Novotel ဟိုတယ္တြင္ က်င္းပမည့္ Yone Min တိုက္ခန္းႏွင့္ ကြန္ဒို အထူးအေရာင္းျပပြဲ
×

ေမေမ မသြားပါနဲ႔..

သူ႔အသက္ငါးႏွစ္….

“ေမေမ.. ေမေမ့စကားကို သားနားေထာင္ပါမယ္။ ေမေမ မသြားပါနဲ႔..”

မူႀကိဳေက်ာင္းရဲ႕ ေက်ာင္းေပါက္ဝမွာ ေမေမ့ေျခေထာက္ကိုဖက္ၿပီး သူငိုယိုေတာင္းပန္တယ္။ ေမေမကထိုင္ခ်ၿပီး သူ႔ပါးႏွစ္ဘက္ကို လက္ႏွစ္ဘက္နဲ႔ ကိုင္လိုက္တယ္။

“ေယာက္်ားေလးဆိုတာ မ်က္ရည္မက်ရဘူး သား… အထဲမွာ သားနဲ႔အတူ ေဆာ့ကစားမယ့္ ကိုကိုမမေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆရာမကလည္း သားကို သီခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီးသင္ေပးဦးမွာ။ သား ေသခ်ာလိုက္ဆိုၿပီး ေမေမ့ကိုျပန္ဆိုျပေနာ္။ ေမေမရံုးဆင္းတာနဲ႔ သားကို လာႀကိဳမယ္” ေမေမ့ေျပာစကားကို သူမ်က္ရည္သုတ္ၿပီး ေခါင္းညိတ္ျပတယ္။

သူ႔အသက္ဆယ္ႏွစ္ ….

“ေမေမ……”

ေက်ာင္းေပါက္ဝမွာ ေမေမကိုေတြ႔တာနဲ႔ သူေျပးဖက္တယ္။ ေမေမ့ရင္ခြင္ထဲ ဝမ္းသာအားရ သူေခါင္းေလးတိုးေဝွ႕တယ္။

“ေျဖႏိုင္လား သား?”

အမွတ္ျပည့္ရတဲ့ အေျဖစာရြက္ကို ေမေမဆီ သူထိုးေပးတယ္။

“ေမေမ့သားက ေတာ္လိုက္တာ… လာ.. ေမေမတို႔ တစ္ခုခုသြားစားရေအာင္ သားကို ဂုဏ္ျပဳရမယ္”

သူ႔အသက္ ဆယ့္ငါးႏွစ္….

“သား မသြားခ်င္ဘူး.. သား က်ဴရွင္မတက္ခ်င္ဘူး…က်ဴရွင္တက္လည္း အပုိပဲ”

ေမေမက စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးနဲ႔ အေျဖလႊာစာရြက္ကို ထိုးျပၿပီး “သား အမွတ္စာရင္းကို သားၾကည့္ပါဦး။ ဘာျဖစ္လို႔ ေမေမ့စကားကို သားနားမေထာင္ရတာလဲ? ဒီလိုပံုစံနဲ႔ဆက္သြားရင္ တကၠသိုလ္တက္ရမွာမဟုတ္ဘူး။ သားကို ပညာတတ္ေစခ်င္လို႔ ေမေမ ပိုက္ဆံအကုန္ခံၿပီး ေက်ာင္းထားတာ၊ တစ္ေနကုန္ ဂိမ္းကစားဖို႔ မဟုတ္ဘူး သား…” သူ တံခါးေဆာင့္ပိတ္ၿပီး အျပင္ကိုထြက္သြားလိုက္တယ္။ သူ႔ေနာက္ေက်ာမွာ ေမေမ့အသံကပ္ပါလာတယ္။

“သား……. ျပန္လာခဲ့……!!”

သူ႔အသက္ ၂ဝႏွစ္…..

