Kantharyar Centre
×

တစ္ခါက ေမာင္ကီဆုိတဲ့ေကာင္းကေလးက ေရႊပုဂံဆုိတဲ့ရြာငယ္ေလးမွာ ေနထုိင္ၿပီး က်ပန္းအလုပ္ကုိလုပ္ကုိင္ၿပီးအသက္ေမြးသူ ျဖစ္ပါတယ္ ေမာင္ကီဆုိတဲ့ေကာင္ကေလးက ဟုိဘက္ရြာက ဦေမာင္ေပါဆုိတဲ့အိမ္မွာလူစာရင္း ငွါးအလုပ္ကုိ လခစားျဖင့္၀င္ေရာက္ေလ့႐ွိတယ္ဒီလုိနဲ႔ပဲနစ္ေတြ
အေတာ္ၾကာသြားေတာ့အဲ့ဒီရြာလူေတြကေမာင္ကီကုိအေတာ္ေလးခင္မင္လာခဲ့တယ္ အသိကြၽမ္း၀င္တဲ့လူေတြအေတာ္မ်ားလာတယ္ေပါ့ ေမာင္ကီကအလုပ္ကုိၾကဳိးၾကဳိစားစားနဲ႔လုပ္တယ္ မခုိမကပ္ပဲနဲ႔မိမိကုိယ္ပုိင္အလုပ္လုပ္သလုိမ်ဳိး နဲ႔မည္သူဆီမွာမဆုိ အခေၾကးေငြအဖုိးထက္ ပုိ၍လုပ္ေပးေလ့႐ွိတယ္ ဦးေမာင္ေပါတုိ႔၇ြာမွာ ေမာင္ကီအလုပ္လုပ္တာကုိသေဘာက်တဲ့လူေတြက
အားႀကီးေပါ့ ေမာင္ကီကုိေခါၿပီးအလုပ္ေတြေပးေလ့႐ွိတယ္ တစ္ေန႔ေတာ့ ဦးစံထြန္းအိမ္မွာအလုပ္သြာလုပ္ရင္းနဲ႔ ဦးစံထြန္းအိမ္ေ႐ွ့မ်က္နာခ်င္ဆုိင္အိမ္ကနန္းသဲ၀ါနဲ႔ရင္းနီခဲ့ၾကတယ္ နန္းသဲ၀ါက ေတာ့ မိဘေတြနစ္ပါးလုံမ႐ွိၾကေတာ့ပါဘူး မိဘေတြခ်န္ေပးထားခဲ့တဲ့ အိမ္ျခံေလးနဲ႔ အိမ္ေနာက္ေဖး ေစ်းဆုိင္တည္ထားကာ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း ျပဳၿပီးမိမိဘ၀ကုိကုိယ္ပါသာရပ္တည္ၿပီးေနထုိင္းရပါတယ္.ဦးစံထြန္းအိမ္နဲ႔ နန္းသဲ၀ါတုိ႔အိမ္ဟာရြာရဲ႕ေျမာက္ပုိင္အစြန္မွာတည္႐ွိပါတယ္ .ေမာင္ကီကလည္တစ္ေန႔တစ္ေန႔နဲ႔ဦးစံထြန္းအိမ္မွာအလုပ္လာလုပ္တာ တစ္လနီးပါးၾကာသြားေတာ့ နန္းသဲ၀ါနဲ႔ေမာင္ကီတုိနစ္ေယာက္လုံး ဟာ မ်က္လုံးခ်င္စကားေျပာၾကတတ္သြာကာ သူတုိ႔နစ္ဦးခ်စ္သူေတြျဖစ္သြားၾကခဲ့တယ္.သူတုိ႔နစ္ဦးကအရမ္းခ်စ္ၾကတဲ့ခ်စ္သူစုံတြဲေတြျဖစ္ၾကၿပီး တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္ အျမဲနာလည္ၿပီး အရမ္းခ်စ္ၾကတာတဲ့ ေကာင္မေလးရဲ႕အခ်စ္ကလည္ေကာင္ကေလး ထက္မေလ်ာ့ခဲ့ပါဘူး ဒါေပမယ့္ ေကာင္ကေလးကလည္ ေကာင္မေလးရဲ႕အခ်စ္ထက္ ပုိၿပီးေတာ့လည္မသာပါဘူး ထပ္တူညီမ်ၿပီးအရမ္းခ်စ္ၾကတာတဲ့ သူတုိနစ္ဦးခ်စ္ေနၾကတာ ေလးနစ္ေလာက္ၾကာသြားတယ္ ေလ ေနာက္တစ္ေန႔ေသာေန႔ေ၇ာက္ေတာ့
