Golden City Promotion
×

ဘိုကေလး ျမိဳ ့နယ္ထဲ က ရြာ ေလးတစ္ရြာ မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခ်ိန္ က နာ ဂစ္ မျဖစ္ခင္ ၂၀၀၇ ေလာက္ က ပါ။ အဲဒီ မွာ NGO တစ္ဖြဲ ့ က ပတ္ ၀န္း က်င္ ထိန္း သိမ္း ေရး အတြက္ ဒီေရေတာ သစ္ပင္ ေတြ ကို ေတာ ထဲ က စိုက္ လို ့ ေကာင္း တဲ ့ ေျမလြတ္ ေတြ မွာ ေရြး ခ်ယ္ ျပီး ျခံဳ ခုတ္၊ ေျမ ေန ရာ ရွင္း၊ ပနၱက္ ရိုက္၊ က်င္းတူး ျပီး အပင္ ေတြ စိုက္ မွာ ပါ။ အဲ ဒီ မွာ ေက်းရြာ တစ္ ရြာ နဲ ့ တစ္ရြာ က ကုန္းလမ္း ဆက္စပ္ မွဳ နည္းျပီး ေရ လမ္း နဲ ့ပဲ သြား ဳက ရ တာ ဆို ေတာ့ တစ္ ခ်ိဳ ့ ဒီေရတက္တဲ့ ရက္ေတြ မွာ စခန္းကို မျပန္ ျဖစ္ပဲ ေတာထဲ မွာ ယာယီ စ ခန္း ေဆာက္ ျပီး ည အိပ္ တာ မ်ိဳး ေတြ ရွိ ပါ တယ္။ မွတ္ မွတ္ ရ ရ အဲ ဒီ ေန ့ က ည ေန ေစာင္း တစ္ ခု မွာ ေပါ့။ က်ြန္ ေတာ္ တုိ ့ အဖြဲ ့ က ေတာ ထဲ မွာ ခုတ္ ထြင္ ရွင္း လင္း ျပီး ခ ရီး အ ေတာ္ ေရာက္ လာ တဲ ့ အခါ အ နား ယူ ခ်က္ ျပဳတ္ ေရး အတြက္ ျပင္ ဆင္ ေန တုန္း အဖြဲ ့ထဲ မွာ ပါ တဲ့ လူ တစ္ ေယာက္ က ေန မ ေကာင္း ျဖစ္ တယ္။ လွဲ သိပ္ အနား ယူ ျပီး သိပ္ မ ဳကာ ပါ ဘူး သူ ့ ပံု စံ က မူ မ မွန္ ျဖစ္ လာ ပါ တယ္။ က ေယာင္ က တမ္း ေတြ ေျပာ ျပီး အဖြဲ ့ထဲ က ကု လား ေမာင္ ျမင့္ ကို လွမ္း လွမ္း ဳကည့္ ေန ပါ တယ္။ အ ေတြ ့ အ ဳကံု ရွိ တဲ့ လူ တစ္ ခ်ိဳ ့က အဲ ဒါ ပ ေယာ ဂ တစ္ ခုခု ၀င္ ပူး တာ ထင္ တယ္ လို ့ ေျပာ တယ္။ က်ြန္ ေတာ္ တို ့ အဖြဲ ့ထဲ က ေခါင္း ေဆာင္ " ဆ ရာ ေက်ာ္" လို ့ ေခၚ တဲ့ လူ က ပါး နွပ္ တယ္။ တစ္ ခ်ိန္ က လည္း သစ္ေတာ မွာ အ ရာ ရွိ လုပ္ ဖူး ေတာ့ ဓား ရွည္ တစ္ ေခ်ာင္း ကိုင္ ျပီး အဲ ဒီ ေန မ ေကာင္း တဲ့ လူ ကို သူ ့ အ ေရွ ့ ေခၚ လာ ခိုင္း တယ္။