“သား အိမ္မျပန္ေတာ့ဘူး ေမေမ.. ဒီည သားသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ပါတီလုပ္မယ္။

ေအာ္.. ေမေမကို ေျပာရဦးမယ္။ တကၠသိုလ္ဝင္ခြင့္ေလွ်ာက္လႊာ သားျဖည့္လိုက္ၿပီေနာ္.. ” ရီေဝေဝအသံနဲ႔ ေမေမဆီ သူ႔ဖုန္းဆက္တယ္။

“အိမ္ျပန္လာၿပီး ျဖည့္ပါလား သား… ေမေမ့ကို တိုင္ပင္ၿပီးမွ ျဖည့္ပါလား!

ေမေမ့ကိုလည္း ဘာမွမတိုင္ပင္ပဲနဲ႔ သား ဘာလို႔ ေမေမ့စကား နားမေထာင္ရတာလဲ? သား …ဘာလိုင္းဦးစားေပးေလွ်ာက္ထားသလဲ?”

“ဟာ… ေမေမကလည္း စိတ္ရႈပ္လိုက္တာ.. သားကိစၥ သားသိပါတယ္.. ေမေမ ဝင္မပါပါနဲ႔..”

ေမေမဘက္က ဘာမွမေျပာခင္ သူဖုန္းအရင္ခ်ပစ္လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ခြက္ကိုကိုင္ေျမာက္ၿပီး အေပါင္းအသင္းဘက္လွည့္လိုက္တယ္။

“သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ.. လာကြာ.. ခ်ီးယားစ္…”

သူ႔အသက္ ၃ဝႏွစ္…..

“အရက္ေသာက္ဖို႔ စိတ္ရွိေသးတာလား?”

သူ႔လက္ထဲက ဖန္ခြက္ကို ေမေမလုယူၿပီး ေျပာလိုက္တယ္။

“ဒီမိန္းကေလး မဆိုးပါဘူး.. ေမေမ ဘယ္ေတာ့မွ ေျမးခ်ီရမလဲ သားရယ္..”

“သူ႔ကို သားမႀကိဳက္ဘူးေမေမ… ဟို ေကာင္မေလးနဲ႔ စပ္ေပး ဒီေကာင္မေလးနဲ႔ စပ္ေပး မလုပ္နဲ႔ေတာ့ေမေမ။ သားကို ေနရာလပ္ေလးတစ္ခုေပးပါ…”

“ေမေမ့စကားကို တစ္ေခါက္ေလာက္ နားေထာင္ေပးပါလား သား? ေမေမ ေျပာမယ္….”

“ဟာ……. သား နားမေထာင္ဘူး… ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက အခုခ်ိန္ထိ ေမေမ့စကားကို သားနားေထာင္ေနခဲ့တာ.. ေမေမ ေျပာတာေတြ ဘယ္ေလာက္မွန္လို႔လဲ? ဘယ္ေလာက္မွန္လဲ?”

သူ႔အသက္ ၄ဝ…..

“ပိုက္ဆံက ဘယ္ေလာက္မွ မမ်ားပါဘူး။ လိုအပ္တာဝယ္ဖို႔ ေမေမအတြက္ သားပိုက္ဆံထည့္ေပးလိုက္တယ္။ ပိုက္ဆံလိုတဲ့အခါ ဖုန္းထပ္ဆက္လိုက္ေပါ့…”

“ေမေမ ဘာမွမလိုဘူးသား… ႏွစ္ကုန္တဲ့အခါ ေျမးေတြေခၚၿပီး အိမ္ျပန္ခဲ့ပါဦး.. သားတို႔ကို ေမေမလြမ္းလို႔ပါ.. ၿပီးေတာ့ သားကို ေမေမေျပာျပစရာတစ္ခုရွိတယ္…”

“ႏွစ္ကုန္ရင္ ကုမၸဏီကလုပ္ငန္းတိုးခ်ဲ႕မယ္တဲ့။ သား ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ျပန္လာျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူး ေမေမ… ေနာက္ႀကံဳမွ ေျပာၾကတာေပါ့…” ဖုန္းကို သူအရင္ခ်ပစ္လိုက္တယ္။

သူ႔အသက္ ၄၁ႏွစ္…..