 ေမာင္ကီနဲ႔နန္းသဲ၀ါတုိ႔ခ်ိန္းေတြ႕ၾကၿပီး သူတုိ႔နစ္ဦးလက္ထပ္ဖုိ႔တုိင္ပင္ၾကတယ္ …ဒီလုိနဲ႔ပဲေကာင္ကေလးက သဲ၀ါရယ္ကုိယ္မွာေငြေၾကးေတြကဘာဆုိဘာမွမ႐ွိေသးဘူး ကုိယ္စဥ္စားမိတာက နယ္တစ္ခုခုကုိထြက္ၿပီးနစ္အနည္းငယ္ေငြထြက္႐ွာၿပီး ပုိက္ဆံေလး ေငြေလးအနည္းရမွကုိယ္တုိ႔လက္ထပ္ၾကမယ္ေလ အဲ့ဒီေတာ့အခါမွ သဲ၀ါကုိေပ်ာ္ရြင္ေအာင္ထားနိင္မွာ သဲ၀ါ ဒုကၡ ေ၇ာက္မွာကုိကုိယ္မျမင္ခ်င္ဘူးသဲ၀ါ အမ်ားဆုံးတစ္နစ္ခြဲနစ္နစ္ေလာက္ေပါ့ ကုိယ္တုိ႔ခြဲရမွာ အဲံဒီလုိနဲ႔တုိင္ပင္ၾကတာ ေကာင္မေလကလက္ခံခဲ့တယ္ ..ေနာက္တစ္ေန႔ေတာ့ ေမာင္ကီက မိဘေတြဆီ ခြင့္ေတာင္ၿပီး မႈိင္း႐ႈးဆုိတဲ့ ရတနာထြက္တဲ့ေနရာေလးဆီကုိ ေငြေလး၇ဖုိ႔အတြက္ေက်ာက္႐ွာထြက္ခဲ့တယ္ .အခ်ိန္ေတြက တစ္ျဖည္းျဖည္နဲ႔ကုန္လာခဲ့တာ တစ္နစ္နဲ႔ နစ္လေလာက္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ နန္းသဲ၀ါက အလုိလုိေနအရင္းၿငီးညဴလာတယ္ ဟယ္ ငါ့ရဲ႕ အုိပါး ကုိသတိရလုိက္တာ သူ႔ကုိအ၇မ္းလြမ္းတာပဲ သူေနမ်ားေကာင္ရဲ႕လား က်န္းက်န္းမာမာေ၇ာ႐ွိရဲ႕လား မသိ ဘူးအုိပါးကဘယ္အခ်ိန္မွျပန္လာမွာလဲေနာ္ျမန္ျမန္ျပန္ပါေစလုိ႔ နန္းသဲ၀ါက ေရရြတ္တီးတုိးစြာဆုေတာင္ေနပါတယ္ ဒီလုိနဲ႔ေႏြရာသီ မုိးရာသီအကုန္ေဆာင္းအကူမွာ ရာသိဥတုဒဏ္ေၾကာင့္ နန္းသဲ၀ါေနမေကာင္းျဖစ္ၿပီးအိပ္ယာထဲလဲွေနေတာ့တာေလးက ၇က္အေတာ္ၾကာသြားခဲ့တယ္ ဒီလုိနဲ႔နန္းသဲ၀ါတစ္ေယာက္သူမရဲ႕ခ်စ္သူကုိလြမ္းတဲ့စိတ္ေတြနဲ႔ ေသဆုံးသြားခဲတယ္.. ္ဦးစံထြန္းက အဲ့နန္းသဲ၀ါတစ္ေယာက္အျပင္ထြက္တာမေတ္ြ႕တာအေတာ္ေလးၾကာသြားၿပီး ငါသြားၾကည့္ဦးမွပဲဆုိၿပီး .အိမ္ေ၇ွ့နားေ၇ာက္ေတာ့ ဦးစံထြန္းတစ္ေယာက္ သူရဲ႕နာေခါင္ထဲကုိအပုတ္နံေတြ ၀င္လာၿပီး ဟာ ဘာအနံႀကီးပါေလ့ အနံကပုတ္ေထာင္းေနတာပဲ နာေခါင္းပိတ္ၿပီး အိမ္ထဲ၀င္သြားခဲ့တာ ေတြ႔လုိက္ရတဲ့အျဖစ္ပ်က္က နန္းသဲ၀ါအဲ့အေလာင္းကကုတင္ေပၚနီးဖ်ာေပါတြင္ပုတ္ပြၿပီးေလာက္ေတြအနည္းငယ္လုိက္ေနပါၿပီးဗ်ာ ဦးစံထြန္းကလည္ အိမ္ထဲကေနေျပထြက္ လာၿပီးရြာသူရြာသားမ်ားကုိအေၾကာင္းၾကားကာအသုဘကိစၥစီစဥ္ရန္ ရြာသူရြာသားတစ္ခ်ဳိ့အေလာင္းကုိ မမယ္ၾကံေရာဗ်ာ အေလာင္းႀကီးက ဖ်ာလိပ္ မွာကပ္ေနတယ္ ဘယ္လုိလုပ္လုပ္ မရဘူးျဖစ္ေနတယ္ ရြာသားေတြကလဲတစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ၾကည့္ၾကၿပီး ေၾကာက္စိတ္ေတြကအ၀င္လာ အေလာင္းႀကီးက မ်က္လုံးေတြပြင့္လာေတာ့ ရြာ သားေတြက တစ္ဂ်ဳိးတည့္ျပန္လွည့္ေျပးသြားခဲ့တယ္ ။

အဲ့ဒီလိုနဲပဲရြာထဲကရြာသူရြာသားေတြကနန္းသဲ၀ါရဲ႕ အေလာင္းႀကီးကုိ မီးသၿဂိဳဟ္ ေျမျမဳပ္နံဖုိ႔ကိစၥမည္သူမည္၀ါမွ် မစီစဥ္ရဲ႕ေတာ့ဘဲနဲ႔ အဲ့ဒီအတုိင္ပစ္ထားခဲ့ၾကရာ ရက္အနည္းငယ္ၾကာသြားေတာ့ ဖုတ္တေစၦ သရဲအႀကီးစားျဖစ္သြားခဲ့တယ္ တစ္ေန႔ေသာညတစ္ညၾကေတာ့ နန္းသဲ၀ါက ရြာထဲေလ်ာက္သြာ း ေနတာကုိျမင္ၾကတဲ့ရြာသူရြာသားတစ္ခ်ဳိ့က မနက္မုိးလင္းသည္နင့္တစ္ျပဳိင္နက္ တစ္ျခားေသာရြာေတြဆီသုိ႔ေျပာင္းေရႊ႔ုၿပီးေနထုိင္သြားၾကတယ္ေပါ့ ဒီလုိနဲ႔ပဲအဒီ၇ြာရဲ႕အေျခေနကတစ္ျဖည္းျဖည္းနဲ႔ပုိပုိုပီးဆုိးလာတယ္ တစ္စတစ္စ တစ္ညတစ္ညနဲ႔ေန႔ေတြရက္ေတြေပါင္းမ်ားလာတဲ့အခါ နန္းသဲ၀ါ ကရြာထဲကုိညညဘက္ဆုိ အနက္ေ၇ာင္ အမည္းေ၇ာင္၀တ္စုံနဲ႔ဆံပင္ဖားလာခ်ထားကာသြားလာေနသည္ကု္ိေတြ႕ၾကတဲ့ရြာသူရြာသားမ်ားက အဲ့ဒီ၇ြာငယ္ေလးမွာမေနရဲၾကေတာ့ဘဲ တစ္ရြာလုံးက လူေတြကအျခားေသာအနီးနားရြာေတြဘက္ဆီကုိေရႊ႔ေျပာင္းေနထုိင္သြားၾကတယ္ေလ .ခုေတာ့.အဲ့းီ၇ြာငယ္ေလးက ရြာပ်က္ ျဖစ္ေနၿပီးညဘက္ဆုိမည္သူမ်ွမသြားရဲ႕ေတာ့ပါ နန္းသဲ၀ါရြာလုိ႔ေခါၾကပါတယ္အဲ့ဒီရြာပ်က္ေလးကေန႔ခင္ဘက္ၾကည့္ေတာ့ အိမ္ေတြက ေဟာင္ႏြမ္းၿပီးတစ္ခ်ဳိ့ေသာအိမ္ေတြကမုိးဒဏ္ေလဒဏ္ေၾကာင့္ပ်က္စီးၿပီး ခ်ဳံႏြယ္ေတြထူထပ္ေနပင္မယ့္ ညဘက္ေရာက္ေ၇ာက္သြားေတာ့အေတာ္ေလးထူးဆန္းတယ္ဗ် တစ္ရြာလုံးနီးပါးမီးေတြထိန္ထိန္လင္းလင္းထြန္းထားၾကတယ္ရြာထဲမွာလူေတြေနသလုိေတာင္ထင္၇တယ္ဗ်ာ သိပ္ထူးဆန္းတာကုိတစ္ျခာေသာရြာကလူေတြက