န၀ေဒးရုပ္ရွင္ရံု ႏွင့္ ဗဟိုမီးသတ္အနီး Facility ျပည့္စံုသည့္ အသင့္ေန Real Home ကြန္ဒိုအေရာင္းျပပြဲ
×

ခေတ်ကိုက လဖက်ညွှန့်ဆိုပြီး ရာဘာရွက်အညွှန့်တွေ ကို ချဉ်ငံစပ်လုပ်မပုပ်ဆေးတွေထည့် ဆီစိမ်. ပုလင်းနဲ့ပိတ်ပြီး တံဆိပ်ကပ်လိုက်ရင်တဆယ်သား ၃၀၀တန်ရာဘာညွှန့်တွေကတပုလင်း ၆၀၀၀ တန်နာမည်ကြီးလက်ဖက်ညွှန့် တွေ ဖြစ်သွားတဲ့ ဂျင်းခေတ်.

(လဖက်စစ် မစစ်ခွဲချင်ရင် Leave margin entire ဖြစ်မဖြစ်နဲ့ခွဲရတယ်.လဖက် ရွက်အစစ်ရဲ့ အနားသတ်က နှင်းဆီ ရွက်လို အထစ်အထစ်လေးတွေ ပါပြီး ရာဘာရွက်က အနားသတ် ပြောင်ချောနေတယ်. လဖက်ပင် ကိုယ်တိုင်စိုက်ခဲ့လို့ကိုယ်တိုင်ခူးခဲ့လို့အကုန် သိနေပေမဲ့လဲ လက်ဖက်ဝယ်တယ်ဆိုတာမျိုးက ရှောက်ရွက်ဝယ်သလို တညွှန့်ချင်းကြည့်ပီးဝယ်လို့မှ မရတာဆိုတော့တရွက်ချင်းဖြန့်မကြည့်နိုင်သရွေ့တော့ခံပေါ့ရှင်)

ခေတ်ကိုက ပုစွန် အသား ငါးဖယ်အသား တစက်လေးမှတောင်မပါပဲ ထမင်းတွေချည်း ချဉ်အောင်လုပ် ရေခဲမုန့် ဖာလူဒါတေမှာသုံးတဲ့ ပန်းရောင် ဆေးလေးဆိုးပြီး အတောင့်လိုက် ဖက်ရွက်တေနဲ့ ထုပ်လိုက်ရင် ပုစွန် ချဉ် ငဖယ်ချဉ်ဆိုပြီး ထမင်းအချဉ် အသိုးဆေးဆိုးတွေကို တထုပ် ၃၀၀၀ ဝယ်စားရတဲ့ ဂျင်းခေတ်.

ခေတ်ကိုက ကြွက်တွေ တီကောင်တွေ မြွေတွေ အကုန်ရောကြိတ်ပြီး ကြက်အူချောင်း ငဖယ်ချောင်း ဂဏန်းချောင်း ပုစွန်အသားချောင်းဆိုပြီး တရုတ်က Packing လှလှနဲ့သွင်းလာတာ တွေကိုကိုးရီးယား အကင် ဆိုပြီးမက်မက်မောမောကြွက်သားစားနေကြတဲ့ဂျင်းခေတ်.

ခေတ်ကိုက တရုတ်ကြီးဖက်က ဇီးစေ့ ဇီးဆံတွေဈေးကောင်းပေးဝယ်တယ်ဆိုတာနဲ့ဇီးဆံတွေ ထဲ အဝေရာစေ့တွေရောပြီးဂျင်းထည့်လို့ စိတ်ငြိမ်ဆေးဖော်ရတဲ့ ဇီးဆံက အဝေရာဆံတေ ဖစ်နေတော့ ဆေးက ဘာအာနိသင်မှ မထက်မှ ပေါက်ဖော်ကြီးတေသိသွားကြပြီး ဇီးဆံ ဈေးကွက် ပျက်သွားရတဲ့ ဂျင်းခေတ်.

