Novotel ဟိုတယ္တြင္ က်င္းပမည့္ Yone Min တိုက္ခန္းႏွင့္ ကြန္ဒို အထူးအေရာင္းျပပြဲ
×

# Zawgyi Version ျဖင့္ ဖတ္ပါ #

မႏၲေလးသူေတြ “ကၽြန္ေတာ္….ကၽြန္ေတာ္” နဲ႔ေျပာတာဘာေၾကာင့္လဲ ” အၾကည္ေတာ္ “ေျပာမွပဲသိရတယ္…….😄😆

မင္းတုန္းမင္းႀကီေပါ့…သိၾကတဲ့အတိုင္းမိဖုရား၅၀၀နဲ႔စံစားတာေလ……ထို႔အျပင္ေတာင္..၅၀၀နဲ႔မလံုေလာက္ပဲ…. သူစက္ေတာ္ေခၚေနတုန္အခန္းေရွ႕ကေျခသံ ၾကားတိုင္း..

“ဟဲ့..ဘယ္သူတုန္း;;;;”

ဟုလွမ္းလွမ္းၿပီေမးတယ္-ရံေရြေတာ္ေတြက

“က်မပါရွင့္”

ဆိုလွ်င္..အသံၾသႀကီးႏွင့္

“က်မဆို ဝင္ခဲ့ေလကြယ္ … ဟီးဟီး”

လုပ္တတ္လြန္းေတာ့ ရံေရြေတာ္ေတြလဲ

စိတ္ညစ္ၾကတာေပါ့…….

မင္းႀကီးေရွ႕ေျခဖြဖြပင္ျဖတ္မေလွ်ာက္ရဲ…ေလွ်ာက္လိုက္လို႔က်မ္းျပင္က”က်ြီ”ခနဲ

ျမည္သြားရင္ေတာင္,,,,

“ဟဲ့ ဘယ္သူတုန္းးး”

ဆိုၿပီးေမးေတာ့ ရံေရြေတာ္ေတြလဲဘုရင္က

ေမးေတာ့ေျဖရတာေပါ့

“က်မပါ ရွင့္”

“က်မဆို လာခဲ့အံုးကြဲ႕!!!!!”

ထိပါမ်ားေတာ့ရံေရြေတာ္ေတြလဲအထဲမဝင္ ၾကရေအာင္တိုင္ပင္ၾကတယ္….ေနာက္ဆံုးမွာအ ေျဖတခုထြက္လာၿပီး အရဲစြန္႔ၾကည့္ဖို႔ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကတယ္…………..

ထိုအရာကားမင္းႀကီးအခန္းေရွ႕ျဖတ္ေလွ်ာက္ တဲ့အခါ အရင္လိုေျခမဖြပဲေျခသံခတ္ျပင္းျပင္း နဲ႔ေလွ်ာက္ၾကည့္ၾကတယ္….ထံုးစံအတိုင္း

“ဟဲ့…ေျခသံျပင္းျပင္နဲ႔…ဘယ္သူတုန္း!!”

ဆိုၿပီးလုပ္ျပန္ေရာ…

အဲ့ဒီမွာ ရံေရြေတာ္ေလးကအရဲစြန္႔ၿပီး အသံေလးပါၾသၿပီး…….

“ကြ်န္ေတာ္ ပါမင္းႀကီး”

ထိုအခါမင္းႀကီလည္း စိတ္မသက္မသာအသံႀကီးနဲ႔……..

” ကၽြန္ေတာ္ဆိုသြား ကၽြန္ေတာ္ဆိုရင္သြား ”

ဆိုကာမွရံေရြေတာ္ေတြလဲ လြတ္လပ္စြာသြား လာႏိုင္ၾကေတာ့သတဲ့…..

အၾကံေအာင္ျမင္သြားၾကတဲ့ရံေရြေတာ္ေတြလဲ အခန္းေရွ႕ျဖတ္ေလွ်ာက္တိုင္း ေျခက်င္းႀကီး ေတြဝတ္ၿပီးတဒံုးဒံုးနဲ႔ျဖတ္ေလွ်ာက္ၾကေတာ့တယ္တဲ့…. မင္းႀကီးကေတာ့အသံၾကားရင္

“ဟဲ့ … ဘယ္သူတုန္း ”

“ကၽြန္ေတာ္ ……ကၽြန္ေတာ္ ”

” ေအး … ကြ်န္ေတာ္ဆိုရင္ လစ္ခ်င္သလိုသာ လစ္လိုက္ေတာ့”

ဤသို႔ျဖင့္….မႏၲေလးသူမ်ားသည္ ” ကၽြန္ေတာ္ …ကၽြန္ေတာ္ ” ဟုေျပာဆိုေသာ အမူအက်င့္ႏွင့္ ေျခက်င္းဝတ္ေသာအေလ့အထ ထိုအခ်ိ္န္ကစသည္ဟူ၏ …………