နန္းသဲ၀ါ၏ မယာအဖန္အဆင္းမ်ားသာျဖစ္ေနတယ္ဆုိတာသိၾကတယ္ေလ အဲ့ဒီလုိနဲ႔ပဲနစ္ေက်ာ္သုံးနစ္ပါးၾကေရာက္တဲ့အခါၾကေတာ့ ရတနာနယ္ေျမမွာ ပုိက္ဆံ႐ွာထြက္တဲ့ေမာင္ကီကအျပန္လာ အိမ္အေရာက္ေတာ့ မုိးကခ်ဳပ္ေနၿပီး ည၈နာရီေလာက္႐ွိၿပီးေပါ့ ေမာင္ကီကေ၇ာက္ေ၇ာက္ခ်င္သူခ်စ္နန္းသဲ၀ါဆီသုိ႔ သြားမယ္ၾကံေလေ၇ာ သြားခါနီးမွာအိမ္ကေဆြမ်ဳိးေတြ ရြာသားေတြက အျဖစ္အပ်က္အေၾကာင္းစုံကုိ ေျပာျပ႐ွင္းျပတဲ့အခါမွာ ေမာင္ကီကမယုံဘူး ငါကုိေပးမသြားခ်င္လုိ႔ သူတုိ႔ေတြတားေနတာျဖစ္မွာပါလုိ႔စိတ္ထဲမွာအဲ့လုိထင္တယ္ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ေရာက္ေ၇ာက္ခ်င္မုိ႔လုိ႔ေလ ခရီးကလည္ပန္း ေအးေဆးအနားယူေစခ်င္တယ္ လုိ႔ထင္တယ္ ေမာင္ကီတစ္ေယာက္ ေဆြမ်ိဳး ေတြေျပာတာကုိယုံဘူး အားလုံးကတားမ၇တဲ့အဆုံမွာေတာ့ လက္ေလ်ာ့ၿပီးသြားခြင့္ျပဳလုိက္ရတယ္ မုိးကလဲခ်ဳပ္ေနၿပီး ေမာင္ကီေနတဲ့ရြာကေနၿပီး ထြက္လာလုိက္တာ ရြာေဟာင္၇ြာပ်က္လူသူမေနတဲ့နန္းသဲ၀ါရဲ႕ရြာေရာက္ခါနီးအနီးမွာ တစ္ရြာလုံးမီးမ်ားထိန္ထိန္လင္းလင္းထြန္းထားေနသည္ကုိေတြ႔ေသာ ေမာင္ကီက အလြန္၀မ္းသာသြာေတာ့တာေပါ့ ေမာင္ကီကေျပာလုိက္ေသးတယ္ ငါ့အမ်ဳိးေတြက ငါ့ကုိတစ္ကယ္ညာပါလား ဘယ္ရမွာလဲမင္းတုိ႔ညာခ်င္တုိင္းညာလုိ႔၇မယ္မထင္နဲ႔ ဟားဟား ဆုိရယ္ေမာၿပီးရြာထဲကုိ၀င္သြားကာ သူ႕ခ်စ္သူနန္းသဲ၀ါရဲ႕အိမ္ကုိေရာက္ေတာ့ အိမ္ေပၚမွာဆီမီးေတြ ထြန္းေနတဲ့နန္းသဲ၀ါကုိေတြ႕တဲ့ေမာင္ကီက ေဟ့ သဲ၀ါ နင္ဘာလုပ္ေနတာလဲလုိလွမ္းေမးလုိက္တယ္ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာနန္းသဲ၀ါက ၀မ္းသာစြာနဲ႔ဆင္ၾကဳိၿပီးအိမ္ေပါေခါတက္လာသြား ဒီလုိနဲ႔ပဲ့ သူတုိ႔နစ္ဦးအခ်စ္အေၾကာင္းေတြေျပာေျပာရင္း နဲ႔ ည၁၀ နာရီးခြဲေလာက္ေတာ့ ေမာင္ကီဗုိက္ကတစ္ကြီးကြီးးးးနဲ႔ျမည္လာတာကုိၾကားေသာခ်စ္သူနန္းသဲ၀ါက ႐ွင္ထမင္းဆာေနၿပီးထင္တယ္ ေဟ့ဟုတ္တယ္သဲ၀ါေရး ကုိယ္ခရီးကေနျပန္ျပန္လာခ်င္ ထမင္းေတာင္မစားလာခဲ့ရဘူးသဲ၀ါကုိေတြ႔ခ်င္လြန္လုိ႔ လြမ္းလြန္းလုိ႔ အျမန္လာခဲ့တာေလ ုျသဒါဆုိသဲ၀ါ ထမင္းဟင္းေတြကုိ ကုိေမာင္ကီးစားဖုိ႔ျပင္လုိက္အုံးမယ္ဆုိၿပီး ထမင္းဟင္ေတြကုိခူးလာခ်ေပးလုိက္တယ္ ခ်စ္သူက ထမင္းမစားလာရဘူးဆုိေတာ့ ဗုိက္ကလဲခပ္ဆာဆာေလ ခ်စ္သူနန္းသဲ၀ါခ်ေပးထားတဲ့ထမင္းဟင္ေတြကုိအကုန္စားလုိက္တယ္ ထမင္းေတြဟင္ေတြကလည္ မိစာၦ ပညာမာယာျဖင့္ တီေကာင္ ေတြေလာက္ေကာင္ေတြပုိးေကာင္ေတြနဲ႔ဖန္ဆင္းထားတာျဖစ္တယ္ အလုိလုိေနရင္းနဲ႔ေမာင္ကီးကအမွတ္တမဲ့ ဇြန္ကုိအိမ္ေအာက္သုိ႔လုပ္ခ်မိလုိက္တာကုိ အိမ္ေအာက္သုိ႔ဆင္းေကာက္ရန္ အသြားမွာ နန္းသဲ၀ါက မသြားပါနဲ႔ ကြၽန္မေကာက္လုိက္ပါ့မယ္ဆုိၿပီး အိမ္ ေပၚကၾကမ္းကုိအနည္းငယ္ခြာၿပီးလက္ကုိေအာက္သုိ႔ဆန္႔ကာ ေကာက္ယူေလသည္ကုိေတြ႔ေသာ
 ေမာင္ကီးကအံျသသြားေလေတာ့သည္ အျမင္မ်ားမွားတာလား ဇေ၀ဇ၀ါ ျဖစ္သြားသည္ မိမိစိတ္ မသင္ကာတာကုိအတိက်သိေစရန္ အတြက္ ေမာင္ကီကအၾကံဉာဏ္တစ္ခုထုတ္ေလေတာ့သည္ နန္းသဲကုိယ္ထမင္းစားၿပီးပါးစပ္ကခ်ဥ္လာတယ္ကုိယ္ကြမ္းစားခ်င္တယ္လုိ႔ေျပာလုိက္တယ္ ဒါနဲ႔ပဲနန္းသဲ၀ါကကြမ္းနဲ႔ကြမ္းသီးထုံး ကြမ္းညဳပ္ကုိယူလားေပးတယ္ အဲ့ဒီအခါ အၾကံနဲ႔ေတာင္းလုိက္တဲ့ကုိေမာင္ႀကီးက ကြမ္းစားရန္ကြမ္းသီးညဳပ္ခုပ္ေနတဲ့ခ်ိန္မွာ ကြမ္းညဳပ္ကုိေအာက္သုိ႔ုပစ္ခ်လုိက္သည္ ဟာ ကြမ္းညဳပ္က ေအာက္ကုိၾကသြားၿပီးနန္းသဲ ကုိယ္ဆင္းေကာက္လုိက္အုံးမယ္ ရပါတယ္ကုိယ္ရယ္ နန္းသဲေကာက္ေပးပါ့မယ္ ဆုိၿပီးေတာ့ အိမ္ေအာက္မွာျပဳတ္က်ထားတဲ့ကြမ္းညဳပ္ကုိ နန္းသဲ၀ါက အိမ္ေပၚၾကမ္းျပင္ၾကားကေနၿပီးလ်ွာကုိအ႐ွည္ႀကီးထုပ္ကာလွမ္းေကာက္ေပးေနသည္ကုိေတြ႔လုိက္ေသာ
 ေမာင္ကီးက ဒူး ေတြအသားေတြတစ္ဆတ္ဆတ္တုန္ၿပီး အလြန္ပင္ေၾကာက္သြားသည္ ဒါနဲပဲ ဒူးေတြအသားေတြတုန္ေနေသာေမာင္ကီကုိခ်စ္သူ နန္းသဲ၀ါကလွမ္းေမးလုိက္တယ္ ကုိေမာင္ကီဘာျဖစ္ေနတာလဲ နန္းသဲကုိယ္ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး မျဖစ္ပါဘူးဆုိၿပီးတုန္ရီေနေသာအသံျဖင့္ျပန္လည္ေျဖးၾကားခဲၿပီး