ခေတ်ကိုက ထောင်းရကြိတ်ရမှာ ပျင်းတဲ့ အိမ်ရှင်မတွေအတွက် ငါးခြောက်မှုန့်နဲ့ ဖွဲမှုန့်ရောထည့် ပုစွန် ခြောက်မှူန့်ဆိုပြီး ဖွဲမှုန့် ပင်လယ်ငါးမှုန့်တွေကို တပိသာ ၃သောင်း ဝယ်စားကြတဲ့ ဂျင်းခေတ်.

ခေတ်ကိုက ပဲဆီစစ်စစ်မှစားတာ အညာပဲဆီမှ စားတာ ဘာတံဆိပ်မှ စားတာ ဘယ်လိုထားထား မခဲတဲ့ ပဲဆီမှစားတာဆိုတဲ့ အိမ်ရှင်မတွေ အတွက် စားအုန်းဆီ တစ်ပေပါထဲ အီလန်ဆပ်ပြာမှုန့် တရာတန်တထုပ်ဖောက်ထည့်တညအိပ် အငြိမ် စိမ်ထား. မနက်မှ ကုန်ဈေးတန်းမှာရောင်းတဲ့ တရုတ်ကသွင်းလာတဲ့ တဗူး ၁၃၅၀၀ တန်ပဲဆီ အနံ့လေးနည်းနည်း ထည့်လိုက်တာနဲ့ဆပ်ပြာမှုန့်တွေဖျော်ထည့်ထားတဲ့ တပိသာ ၁၆၅၀ တန် စားအုန်းဆီ တွေက ဆပ်ပြာမှူန့်တန်ခိုးနဲ့ ရေခဲသေတ္တာထဲ ထည့်ရင်တောင်မခဲတော့ ပဲဆီ စစ်စစ်ဆိုပြီး တပိသာ ၇၀၀၀ ပေးစားကြတဲ့ ဂျင်းခေတ်.

(မေမြို့မှာနေတုန်းက မန်းလေးထိဆင်း ကိုယ့်မျက်စိရှေ့မှာ မြေပဲတွေကို စက်ကဇလားကြီးနဲ့ အပေါ်ကကြိတ်ပြီး ဆီကန်ထဲ ကျလာတဲ့ ပဲဆီ မှပိသာခွက်ကြီးနဲ့ ကိုယ်တိုင်ခပ်ပြီး မျက်စိရှေ့မှာ ကြိတ်တဲ့ပဲဆီ စစ်စစ်မှ မန်းလေးထိ ဆင်းပြီး ဝယ်စားတာတို့ ဘာတို့ ဝံြ့ကွားခဲ့ဖူးတယ်. တကယ်တော့ သူတို့က နဂိုထဲက ဆီကန်ထဲမှာ စားအုန်းဆီ ၃ ပုံ၂ ပုံ ထည့်ပြီးသားဆိုတာ မသိခဲ့တော့ ဂျင်းတေထည့်ခံရတာဆွာလေ.)

ခေတ်ကိုက ငဇင်ရိုင်း လို ငါးရံ့လို ငါးမျိုးဝယ်ရင် အညှီတွေချွဲနေမှ လတ်တယ်ထင်တဲ့ အိမ်ရှင်မတွေအတွက် ခေါင်းလျော်တဲ့တရော်ရည် အချွဲတွေ လောင်းချနယ်ဖတ်ပြီး ပုပ်လို့ပွလာလို့ တပိသာ ၂၅၀၀လောက်ပဲ တန်တဲ့ ငဇင်ရိုင်းတွေကို လတ်လွန်းလို့ အညှီတေချွဲစိုနေတာဆိုပြီး တပိသာ ၇၀၀၀ ပေးစားကြတဲ့ ဂျင်းခေတ်.

နို့မလိုင် ရောင်းတဲ့ ဆိုင်တွေမှာ အိမ်သာသုံး တစ်သျူးတွေကို နို့ထဲထည့်ကြိုပြီး ပျော့ဖတ်ဖတ် တစ်သျူးတွေကို နို့မလိုင်ဆိုပြီး တပွဲ ၃၀၀၀ ထိပေးစားနေရတဲ့ ဂျင်းခေတ်.