စီးကရက္တစ္လိတ္ကို ဖြာရင္း စာတိုက္ကပို႔လာခဲ့တဲ့ စာတစ္ေစာင္ကို သူၾကည့္ေနမိတယ္။ စာအိတ္ေပၚမွာ ေပးပို႔သူလိပ္စာ မပါဘူး။ စာအိတ္ကို ေဖာက္ၾကည့္ေတာ့ စာအိတ္ထဲမွာ….
သားအျဖစ္ ေမြးစားစာခ်ဳပ္တစ္ေစာင္၊ ေသဆံုးေၾကာင္း ေဆးလက္မွတ္တစ္ေစာင္…. ေဆးလိတ္မီးခိုးေငြ႔ၾကားမွာ သူ႔အျမင္ေတြ မႈန္ဝါးသြားခဲ့တယ္။

အုတ္ဂူတစ္ခုေရွ႕မွာ သူဒူးေထာက္ေနမိတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာခဲ့မွန္း မသိေတာ့ဘူး။ သူ႔ႏွလံုးသားေတြ ကဲြအက္မြေၾကလို႔… ဆို႔နင့္တဲ့အသံနဲ႔ ေမေမၾကားႏိုင္ဖို႔ ေနာက္ဆံုးစကားတစ္ခြန္း သူေျပာလိုက္တယ္။ တမလြန္က ေမေမ သူ႔အသံကို ၾကားႏိုင္ပါေစ…

“ေမေမ… ေမေမ့စကားကို သားနားေထာင္ပါေတာ့မယ္.. ေမေမ ထြက္မသြားပါနဲ႔…”

ႏိုင္းႏိုင္းစေန ဘာသာျပန္သည္။

ဖိုးသူေတာ္ (www.phothutaw.com)
Credit: ႏိုင္းႏိုင္းစေန

#Unicode Version#
အချိန်ရအောင်လုပ်ပြီး အမေနဲ့ ခရီးထွက်ပါ

အသက်အရွယ်ရလာမှ အမေနဲ့အတူတူ ဘယ်နှစ်ကြိမ်ခရီးထွက်ပြီးသွားပြီလဲ။ အလုပ်တွေမအားရင်း၊ သူငယ်ချင်းတွေ ချစ်သူတွေအတွက် အချိန်ပေးရင်း အမေနဲ့အတူ အဖေနဲ့အတူ ခရီးမထွက်တာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုစာလောက်ရှိနေပြီလား။

ပုံမှာပါဝင်တဲ့ အသက်(၈၅)နှစ်အရွယ် အဘွားကတော့ အသက်ကြီးမှ ကမ္ဘာ့အထင်ကရ နေရာတွေကိုခရီးသွားနေတာမဟုတ်ပါဘူး။ သူမ၏ သားဖြစ်သူ ဓာတ်ပုံဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ Chub က အမေရဲ့ပုံများကို ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အလည်အပတ်သွားသင့်တဲ့ အထင်ကရနေရာများနှင့် Photoshop ပြုလုပ်ထားတာဖြစ်ပါတယ်။

အဓိကပေးချင်တဲ့ massage ကတော့ ကိုယ့်ရဲ့အမေ မိဘနှင့်အတူ အချိန်ရအောင်ယူပြီး ခရီးထွက်စေချင်တာဖြစ်ပါတယ်။ Chub ဟာ အမေဖြစ်သူကို ခရီးထွက်ဖို့ခေါ်သွားမယ့်အချိန်မှာတော့ အမေဖြစ်သူဟာ လမ်းကောင်းကောင်းမလျှောက်နိုင်သလို မျက်စိနဲ့နားများလည်း မကောင်းတော့တာကြောင့် သူနဲ့အတူခရီးမသွားနိုင်တော့တာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် အချိန်ရအောင်ယူပြီး သင့်မိဘတွေ သွားနိုင်လာနိုင်တုန်းမှာ ဘယ်လိုခရီးလေးပဲဖြစ်ဖြစ်ထွက်သင့်ပါတယ်။ ပျော်စရာကောင်းတဲ့အချိန်တွေ ဖန်တီးသင့်ပါတယ်။ နောက်ကျမှ နောင်တရတဲ့သူများမဖြစ်ဖို့ သတိထားဆင်ခြင်စေချင်ပါတယ်။