ေနာက္ ေမာင္ကီးက အၾကံတစ္ခုထပ္ထုပ္ရေတာ့တာေပါ့ တစ္ျခားေတာ့မဟုတ္ပါဘူး သူရဲ႕ခ်စ္သူနန္းသဲ၀ါဆီမွ ေနၿပီး ေတာ့ အေ၀းႀကီးကုိထြက္ေျပးခ်င္လုိ႔ပါ ဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ေမာင္ကီက ဘ၀ခ်င္ျခားသြားေနၿပီးျဖစ္တဲ့ခ်စ္သူနန္းသဲ၀ါကုိ ထပ္ၿပီးေတာ့မခ်စ္နိင္ေတာ့ပါဘူးခ်စ္ဖုိ႔ေနေနသာသာေၾကာက္ၿပီးေတာ့အသက္ေတာင္ထြက္မတတ္ပါဘဲ
 ေမာင္ကီကတစ္ဖန္ဒီလုိျပန္ေျပာပါတယ္ ကုိယ္ခုအိမ္သာတက္ခ်င္လာတယ္နန္းသဲေ၇ဆုိကာလိမ္ၿပီးေတာ့ ခုိးေျပး လာခဲ့ရာ ရြာေတာင္ပုိင္ကုိေရာက္ေနေလာက္တဲ့အခ်ိန္ေလာက္ေတာ့မွသရဲမနန္းသဲ၀ါက အဲဘာလုိ႔ကုိေမာင္ကီအိမ္သာတက္တာဒီေလာက္ၾကာေနပါလိမ့္ လုိက္သြားၾကည့္ဦးမွဆုိၿပီးေတာ့ လုိက္လာခဲ့ရာ အိမ္သာမွာခ်စ္သူေမာင္ကီမ႐ွိေတာ့သည္ကုိသိလုိက္ေတာ့ သရဲမနန္းသဲ၀ါက ေဒါသအလြန္ထြက္သြားတယ္ ငါနင့္ကုိဒီေလာက္ထိခ်စ္တာ နင္ကငါနဲ႔အတူမေနခ်င္ေတာ့ဘူးလားလုိ႔ေျပာဆုိကာ ေအငါနင့္ကုိ႐ွာလုိ႔ေတြ႔လု႔ိကေတာ့ငါန႔င့့့့္ံ့ကုိ
အစိမ္းလုိက္၀ါးစားပစ္မယ္ဆုိၿပီၾကဳံး၀ါး၇ာကေနထြက္ေျပးသြားေသာခ်စ္သူေမာင္ကီးေနာက္ကုိလုိက္လာခဲ့သည္
 ေမာင္ကီကလည္ထြက္ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ထြက္ေျပးလာလုိက္တာ ရြာေတာင္ပုိင္အစြန္ း အေ႐ွ့အ၇ပ္နင့္အေနာက္အ၇ပ္ကုိ ျဖတ္စီးဆင္းေနတဲ့ ကံၾကမၼာေခ်ာင္းႀကီးရဲ႕ဟုိဘက္ကမ္းတစ္ျခမ္း၏တံတားအစြန္းရာက္ေနအခုိက္မွာအလြန္ေမာပန္းေနေတာ့
တာနဲ႔တံတားေပၚခဏထုိင္နားေနတုန္းအခ်ိန္မွာနန္းသဲ၀ါကသူ႔ကုိလုိက္လာတာကုိေတြ႔လုိက္ေတာ့
ဆက္ၿပီးေတာ့လဲမေျပးနိင္ေမာေနတာလည္အလြန္ပါပဲဆုိေတာ့ တံတားေပါကေနအသာေလးခုန္ခ်ၿပီးေရငုပ္ပုန္းေနရေတာ့တာေပါ့ ဒီလုိပုန္းေနရင္း နန္းသဲ၀ါသရဲမက သူ႔ကုိေက်ာ္သြားၿပီး ေတာ္စပ္ေလးနားေရာက္ေတာ့သူ႔ေနာက္ကုိငါလုိက္လာတာအေတာ္ၾကာေနၿပီးဘာလုိ႔
အ၇ိပ္အေယာင္ေတာင္မေတြ႔တာလဲ ေနပါအုံးေဗဒင္ေလးဘာေလးတြက္ၾကည့္ဦမွဆုိၿပီး ေဗဒင္တြက္ၾကည့္.