အား လံုး က ရင္ တ ထိတ္ ထိတ္ ျဖစ္ ေန ခ်ိန္ မွာ သူ က ခပ္ တည္ တည္ နဲ ့ " ခင္ ဗ်ား ဘယ္ သူ လဲ၊ သူ ့ ကို ဘာ လို ့ လိုက္ ေနွာက္ ယွက္ တာ လဲ၊ က်ဳပ္ တို ့ က အ စို း ရ အ မိန္ ့ နဲ ့ ဒီ မွာ ေတာ ခုတ္ ရွင္း လင္း ျပီး အ ပင္ ေတြ စိုက္ မ လို ့ လာ တာ၊ ခင္ ဗ်ား မင္း ျပစ္ မင္း ဒဏ္ သင့္ မွာ မ ေဳကာက္ ဘူး လား" ဆို ပဲ...။
အဲ ဒီ အ ခ်ိန္ မွာ ေန မ ေကာင္း ျဖစ္ သူ က မိန္း မ အ သံ နဲ ့" က်ြန္ မ နာ မည္ ၾကည္ ေမ ပါ။ လြန္ ခဲ ့ တဲ့ ၁၀ နွစ္ ေက်ာ္ က ဟို ဘက္ ရြာ မွာ ဆံုး သြား သူ ပါ။ သူ ့ ကို ( ကု လား ေမာင္ ျမင့္ ကို လက္ ညိုး ထို း ျပ ျပီး) ဳကိုက္ လို ့ လိုက္ လာ တာ ပါ" တဲ့။ ...
ဆရာ ေက်ာ္ ..." ခင္ ဗ်ား ဘာ ကိစၥ သူ ့ ကို ဳကိုက္ ရ တာ လဲ"?.........

ဳကည္ ေမ ..." သူ က က်ြန္ မ ေန တဲ့ သစ္ ပင္ ေရွ ့ မွာ ေသး လာ ေပါက္ ပါ တယ္ သူ ့ ကို ျမင္ ေတာ့ က်ြန္ မ ဳကိုက္ လို ့ လုိက္ လာ တာ ပါ" တဲ့...။.....

ဆ ရာ ေက်ာ္... " ခင္ ဗ်ား သူ ့ ကို ဳကိုက္ လို ့ မ ရ ဘူး။ ဘ ၀ ခ်င္း လဲ မ တူ ဘူး"...
ဳကည္ ေမ... " သိ ပါ တယ္ သူ နဲ ့ ဘ ၀ ခ်င္း တူ သြား ေအာင္ က်ြန္ မ ဆြဲ ေခၚ မွာ ေပါ့" တဲ့ ဗ်ာ...။...
ဆရာ ေက်ာ္..." မ ရ ဘူး ခင္ ဗ်ား ဒီ လို လုပ္ လို ့ မ ရ ဘူး။ သူ ့ မွာ မိန္း မ ရွိ တယ္...။ ခင္ ဗ်ား ဒု..သ...န...ေသာ... ျဖစ္ မွာ မ ေဳကာက္ ဘူး လား"...

ုဳကည္ ေမ... ( နဲ နဲ ေတြ ေ၀ သြား ျပီး ).. " ေဳကာက္ ပါ တယ္"...
ဆရာ ေက်ာ္..." ဒီ လို ဆို သူ ့ ကို ေတာင္း ပန္ ျပီး ျပန္ ေတာ့ ေနာက္ ဘယ္ သူ ့ ကို မွ မ ေနွာင့္ ယွက္ နဲ ့ ေတာ့"....

ဳကည္ ေမ..." ဟုတ္ ကဲ့ ေတာင္း ပန္ ပါ့ မယ္... ဒါ ေပ မယ့္ က်ြန္ မ မွာ ေန စ ရာ မ ရွိ လို ့ ဒီ ေတာ ထဲ က သစ္ ပင္ မွာ ပဲ ဆက္ ေန ခြင့္ ေပး ပါ"...