( မယံုလွ်င္ ပံုျပင္ဟုမွတ္ပါ )

ဖိုးသူေတာ္ (www.phothutaw.com)
Credit: အၾကည္ေတာ္

# Unicode Version ျဖင့္ ဖတ္ပါ #
မန္တလေးသူတွေ “ကျွန်တော်….ကျွန်တော်” နဲ့ပြောတာဘာကြောင့်လဲ ” အကြည်တော် “ပြောမှပဲသိရတယ်…….😄😆

မင်းတုန်းမင်းကြီပေါ့…သိကြတဲ့အတိုင်းမိဖုရား၅၀၀နဲ့စံစားတာလေ……ထို့အပြင်တောင်..၅၀၀နဲ့မလုံလောက်ပဲ…. သူစက်တော်ခေါ်နေတုန်အခန်းရှေ့ကခြေသံ ကြားတိုင်း..

“ဟဲ့..ဘယ်သူတုန်း;;;;”

ဟုလှမ်းလှမ်းပြီမေးတယ်-ရံရွေတော်တွေက

“ကျမပါရှင့်”

ဆိုလျှင်..အသံသြကြီးနှင့်

“ကျမဆို ဝင်ခဲ့လေကွယ် … ဟီးဟီး”

လုပ်တတ်လွန်းတော့ ရံရွေတော်တွေလဲ

စိတ်ညစ်ကြတာပေါ့…….

မင်းကြီးရှေ့ခြေဖွဖွပင်ဖြတ်မလျှောက်ရဲ…လျှောက်လိုက်လို့ကျမ်းပြင်က”ကျွီ”ခနဲ

မြည်သွားရင်တောင်,,,,

“ဟဲ့ ဘယ်သူတုန်းးး”

ဆိုပြီးမေးတော့ ရံရွေတော်တွေလဲဘုရင်က

မေးတော့ဖြေရတာပေါ့

“ကျမပါ ရှင့်”

“ကျမဆို လာခဲ့အုံးကွဲ့!!!!!”

ထိပါများတော့ရံရွေတော်တွေလဲအထဲမဝင် ကြရအောင်တိုင်ပင်ကြတယ်….နောက်ဆုံးမှာအ ဖြေတခုထွက်လာပြီး အရဲစွန့်ကြည့်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတယ်…………..

ထိုအရာကားမင်းကြီးအခန်းရှေ့ဖြတ်လျှောက် တဲ့အခါ အရင်လိုခြေမဖွပဲခြေသံခတ်ပြင်းပြင်း နဲ့လျှောက်ကြည့်ကြတယ်….ထုံးစံအတိုင်း

“ဟဲ့…ခြေသံပြင်းပြင်နဲ့…ဘယ်သူတုန်း!!”

ဆိုပြီးလုပ်ပြန်ရော…

အဲ့ဒီမှာ ရံရွေတော်လေးကအရဲစွန့်ပြီး အသံလေးပါသြပြီး…….

“ကျွန်တော် ပါမင်းကြီး”

ထိုအခါမင်းကြီလည်း စိတ်မသက်မသာအသံကြီးနဲ့……..

” ကျွန်တော်ဆိုသွား ကျွန်တော်ဆိုရင်သွား ”

ဆိုကာမှရံရွေတော်တွေလဲ လွတ်လပ်စွာသွား လာနိုင်ကြတော့သတဲ့…..

အကြံအောင်မြင်သွားကြတဲ့ရံရွေတော်တွေလဲ အခန်းရှေ့ဖြတ်လျှောက်တိုင်း ခြေကျင်းကြီး တွေဝတ်ပြီးတဒုံးဒုံးနဲ့ဖြတ်လျှောက်ကြတော့တယ်တဲ့…. မင်းကြီးကတော့အသံကြားရင်

“ဟဲ့ … ဘယ်သူတုန်း ”

“ကျွန်တော် ……ကျွန်တော် ”

” အေး … ကျွန်တော်ဆိုရင် လစ်ချင်သလိုသာ လစ်လိုက်တော့”

ဤသို့ဖြင့်….မန္တလေးသူများသည် ” ကျွန်တော် …ကျွန်တော် ” ဟုပြောဆိုသော အမူအကျင့်နှင့် ခြေကျင်းဝတ်သောအလေ့အထ ထိုအချိန်ကစသည်ဟူ၏ …………

( မယုံလျှင် ပုံပြင်ဟုမှတ်ပါ )

ဖိုးသူတော် (www.phothutaw.com)
Credit: အကြည်တော်
 
 
 
ေန႔စဥ္သတင္းအသစ္မ်ားကို Email ပို႔ေပးပါမည္။
သင္၏ Gmail ကို ေအာက္တြင္ ျဖည့္စြက္၍ Submit လုပ္ပါ။
 
 
Top