.ရာေဗဒင္ေဟာကိန္းအထြက္အရက ေတာ့မုိးေကာင္ကင္ရဲ႕ေအာက္မွာ ေျမႀကီးရဲ႕အေပါမွာ ေရရဲ႕ေအာက္မွာ
႐ွိတယ္လုိ႔ထြက္ေတာ့ဒီေနရာဟာေတာ္ေတာင္ေတြပဲဒီေန၇ာမွာမ႐ွိနိင္ဘူးေနာက္မွာက်န္ခဲ့တာျဖစ္မယ္ဆုိၿပီး
 ေနာက္ကုိျပန္လွည့္လာ ၿပီး တံတားနားမေရာက္မွီအနည္းငယ္မွာ ေမာင္ကီးက ကုန္းေပၚသုိ႔တက္ၿပီးအနီးနား႐ွိသစ္ပင္တစ္ပင္ရဲ႕အေပၚကုိတက္ၿပီးပုန္းေရွာင္းေနျပန္တယ္ နန္းသဲ၀ါက တံတားနားေရာက္လားၿပီးတံတားေပါက္မွာ ေျမာက္ဘက္ကုိေလ်ာက္သြားလုိက္ေတာင္ဘက္ကုိ
 ေလ်ာက္သြားလုိက္နဲ႔အခ်ိန္ေတြကအေတာ္ေလးၾကာသြားတယ္ သန္းေခါင္ယံ ေတာင္ေက်ာ္သြားတယ္အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ေကာင္းကင္မွာ႐ွိၾကတဲ့ ၾကယ္ေတြလဲ အလြန္ေတာက္ပၿပီး ဒီေန႔အတြက္ပ့်က္စီးျခင္း နကၡတ္ ေတြနဲ႔ျပည့္၀ေနတယ္ အခ်ိန္ေတြလည္အေတာ္ကုန္လာၿပီး ေဗဒင္ထြက္တဲ့အတုိင္း ေစာင့္ေနခဲ့တာ ေပါကုိမလာေတာ့နန္းသဲ၀ါ ကေဒါသေတြအလိပ္လိပ္ထြက္လာကာ ေဗဒင္ကမမွန္ဘူးထင္တယ္ ေဗဒင္ကလဲတြက္တာမွားေတာ့
နန္းသဲ၀ါလည္စိတ္အနည္းငယ္ေလ်ာ့ၿပီး ေမာင္ကီးပုန္းေနတဲ့သစ္ပင္ေအာက္မွာ နားေနၿပီး ဦးေခါင္းအေ၇ခြံကုိခြာကာဒူးဆစ္တြင္စြပ္ၿပီးသန္းေတြကုိ႐ွာကာစားေနသည္ကုိ ျမင္လုိက္၇တဲ့သစ္ပင္ေပါမွာ
ပုန္းေနတဲ့ ေမာင္ကီးကအလြန္ေၾကာက္ၿပီးခႏၶာကုိယ္တစ္ဆက္ဆက္တုန္ကာေနသည္ ေၾကာက္စိတ္မ်ားနဲ႔
အသားေတြတစ္ဆတ္ဆတ္တုန္ေနခ်ိန္ ေရမွာပုန္းေနခဲ့စဥ္အ၀တ္ေပါမွာကပ္က်န္ေနေသာေရစက္ကေလး
မ်ားကနန္းသဲ၀ါကုိယ္ေပၚသုိ႔က်ေ၇ာက္ထိမွန္ေနေလေတာ့ ေအနန္းသဲ၀ါကမုိးလဲမရြာပါဘူးဘာလုိေ၇စက္ေတြ
က်ေနပါလိမ့္ဆုိၿပီးသစ္ပင္ေပါကုိစူးစမ္းၾကည့္လုိက္ေတာ့ခ်စ္သူေမာင္ကီကုိေတြလုိက္တယ္ထုိသုိ႔ေတြ႕လုိက္တဲ့ အခါ က်ယ္ေလာင္စြာ ဟားဟားဟားဆုိၿပီးေတာ့ရယ္လုိက္တယ္ ဆင္းလာလုိက္စမ္းပါ ငါနင့္ကုိ႐ွာေနတာၾကာၿပီးဒီေန၇ာမွာေတြ႕၇မယ္လုိ႔မထင္ထားဘူးနင္ဘယ္ကုိေျပးေျပးငါလက္ထဲက
မလြတ္ပါဘူးကြာ ဆုိေနရင္း ေမာင္ကီက ေစာဏကေတာင္အေတာ္ေၾကာက္ေနၿပီ ခုေတာ့ေမာင္ကီးက အသက္လိပ္ျပာပါ လြင့္ၿပီး သစ္ပင္ေပါကေနပုတ္ဆုိက်ၿပီးေသဆုံးသြားေတာ့တယ္ေလ အခ်စ္ႀကီးသူနန္းသဲ၀ါကေတာ့