ဆရာ ေက်ာ္...( စိုက္ ခင္း လုပ္ ငန္း က ဳကာ ဦး မွာ ဆို ေတာ့ သူ ့ လူ ေတြ စိတ္ အ ေနွာင့္ အ ယွက္ ျဖစ္ မွာ လည္း စိုး တာ နဲ ့) " ခင္ ဗ်ား ဒီ မွာ ေန လို ့ ေတာ့ မ ျဖစ္ ဘူး.....ဒါ အ စိုး ရ ပိုင္ နယ္ ေျမ သူ တို ့ ခြင့္ မ ျပဳ ရင္ ေန လို ့မ ရ ဘူး ... တစ္ ျခား သြား ေန ပါ"....

ဳကည္ ေမ... " ကြ်န္ မ မွာ အ ျခား ေန စ ရာ မ ရွိ ပါ ဘူး ... သင့္ ေတာ္ တဲ့ ေန စ ရာ တစ္ ေန ရာ ေပး ဖို ့ ေတာင္း ပန္ ပါ တယ္ ရွင္"....

ဆရာ ေက်ာ္...( မ်က္ စိ ကို မွိတ္ ျပီး စဥ္း စား သ လို အာ ရံု ခံ ေန သ လို မ်ိဳး ခဏ လုပ္ လိုက္ ျပီး)..." ဒီ ေတာ ရဲ ့ ဟို ဘက္ ကမ္း မွာ ေတာ တစ္ ခု ရွိ တယ္... ဟို ကမ္း စပ္ မွာ ျမင္ ေန ရ တဲ့ သ မဲ ့ ပင္ ဳကီး မွာ သြား ေန"...
ဳကည္ ေမ... (၀မ္း သာ အား ရ နွင့္) " ေက်း ဇူး တင္ ပါ တယ္ ရွင့္...အခု မွ ပဲ ေန စ ရာ အ စစ္ ရ ေတာ့ တာ...အ ရင္ ေန တဲ့ ေန ရာ က ကိုယ္ ပိုင္ မ ဟုတ္ ဘူး....ဌား ေန ရ တာ... သြား ေတာ့ မယ္" ဆို ျပီး ထိုင္ ကန္ ေတာ့ ျပီး ထြက္ သြား ပါ တယ္.......။

သူ မ ထြက္ သြား မွ လူ အား လံုး လည္း သက္ ျပင္း ခ် နိုင္ ျပီး....။ ေနာက္ ရက္ ေတြ မွာ သူ မ ေျပာ တဲ့ ဟို ဘက္ ရြာ ဘက္ ေရာက္ သြား ေတာ့ ရြာ လူ ဳကီး ေတြ ကို ေမး ဳကည့္ ရာ မွာ ေဒၚ ဳကည္ ေမ ဆို တဲ့ အ မ်ိဳး သ မီး တစ္ ေယာက္ က သူ တို ့ ရြာ က ျဖစ္ ျပီး လြန္ ခဲ့ တဲ့ ဆယ္ နွစ္ ေက်ာ္ ေလာက္ က ခု န က ေတာ ထဲ မွာ ပဲ ပိုး ထိ ျပီး ဆံုး သြား တယ္ ဆို တဲ့ အ ေဳကာင္း သိ ရွိ ရ ပါ တယ္.........။
ဆ ရာ ေက်ာ္ သာ အ တည္ ေပါက္ ထို ကဲ့ သို ့ မ လုပ္ ပဲ အား လံုး ေဳကာက္ ေန လ်င္ ေန မ ေကာင္း တဲ့ သူ ( သို ့ မ ဟုတ္) ကု လား ေမာင္ ျမင့္ တစ္ ဦး ဦး မွာ ဒုကၳ ေရာက္ နုိင္ ပါ သည္။
(စာ ဳကြင္း- အ ေဳကာင္း အ ရာ ပါ အ ခ်က္ အ လက္ မ်ား မွာ တစ္ ကယ္ ျဖစ္ ခဲ့ ျပီး မိ မိ မွတ္ မွိ သ ေလာက္ ကို အ ဆင္ ေျပ ေျပ ဖတ္ လို ့ ေကာင္း ေအာင္ ဇာတ္ လမ္း ဆင္ စာ စီ ကံုး ထား ပါ သည္)