Photo: cgtn သက်မြတ်နိုးဝေ(ပစ်တိုင်းထောင်)

အခြိနျရအောငျလုပျပွီး အမနေဲ့ ခရီးထှကျပါ

အသကျအရှယျရလာမှ အမနေဲ့အတူတူ ဘယျနှဈကွိမျခရီးထှကျပွီးသှားပွီလဲ။ အလုပျတှမေအားရငျး၊ သူငယျခငြျးတှေ ခစြျသူတှအေတှကျ အခြိနျပေးရငျး အမနေဲ့အတူ အဖနေဲ့အတူ ခရီးမထှကျတာ ဆယျစုနှဈတဈခုစာလောကျရှိနပွေီလား။

ပုံမှာပါဝငျတဲ့ အသကျ(၈၅)နှဈအရှယျ အဘှားကတော့ အသကျကွီးမှ ကမ်ဘာ့အထငျကရ နရောတှကေိုခရီးသှားနတောမဟုတျပါဘူး။ သူမ၏ သားဖွဈသူ ဓာတျပုံဆရာတဈယောကျဖွဈတဲ့ Chub က အမရေဲ့ပုံမြားကို ကမ်ဘာပေါျရှိ အလညျအပတျသှားသင့ျတဲ့ အထငျကရနရောမြားနှင့ျ Photoshop ပွုလုပျထားတာဖွဈပါတယျ။

အဓိကပေးခငြျတဲ့ massage ကတော့ ကိုယ့ျရဲ့အမေ မိဘနှင့ျအတူ အခြိနျရအောငျယူပွီး ခရီးထှကျစခေငြျတာဖွဈပါတယျ။ Chub ဟာ အမဖွေဈသူကို ခရီးထှကျဖို့ခေါျသှားမယ့ျအခြိနျမှာတော့ အမဖွေဈသူဟာ လမျးကောငျးကောငျးမလြှောကျနိုငျသလို မကြျစိနဲ့နားမြားလညျး မကောငျးတော့တာကွောင့ျ သူနဲ့အတူခရီးမသှားနိုငျတော့တာဖွဈပါတယျ။ ဒါကွောင့ျ အခြိနျရအောငျယူပွီး သင့ျမိဘတှေ သှားနိုငျလာနိုငျတုနျးမှာ ဘယျလိုခရီးလေးပဲဖွဈဖွဈထှကျသင့ျပါတယျ။ ပြောျစရာကောငျးတဲ့အခြိနျတှေ ဖနျတီးသင့ျပါတယျ။ နောကျကမြှ နောငျတရတဲ့သူမြားမဖွဈဖို့ သတိထားဆငျခွငျစခေငြျပါတယျ။

Photo: cgtn သကျမွတျနိုးဝေ(ပဈတိုငျးထောငျ)

မေမေ မသွားပါနဲ့..

သူ့အသက်ငါးနှစ်….

“မေမေ.. မေမေ့စကားကို သားနားထောင်ပါမယ်။ မေမေ မသွားပါနဲ့..”

မူကြိုကျောင်းရဲ့ ကျောင်းပေါက်ဝမှာ မေမေ့ခြေထောက်ကိုဖက်ပြီး သူငိုယိုတောင်းပန်တယ်။ မေမေကထိုင်ချပြီး သူ့ပါးနှစ်ဘက်ကို လက်နှစ်ဘက်နဲ့ ကိုင်လိုက်တယ်။

“ယောက်ျားလေးဆိုတာ မျက်ရည်မကျရဘူး သား… အထဲမှာ သားနဲ့အတူ ဆော့ကစားမယ့် ကိုကိုမမတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ပြီးတော့ ဆရာမကလည်း သားကို သီချင်းတွေ အများကြီးသင်ပေးဦးမှာ။ သား သေချာလိုက်ဆိုပြီး မေမေ့ကိုပြန်ဆိုပြနော်။ မေမေရုံးဆင်းတာနဲ့ သားကို လာကြိုမယ်” မေမေ့ပြောစကားကို သူမျက်ရည်သုတ်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြတယ်။

သူ့အသက်ဆယ်နှစ် ….