ပြောရမယ်ဆိုများကြီး များကြီးကျန်သေးဒယ်. ဒါတေရှောင်မယ်ဆို ရှောင်ရင်း ရှောင်ရင်း စားဈာမရှိ ဖစ်တွားကြမစိုးလို့…..
ဈေးသည်တွေ ကုန်သည်တွေ ထမင်းအိုး တုတ်နဲ့ထိုးသလို ဖစ်နေမစိုးလို့ ခုလောက်နဲ့ပဲ တော်သေးပါပြီ. ……..

ဒါတေ ဒါတေ ရှိနေသေးသရွေ့ ဒါတေ ဒီလိုတေ စားနေရသရွေ့ ကင်ဆာ. နှလုံး. သွေးတိုး .ဆီးချို.ကျောက်ကပ်.သွိုင်းရွိုက်.ရောဂါတေ ရောဂါတေ ရှောင်လို့မရ ဖြစ်နေကြဦးမှာပါပဲ. ဒေါင်း လေးတွေလဲ မွေးလာကြဦးမှာပါပဲ.ဆေးရုံ ဆေးခန်းတွေလဲ ကြိတ်ကြိတ်တိုး စည်ကားနေကြဦးမှာပါပဲလေ.

ဖိုးသူတော် (www.phothutaw.com)
Credit: နှင်းဆီဧကရီ
# Zawgyi Version ျဖင့္ ဖတ္ပါ #
ေခတ္ကိုက လဖက္ၫႊန႔္ဆိုၿပီး ရာဘာ႐ြက္အၫႊန႔္ေတြ ကို ခ်ဥ္ငံစပ္လုပ္မပုပ္ေဆးေတြထည့္ ဆီစိမ္. ပုလင္းနဲ႔ပိတ္ၿပီး တံဆိပ္ကပ္လိုက္ရင္တဆယ္သား ၃၀၀တန္ရာဘာၫႊန႔္ေတြကတပုလင္း ၆၀၀၀ တန္နာမည္ႀကီးလက္ဖက္ၫႊန႔္ ေတြ ျဖစ္သြားတဲ့ ဂ်င္းေခတ္.

(လဖက္စစ္ မစစ္ခြဲခ်င္ရင္ Leave margin entire ျဖစ္မျဖစ္နဲ႔ခြဲရတယ္.လဖက္ ႐ြက္အစစ္ရဲ႕ အနားသတ္က ႏွင္းဆီ ႐ြက္လို အထစ္အထစ္ေလးေတြ ပါၿပီး ရာဘာ႐ြက္က အနားသတ္ ေျပာင္ေခ်ာေနတယ္. လဖက္ပင္ ကိုယ္တိုင္စိုက္ခဲ့လို႔ကိုယ္တိုင္ခူးခဲ့လို႔အကုန္ သိေနေပမဲ့လဲ လက္ဖက္ဝယ္တယ္ဆိုတာမ်ိဳးက ေရွာက္႐ြက္ဝယ္သလို တၫႊန႔္ခ်င္းၾကည့္ပီးဝယ္လို႔မွ မရတာဆိုေတာ့တ႐ြက္ခ်င္းျဖန႔္မၾကည့္ႏိုင္သေ႐ြ႕ေတာ့ခံေပါ့ရွင္)

ေခတ္ကိုက ပုစြန္ အသား ငါးဖယ္အသား တစက္ေလးမွေတာင္မပါပဲ ထမင္းေတြခ်ည္း ခ်ဥ္ေအာင္လုပ္ ေရခဲမုန႔္ ဖာလူဒါေတမွာသုံးတဲ့ ပန္းေရာင္ ေဆးေလးဆိုးၿပီး အေတာင့္လိုက္ ဖက္႐ြက္ေတနဲ႔ ထုပ္လိုက္ရင္ ပုစြန္ ခ်ဥ္ ငဖယ္ခ်ဥ္ဆိုၿပီး ထမင္းအခ်ဥ္ အသိုးေဆးဆိုးေတြကို တထုပ္ ၃၀၀၀ ဝယ္စားရတဲ့ ဂ်င္းေခတ္.