ကိုယ္ေတြ႕ျဖစ္ရပ္မွန္ေလးကို ေျပာျပေပးေသာ ကို Tayzar Minn ကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ Admin မ်ားက ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ေနာ္.....။ ။

 ဖိုးသူေတာ္ (www.phothutaw.com)
Credit: New Myanmar News

#Unicode Version#
ဘိုကလေး မြို့နယ်ထဲ က ရွာ လေးတစ်ရွာ မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အချိန် က နာ ဂစ် မဖြစ်ခင် ၂၀၀၇ လောက် က ပါ။ အဲဒီ မှာ NGO တစ်ဖွဲ့ က ပတ် ဝန်း ကျင် ထိန်း သိမ်း ရေး အတွက် ဒီရေတော သစ်ပင် တွေ ကို တော ထဲ က စိုက် လို့ ကောင်း တဲ့ မြေလွတ် တွေ မှာ ရွေး ချယ် ပြီး ခြုံ ခုတ်၊ မြေ နေ ရာ ရှင်း၊ ပန္တက် ရိုက်၊ ကျင်းတူး ပြီး အပင် တွေ စိုက် မှာ ပါ။ အဲ ဒီ မှာ ကျေးရွာ တစ် ရွာ နဲ့ တစ်ရွာ က ကုန်းလမ်း ဆက်စပ် မှု နည်းပြီး ရေ လမ်း နဲ့ပဲ သွား ုက ရ တာ ဆို တော့ တစ် ချို့ ဒီရေတက်တဲ့ ရက်တွေ မှာ စခန်းကို မပြန် ဖြစ်ပဲ တောထဲ မှာ ယာယီ စ ခန်း ဆောက် ပြီး ည အိပ် တာ မျိုး တွေ ရှိ ပါ တယ်။ မှတ် မှတ် ရ ရ အဲ ဒီ နေ့ က ည နေ စောင်း တစ် ခု မှာ ပေါ့။ ကျွန် တော် တို့ အဖွဲ့ က တော ထဲ မှာ ခုတ် ထွင် ရှင်း လင်း ပြီး ခ ရီး အ တော် ရောက် လာ တဲ့ အခါ အ နား ယူ ချက် ပြုတ် ရေး အတွက် ပြင် ဆင် နေ တုန်း အဖွဲ့ထဲ မှာ ပါ တဲ့ လူ တစ် ယောက် က နေ မ ကောင်း ဖြစ် တယ်။ လှဲ သိပ် အနား ယူ ပြီး သိပ် မ ုကာ ပါ ဘူး သူ့ ပုံ စံ က မူ မ မှန် ဖြစ် လာ ပါ တယ်။ က ယောင် က တမ်း တွေ ပြော ပြီး အဖွဲ့ထဲ က ကု လား မောင် မြင့် ကို လှမ်း လှမ်း ုကည့် နေ ပါ တယ်။ အ တွေ့ အ ုကုံ ရှိ တဲ့ လူ တစ် ချို့က အဲ ဒါ ပ ယော ဂ တစ် ခုခု ဝင် ပူး တာ ထင် တယ် လို့ ပြော တယ်။ ကျွန် တော် တို့ အဖွဲ့ထဲ က ခေါင်း ဆောင် " ဆ ရာ ကျော်" လို့ ခေါ် တဲ့ လူ က ပါး နှပ် တယ်။ တစ် ချိန် က လည်း သစ်တော မှာ အ ရာ ရှိ လုပ် ဖူး တော့ ဓား ရှည် တစ် ချောင်း ကိုင် ပြီး အဲ ဒီ နေ မ ကောင်း တဲ့ လူ ကို သူ့ အ ရှေ့ ခေါ် လာ ခိုင်း တယ်။

