့် ပညာသင်ကြားရင်း သိပ္ပံကျောင်းဆက်တက် နိုင်ရန် လမ်းမမြင်နိုင်ဟုတွေးကာ စိတ်ပျက်နေစဉ် ဆရာတစ်ဦး၏ အားပေးမှုကြောင့်၊ နည်းလမ်းမှန်ကို ညွှန်ပြနိုင်မှုကြောင့် ပညာကို ဆုံးခန်းတိုင်အောင် သင်ယူမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့လေ၏။ သိပ္ပံကျောင်းသို့ရောက်သောအခါတွင်လည်း ပညာသင်ကြားရင်း ကျောင်းတက်ကျောင်းဆင်းချိန်များ တွင်ခေါင်းလောင်းထိုးပေးခြင်း၊ စာသင်ခန်းများတွင် အမှိုက်လှည်းရခြင်း၊ ကျောင်းအားရက်များတွင် လက်သမားအလုပ်ကို လုပ်ကိုင်ခြင်း စသည်ဖြင့် ဝင်ငွေရှာပြီးကျောင်းတက်ခဲ့ရလေသည်။ ၁၈၅၆ ခုနှစ်တွင် သိပ္ပံကျောင်းမှ အောင်လက်မှတ်ရရှိခဲ့သည်။

ဆရာအလုပ်ကို လုပ်ကိုင်နေစဉ် ဖူးစာဖက်ကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ၁၈၅၈ ခုနှစ်တွင် လက်ထပ်ခဲ့လေသည်။ ဇနီးဖြစ်သူသည် ပညာတတ်ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏အလုပ်အတွက် အထောက်အပံ့လွန်စွာရရှိခဲ့သည်။ James Abram Garfield သည် ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်သည်။ မတရားသည်ကို လက်မခံ။ အမှန်တရား ဘက်ကအမြဲရပ်တည်သည်။ အသေးအဖွဲကကလေးများကိုပင် စနစ်တကျလုပ်ပိုက်ပြောဆို ဆောင်ရွက်တတ်၏။ ကြိုးစားပါ ဟူသောအသုံးအနှုန်းမှာ သူ၏ လက်ကိုင်ဖြစ်သည်။ ဆရာလုပ်ရင်း သူသည် ဥပဒေပညာကို ဆက်လက်ဆည်းပူးလေ့လာသည်။ ထိုစဉ်က အမေရိကန်နိုင်ငံ တွင် ငွေဝယ်ကျွန်များနှင့်ပတ်သက်ပြီး အငြင်းပွားနေသည့်အချိန်အခါဖြစ်သည်။

James Abram Garfield က ငွေဝယ်ကျွန် မရှိသင့်ကြောင်း ပြောဆိုဆွေးနွေးမှုများပြုလုပ်ခဲ့လေသည်။ သူ၏ ဉာဏ်ပညာကြီးမားခြင်း၊ စကားပြောကောင်းမွန်ခြင်း၊ ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်ခြင်း၊ ရဲရင့်ခြင်းတို့သည် ထင်ရှားကျော်ကြားလာသည့်အတွက် လွှတ်တော်အမတ်အဖြစ် ရွေးကောက်တင်မြှောက်ခြင်းခံရသည်။ အမေရိကန်ပြည်တွင်းစစ်ဖြစ်သောအခါ တပ်မတော်တွင် ဗိုလ်ကြီးအဖြစ် တိုင်းပြည်အကျိုးကို သက်စွန့်ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

ပြည်တွင်းစစ်ကာလအတွင်းဗိုလ်ချုပ်ကြီးဘ၀ ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် သမ္မတအေဗရာဟင်လင်ကွန်းက စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဖြစ်နေသော James Abram Garfield ကို သူ၏ရုံးတွင် ခေါ်ယူခန့်ထားလေသည်။ ထိုသို့ခေါ်ယူခန့်ထား သော်လည်း အခြေအနေအရ ဗိုလ်ကြီးလစာသာခံစားခွင့်ပြုထားသဖြင့်များစွာနစ်နာလေသည်။ သို့သော် သူသည် နစ်နာမှုကို ဂရုမထားဘဲ တိုင်းပြည်၏အကျိုးကို စွမ်းစွမ်းတမံဆောင်ရွက်ပေးခဲ့လေသည်။ အိမ်ဖြူတော်တွင်နေရစဉ် James Abram Garfield ထံမှ အတုယူဖွယ်အကောင်းဆုံးမှာ သူသွားလေရာတွင် စာအုပ်များ အမြဲပါပြီး အချိန်ရသမျှစာဖတ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။

သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့်လည်းကောင်း၊ အလုပ်အပေါ်စေတနာထားခြင်းကြောင့်လည်း ကောင်း အသက် ၄၉ နှစ်အရွယ် ၁၈၈၀ပြည့်နှစ်တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ၂၀ ယောက်မြောက် သမ္မတဖြစ်လာခဲ့လေသည်။ ဒုက္ခနှင့်အရင်းတည်ခဲ့သော သူ့ဘဝသည် သုခနှင့်အဆုံးသတ်ခဲ့ပါသည်။

တစ်ဦးတစ်ယောက် ကျွန်တော့်စာများဖတ်ပြီး ထိပ်တန်းကို ရောက်ရှိစေရန် ရည်ရွယ်ပါတယ်။ အတတ်နိုင်ဆုံးဆီလျော်အောင် ကိုးကား ပြန်ဆိုထားလို့ အမှားပါရင်၊ အမှားတွေ့ရင် ထောက်ပြကြပါ။ မူရင်းအတိုင်း အင်္ဂလိပ်လို လေ့လာနိုင်အောင် အောက်မှာဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်။

http://en.wikipedia.org/wiki/James_A._Garfield နှင့် သူ့ဘ၀ အကြောင်းအရာများ

အားလုံးကိုခင်မင်လေးစားလျက်

ဖိုးသူတော် (www.phothutaw.com)
Credit: ကိုရင်ကျော်
 
 
 
ေန႔စဥ္သတင္းအသစ္မ်ားကို Email ပို႔ေပးပါမည္။
သင္၏ Gmail ကို ေအာက္တြင္ ျဖည့္စြက္၍ Submit လုပ္ပါ။
 
 
Top