“မေမေ……”

ကျောင်းပေါက်ဝမှာ မေမေကိုတွေ့တာနဲ့ သူပြေးဖက်တယ်။ မေမေ့ရင်ခွင်ထဲ ဝမ်းသာအားရ သူခေါင်းလေးတိုးဝှေ့တယ်။

“ဖြေနိုင်လား သား?”

အမှတ်ပြည့်ရတဲ့ အဖြေစာရွက်ကို မေမေဆီ သူထိုးပေးတယ်။

“မေမေ့သားက တော်လိုက်တာ… လာ.. မေမေတို့ တစ်ခုခုသွားစားရအောင် သားကို ဂုဏ်ပြုရမယ်”

သူ့အသက် ဆယ့်ငါးနှစ်….

“သား မသွားချင်ဘူး.. သား ကျူရှင်မတက်ချင်ဘူး…ကျူရှင်တက်လည်း အပိုပဲ”

မေမေက စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးနဲ့ အဖြေလွှာစာရွက်ကို ထိုးပြပြီး “သား အမှတ်စာရင်းကို သားကြည့်ပါဦး။ ဘာဖြစ်လို့ မေမေ့စကားကို သားနားမထောင်ရတာလဲ? ဒီလိုပုံစံနဲ့ဆက်သွားရင် တက္ကသိုလ်တက်ရမှာမဟုတ်ဘူး။ သားကို ပညာတတ်စေချင်လို့ မေမေ ပိုက်ဆံအကုန်ခံပြီး ကျောင်းထားတာ၊ တစ်နေကုန် ဂိမ်းကစားဖို့ မဟုတ်ဘူး သား…” သူ တံခါးဆောင့်ပိတ်ပြီး အပြင်ကိုထွက်သွားလိုက်တယ်။ သူ့နောက်ကျောမှာ မေမေ့အသံကပ်ပါလာတယ်။

“သား……. ပြန်လာခဲ့……!!”

သူ့အသက် ၂ဝနှစ်…..

“သား အိမ်မပြန်တော့ဘူး မေမေ.. ဒီည သားသူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ပါတီလုပ်မယ်။

အော်.. မေမေကို ပြောရဦးမယ်။ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်လျှောက်လွှာ သားဖြည့်လိုက်ပြီနော်.. ” ရီဝေဝေအသံနဲ့ မေမေဆီ သူ့ဖုန်းဆက်တယ်။

“အိမ်ပြန်လာပြီး ဖြည့်ပါလား သား… မေမေ့ကို တိုင်ပင်ပြီးမှ ဖြည့်ပါလား!

မေမေ့ကိုလည်း ဘာမှမတိုင်ပင်ပဲနဲ့ သား ဘာလို့ မေမေ့စကား နားမထောင်ရတာလဲ? သား …ဘာလိုင်းဦးစားပေးလျှောက်ထားသလဲ?”

“ဟာ… မေမေကလည်း စိတ်ရှုပ်လိုက်တာ.. သားကိစ္စ သားသိပါတယ်.. မေမေ ဝင်မပါပါနဲ့..”

မေမေဘက်က ဘာမှမပြောခင် သူဖုန်းအရင်ချပစ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ခွက်ကိုကိုင်မြောက်ပြီး အပေါင်းအသင်းဘက်လှည့်လိုက်တယ်။

“သူငယ်ချင်းတို့ရေ.. လာကွာ.. ချီးယားစ်…”

သူ့အသက် ၃ဝနှစ်…..

“အရက်သောက်ဖို့ စိတ်ရှိသေးတာလား?”

သူ့လက်ထဲက ဖန်ခွက်ကို မေမေလုယူပြီး ပြောလိုက်တယ်။

“ဒီမိန်းကလေး မဆိုးပါဘူး.. မေမေ ဘယ်တော့မှ မြေးချီရမလဲ သားရယ်..”