အား လုံး က ရင် တ ထိတ် ထိတ် ဖြစ် နေ ချိန် မှာ သူ က ခပ် တည် တည် နဲ့ " ခင် ဗျား ဘယ် သူ လဲ၊ သူ့ ကို ဘာ လို့ လိုက် နှောက် ယှက် တာ လဲ၊ ကျုပ် တို့ က အ စို း ရ အ မိန့် နဲ့ ဒီ မှာ တော ခုတ် ရှင်း လင်း ပြီး အ ပင် တွေ စိုက် မ လို့ လာ တာ၊ ခင် ဗျား မင်း ပြစ် မင်း ဒဏ် သင့် မှာ မ ေုကာက် ဘူး လား" ဆို ပဲ...။
အဲ ဒီ အ ချိန် မှာ နေ မ ကောင်း ဖြစ် သူ က မိန်း မ အ သံ နဲ့" ကျွန် မ နာ မည် ုကည် မေ ပါ။ လွန် ခဲ့ တဲ့ ၁၀ နှစ် ကျော် က ဟို ဘက် ရွာ မှာ ဆုံး သွား သူ ပါ။ သူ့ ကို ( ကု လား မောင် မြင့် ကို လက် ညိုး ထို း ပြ ပြီး) ုကိုက် လို့ လိုက် လာ တာ ပါ" တဲ့။ ...
ဆရာ ကျော် ..." ခင် ဗျား ဘာ ကိစ္စ သူ့ ကို ုကိုက် ရ တာ လဲ"?.........

ုကည် မေ ..." သူ က ကျွန် မ နေ တဲ့ သစ် ပင် ရှေ့ မှာ သေး လာ ပေါက် ပါ တယ် သူ့ ကို မြင် တော့ ကျွန် မ ုကိုက် လို့ လိုက် လာ တာ ပါ" တဲ့...။.....

ဆ ရာ ကျော်... " ခင် ဗျား သူ့ ကို ုကိုက် လို့ မ ရ ဘူး။ ဘ ၀ ချင်း လဲ မ တူ ဘူး"...
ုကည် မေ... " သိ ပါ တယ် သူ နဲ့ ဘ ၀ ချင်း တူ သွား အောင် ကျွန် မ ဆွဲ ခေါ် မှာ ပေါ့" တဲ့ ဗျာ...။...
ဆရာ ကျော်..." မ ရ ဘူး ခင် ဗျား ဒီ လို လုပ် လို့ မ ရ ဘူး။ သူ့ မှာ မိန်း မ ရှိ တယ်...။ ခင် ဗျား ဒု..သ...န...သော... ဖြစ် မှာ မ ေုကာက် ဘူး လား"...

ုုကည် မေ... ( နဲ နဲ တွေ ေ၀ သွား ပြီး ).. " ေုကာက် ပါ တယ်"...
ဆရာ ကျော်..." ဒီ လို ဆို သူ့ ကို တောင်း ပန် ပြီး ပြန် တော့ နောက် ဘယ် သူ့ ကို မှ မ နှောင့် ယှက် နဲ့ တော့"....

ုကည် မေ..." ဟုတ် ကဲ့ တောင်း ပန် ပါ့ မယ်... ဒါ ပေ မယ့် ကျွန် မ မှာ နေ စ ရာ မ ရှိ လို့ ဒီ တော ထဲ က သစ် ပင် မှာ ပဲ ဆက် နေ ခွင့် ပေး ပါ"...

ဆရာ ကျော်...( စိုက် ခင်း လုပ် ငန်း က ုကာ ဦး မှာ ဆို တော့ သူ့ လူ တွေ စိတ် အ နှောင့် အ ယှက် ဖြစ် မှာ လည်း စိုး တာ နဲ့) " ခင် ဗျား ဒီ မှာ နေ လို့ တော့ မ ဖြစ် ဘူး.....ဒါ အ စိုး ရ ပိုင် နယ် မြေ သူ တို့ ခွင့် မ ပြု ရင် နေ လို့မ ရ ဘူး ... တစ် ခြား သွား နေ ပါ"....