ေခတ္ကိုက ႂကြက္ေတြ တီေကာင္ေတြ ေႁမြေတြ အကုန္ေရာႀကိတ္ၿပီး ၾကက္အူေခ်ာင္း ငဖယ္ေခ်ာင္း ဂဏန္းေခ်ာင္း ပုစြန္အသားေခ်ာင္းဆိုၿပီး တ႐ုတ္က Packing လွလွနဲ႔သြင္းလာတာ ေတြကိုကိုးရီးယား အကင္ ဆိုၿပီးမက္မက္ေမာေမာႂကြက္သားစားေနၾကတဲ့ဂ်င္းေခတ္.

ေခတ္ကိုက တ႐ုတ္ႀကီးဖက္က ဇီးေစ့ ဇီးဆံေတြေဈးေကာင္းေပးဝယ္တယ္ဆိုတာနဲ႔ဇီးဆံေတြ ထဲ အေဝရာေစ့ေတြေရာၿပီးဂ်င္းထည့္လို႔ စိတ္ၿငိမ္ေဆးေဖာ္ရတဲ့ ဇီးဆံက အေဝရာဆံေတ ဖစ္ေနေတာ့ ေဆးက ဘာအာနိသင္မွ မထက္မွ ေပါက္ေဖာ္ႀကီးေတသိသြားၾကၿပီး ဇီးဆံ ေဈးကြက္ ပ်က္သြားရတဲ့ ဂ်င္းေခတ္.

ေခတ္ကိုက ေထာင္းရႀကိတ္ရမွာ ပ်င္းတဲ့ အိမ္ရွင္မေတြအတြက္ ငါးေျခာက္မႈန႔္နဲ႔ ဖြဲမႈန႔္ေရာထည့္ ပုစြန္ ေျခာက္မႉန႔္ဆိုၿပီး ဖြဲမႈန႔္ ပင္လယ္ငါးမႈန႔္ေတြကို တပိသာ ၃ေသာင္း ဝယ္စားၾကတဲ့ ဂ်င္းေခတ္.

ေခတ္ကိုက ပဲဆီစစ္စစ္မွစားတာ အညာပဲဆီမွ စားတာ ဘာတံဆိပ္မွ စားတာ ဘယ္လိုထားထား မခဲတဲ့ ပဲဆီမွစားတာဆိုတဲ့ အိမ္ရွင္မေတြ အတြက္ စားအုန္းဆီ တစ္ေပပါထဲ အီလန္ဆပ္ျပာမႈန႔္ တရာတန္တထုပ္ေဖာက္ထည့္တညအိပ္ အၿငိမ္ စိမ္ထား. မနက္မွ ကုန္ေဈးတန္းမွာေရာင္းတဲ့ တ႐ုတ္ကသြင္းလာတဲ့ တဗူး ၁၃၅၀၀ တန္ပဲဆီ အနံ႔ေလးနည္းနည္း ထည့္လိုက္တာနဲ႔ဆပ္ျပာမႈန႔္ေတြေဖ်ာ္ထည့္ထားတဲ့ တပိသာ ၁၆၅၀ တန္ စားအုန္းဆီ ေတြက ဆပ္ျပာမႉန႔္တန္ခိုးနဲ႔ ေရခဲေသတၱာထဲ ထည့္ရင္ေတာင္မခဲေတာ့ ပဲဆီ စစ္စစ္ဆိုၿပီး တပိသာ ၇၀၀၀ ေပးစားၾကတဲ့ ဂ်င္းေခတ္.