“သူ့ကို သားမကြိုက်ဘူးမေမေ… ဟို ကောင်မလေးနဲ့ စပ်ပေး ဒီကောင်မလေးနဲ့ စပ်ပေး မလုပ်နဲ့တော့မေမေ။ သားကို နေရာလပ်လေးတစ်ခုပေးပါ…”

“မေမေ့စကားကို တစ်ခေါက်လောက် နားထောင်ပေးပါလား သား? မေမေ ပြောမယ်….”

“ဟာ……. သား နားမထောင်ဘူး… ငယ်ငယ်လေးကတည်းက အခုချိန်ထိ မေမေ့စကားကို သားနားထောင်နေခဲ့တာ.. မေမေ ပြောတာတွေ ဘယ်လောက်မှန်လို့လဲ? ဘယ်လောက်မှန်လဲ?”

သူ့အသက် ၄ဝ…..

“ပိုက်ဆံက ဘယ်လောက်မှ မများပါဘူး။ လိုအပ်တာဝယ်ဖို့ မေမေအတွက် သားပိုက်ဆံထည့်ပေးလိုက်တယ်။ ပိုက်ဆံလိုတဲ့အခါ ဖုန်းထပ်ဆက်လိုက်ပေါ့…”

“မေမေ ဘာမှမလိုဘူးသား… နှစ်ကုန်တဲ့အခါ မြေးတွေခေါ်ပြီး အိမ်ပြန်ခဲ့ပါဦး.. သားတို့ကို မေမေလွမ်းလို့ပါ.. ပြီးတော့ သားကို မေမေပြောပြစရာတစ်ခုရှိတယ်…”

“နှစ်ကုန်ရင် ကုမ္ပဏီကလုပ်ငန်းတိုးချဲ့မယ်တဲ့။ သား တော်တော်နဲ့ ပြန်လာဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး မေမေ… နောက်ကြုံမှ ပြောကြတာပေါ့…” ဖုန်းကို သူအရင်ချပစ်လိုက်တယ်။

သူ့အသက် ၄၁နှစ်…..

စီးကရက်တစ်လိတ်ကို ဖွာရင်း စာတိုက်ကပို့လာခဲ့တဲ့ စာတစ်စောင်ကို သူကြည့်နေမိတယ်။ စာအိတ်ပေါ်မှာ ပေးပို့သူလိပ်စာ မပါဘူး။ စာအိတ်ကို ဖောက်ကြည့်တော့ စာအိတ်ထဲမှာ….
သားအဖြစ် မွေးစားစာချုပ်တစ်စောင်၊ သေဆုံးကြောင်း ဆေးလက်မှတ်တစ်စောင်…. ဆေးလိတ်မီးခိုးငွေ့ကြားမှာ သူ့အမြင်တွေ မှုန်ဝါးသွားခဲ့တယ်။

အုတ်ဂူတစ်ခုရှေ့မှာ သူဒူးထောက်နေမိတာ ဘယ်လောက်ကြာခဲ့မှန်း မသိတော့ဘူး။ သူ့နှလုံးသားတွေ ကွဲအက်မွကြေလို့… ဆို့နင့်တဲ့အသံနဲ့ မေမေကြားနိုင်ဖို့ နောက်ဆုံးစကားတစ်ခွန်း သူပြောလိုက်တယ်။ တမလွန်က မေမေ သူ့အသံကို ကြားနိုင်ပါစေ…

“မေမေ… မေမေ့စကားကို သားနားထောင်ပါတော့မယ်.. မေမေ ထွက်မသွားပါနဲ့…”

နိုင်းနိုင်းစနေ ဘာသာပြန်သည်။

ဖိုးသူတော် (www.phothutaw.com)
Credit: နိုင်းနိုင်းစနေ
 
 
 
ေန႔စဥ္သတင္းအသစ္မ်ားကို Email ပို႔ေပးပါမည္။
သင္၏ Gmail ကို ေအာက္တြင္ ျဖည့္စြက္၍ Submit လုပ္ပါ။
 
 
Top