ုကည် မေ... " ကျွန် မ မှာ အ ခြား နေ စ ရာ မ ရှိ ပါ ဘူး ... သင့် တော် တဲ့ နေ စ ရာ တစ် နေ ရာ ပေး ဖို့ တောင်း ပန် ပါ တယ် ရှင်"....

ဆရာ ကျော်...( မျက် စိ ကို မှိတ် ပြီး စဉ်း စား သ လို အာ ရုံ ခံ နေ သ လို မျိုး ခဏ လုပ် လိုက် ပြီး)..." ဒီ တော ရဲ့ ဟို ဘက် ကမ်း မှာ တော တစ် ခု ရှိ တယ်... ဟို ကမ်း စပ် မှာ မြင် နေ ရ တဲ့ သ မဲ့ ပင် ုကီး မှာ သွား နေ"...
ုကည် မေ... (ဝမ်း သာ အား ရ နှင့်) " ကျေး ဇူး တင် ပါ တယ် ရှင့်...အခု မှ ပဲ နေ စ ရာ အ စစ် ရ တော့ တာ...အ ရင် နေ တဲ့ နေ ရာ က ကိုယ် ပိုင် မ ဟုတ် ဘူး....ဌား နေ ရ တာ... သွား တော့ မယ်" ဆို ပြီး ထိုင် ကန် တော့ ပြီး ထွက် သွား ပါ တယ်.......။

သူ မ ထွက် သွား မှ လူ အား လုံး လည်း သက် ပြင်း ချ နိုင် ပြီး....။ နောက် ရက် တွေ မှာ သူ မ ပြော တဲ့ ဟို ဘက် ရွာ ဘက် ရောက် သွား တော့ ရွာ လူ ုကီး တွေ ကို မေး ုကည့် ရာ မှာ ဒေါ် ုကည် မေ ဆို တဲ့ အ မျိုး သ မီး တစ် ယောက် က သူ တို့ ရွာ က ဖြစ် ပြီး လွန် ခဲ့ တဲ့ ဆယ် နှစ် ကျော် လောက် က ခု န က တော ထဲ မှာ ပဲ ပိုး ထိ ပြီး ဆုံး သွား တယ် ဆို တဲ့ အ ေုကာင်း သိ ရှိ ရ ပါ တယ်.........။
ဆ ရာ ကျော် သာ အ တည် ပေါက် ထို ကဲ့ သို့ မ လုပ် ပဲ အား လုံး ေုကာက် နေ လျင် နေ မ ကောင်း တဲ့ သူ ( သို့ မ ဟုတ်) ကု လား မောင် မြင့် တစ် ဦး ဦး မှာ ဒုက္ထ ရောက် နိုင် ပါ သည်။
(စာ ုကွင်း- အ ေုကာင်း အ ရာ ပါ အ ချက် အ လက် များ မှာ တစ် ကယ် ဖြစ် ခဲ့ ပြီး မိ မိ မှတ် မှိ သ လောက် ကို အ ဆင် ပြေ ပြေ ဖတ် လို့ ကောင်း အောင် ဇာတ် လမ်း ဆင် စာ စီ ကုံး ထား ပါ သည်)

ကိုယ်တွေ့ဖြစ်ရပ်မှန်လေးကို ပြောပြပေးသော ကို Tayzar Minn ကို ကျွန်တော်တို့ Admin များက ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်နော်.....။ ။

 ဖိုးသူတော် (www.phothutaw.com)
Credit: New Myanmar News
 
 
 
ေန႔စဥ္သတင္းအသစ္မ်ားကို Email ပို႔ေပးပါမည္။
သင္၏ Gmail ကို ေအာက္တြင္ ျဖည့္စြက္၍ Submit လုပ္ပါ။
 
 
Top