(ေမၿမိဳ႕မွာေနတုန္းက မန္းေလးထိဆင္း ကိုယ့္မ်က္စိေရွ႕မွာ ေျမပဲေတြကို စက္ကဇလားႀကီးနဲ႔ အေပၚကႀကိတ္ၿပီး ဆီကန္ထဲ က်လာတဲ့ ပဲဆီ မွပိသာခြက္ႀကီးနဲ႔ ကိုယ္တိုင္ခပ္ၿပီး မ်က္စိေရွ႕မွာ ႀကိတ္တဲ့ပဲဆီ စစ္စစ္မွ မန္းေလးထိ ဆင္းၿပီး ဝယ္စားတာတို႔ ဘာတို႔ ဝံျ့ကြားခဲ့ဖူးတယ္. တကယ္ေတာ့ သူတို႔က နဂိုထဲက ဆီကန္ထဲမွာ စားအုန္းဆီ ၃ ပုံ၂ ပုံ ထည့္ၿပီးသားဆိုတာ မသိခဲ့ေတာ့ ဂ်င္းေတထည့္ခံရတာဆြာေလ.)

ေခတ္ကိုက ငဇင္႐ိုင္း လို ငါးရံ႕လို ငါးမ်ိဳးဝယ္ရင္ အညႇီေတြခြၽဲေနမွ လတ္တယ္ထင္တဲ့ အိမ္ရွင္မေတြအတြက္ ေခါင္းေလ်ာ္တဲ့တေရာ္ရည္ အခြၽဲေတြ ေလာင္းခ်နယ္ဖတ္ၿပီး ပုပ္လို႔ပြလာလို႔ တပိသာ ၂၅၀၀ေလာက္ပဲ တန္တဲ့ ငဇင္႐ိုင္းေတြကို လတ္လြန္းလို႔ အညႇီေတခြၽဲစိုေနတာဆိုၿပီး တပိသာ ၇၀၀၀ ေပးစားၾကတဲ့ ဂ်င္းေခတ္.

ႏို႔မလိုင္ ေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ေတြမွာ အိမ္သာသုံး တစ္သ်ဴးေတြကို ႏို႔ထဲထည့္ႀကိဳၿပီး ေပ်ာ့ဖတ္ဖတ္ တစ္သ်ဴးေတြကို ႏို႔မလိုင္ဆိုၿပီး တပြဲ ၃၀၀၀ ထိေပးစားေနရတဲ့ ဂ်င္းေခတ္.

ေျပာရမယ္ဆိုမ်ားႀကီး မ်ားႀကီးက်န္ေသးဒယ္. ဒါေတေရွာင္မယ္ဆို ေရွာင္ရင္း ေရွာင္ရင္း စားဈာမရွိ ဖစ္တြားၾကမစိုးလို႔…..
ေဈးသည္ေတြ ကုန္သည္ေတြ ထမင္းအိုး တုတ္နဲ႔ထိုးသလို ဖစ္ေနမစိုးလို႔ ခုေလာက္နဲ႔ပဲ ေတာ္ေသးပါၿပီ. ……..

ဒါေတ ဒါေတ ရွိေနေသးသေ႐ြ႕ ဒါေတ ဒီလိုေတ စားေနရသေ႐ြ႕ ကင္ဆာ. ႏွလုံး. ေသြးတိုး .ဆီးခ်ိဳ.ေက်ာက္ကပ္.သြိဳင္း႐ြိဳက္.ေရာဂါေတ ေရာဂါေတ ေရွာင္လို႔မရ ျဖစ္ေနၾကဦးမွာပါပဲ. ေဒါင္း ေလးေတြလဲ ေမြးလာၾကဦးမွာပါပဲ.ေဆး႐ုံ ေဆးခန္းေတြလဲ ႀကိတ္ႀကိတ္တိုး စည္ကားေနၾကဦးမွာပါပဲေလ.

ဖိုးသူေတာ္ (www.phothutaw.com)
Credit: ႏွင္းဆီဧကရီ
 
 
 
ေန႔စဥ္သတင္းအသစ္မ်ားကို Email ပို႔ေပးပါမည္။
သင္၏ Gmail ကို ေအာက္တြင္ ျဖည့္စြက္၍ Submit လုပ္ပါ။
 
 
Top