 ေဒါသမီးေတြနဲ႔ ေသာကမီးေတြေ၇ာေထြးေနတဲ့အခ်ိန္ နံနက္ေနေ၇ာင္ျခည္ ထုတ္လြတ္ကာစ အခ်ိန္မွာ ေနေ၇ာင္ျခည္ေတြကနန္းသဲ၀ါဖုတ္သရဲမရဲ႕ခႏၶာကုိယ္ကုိမီးေလာင္ကြၽမ္းကာၿျပာက်သြားေစခဲ့သည္…။



ဖိုးသူေတာ္ (www.phothutaw.com)
Credit: New Media Website


#Unicode Version
တစ်ခါက မောင်ကီဆိုတဲ့ကောင်းကလေးက ရွှေပုဂံဆိုတဲ့ရွာငယ်လေးမှာ နေထိုင်ပြီး ကျပန်းအလုပ်ကိုလုပ်ကိုင်ပြီးအသက်မွေးသူ ဖြစ်ပါတယ် မောင်ကီဆိုတဲ့ကောင်ကလေးက ဟိုဘက်ရွာက ဦမောင်ပေါဆိုတဲ့အိမ်မှာလူစာရင်း ငှါးအလုပ်ကို လခစားဖြင့်ဝင်ရောက်လေ့ရှိတယ်ဒီလိုနဲ့ပဲနစ်တွေအတော်ကြာသွားတော့အဲ့ဒီရွာလူတွေကမောင်ကီကိုအတော်လေးခင်မင်လာခဲ့တယ် အသိကျွမ်းဝင်တဲ့လူတွေအတော်များလာတယ်ပေါ့ မောင်ကီကအလုပ်ကိုကြိုးကြိုစားစားနဲ့လုပ်တယ် မခိုမကပ်ပဲနဲ့မိမိကိုယ်ပိုင်အလုပ်လုပ်သလိုမျိုး နဲ့မည်သူဆီမှာမဆို အခကြေးငွေအဖိုးထက် ပို၍လုပ်ပေးလေ့ရှိတယ် ဦးမောင်ပေါတို့ရွာမှာ မောင်ကီအလုပ်လုပ်တာကိုသဘောကျတဲ့လူတွေကအားကြီးပေါ့ မောင်ကီကိုခေါပြီးအလုပ်တွေပေးလေ့ရှိတယ် တစ်နေ့တော့ ဦးစံထွန်းအိမ်မှာအလုပ်သွာလုပ်ရင်းနဲ့ ဦးစံထွန်းအိမ်ရှေ့မျက်နာချင်ဆိုင်အိမ်ကနန်းသဲဝါနဲ့ရင်းနီခဲ့ကြတယ် နန်းသဲဝါက တော့ မိဘတွေနစ်ပါးလုံမရှိကြတော့ပါဘူး မိဘတွေချန်ပေးထားခဲ့တဲ့ အိမ်ခြံလေးနဲ့ အိမ်နောက်ဖေး ဈေးဆိုင်တည်ထားကာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုပြီးမိမိဘဝကိုကိုယ်ပါသာရပ်တည်ပြီးနေထိုင်းရပါတယ်.ဦးစံထွန်းအိမ်နဲ့ နန်းသဲဝါတို့အိမ်ဟာရွာရဲ့မြောက်ပိုင်အစွန်မှာတည်ရှိပါတယ် .မောင်ကီကလည်တစ်နေ့တစ်နေ့နဲ့ဦးစံထွန်းအိမ်မှာအလုပ်လာလုပ်တာ တစ်လနီးပါးကြာသွားတော့ နန်းသဲဝါနဲ့မောင်ကီတိုနစ်ယောက်လုံး ဟာ မျက်လုံးချင်စကားပြောကြတတ်သွာကာ သူတို့နစ်ဦးချစ်သူတွေဖြစ်သွားကြခဲ့တယ်.သူတို့နစ်ဦးကအရမ်းချစ်ကြတဲ့ချစ်သူစုံတွဲတွေဖြစ်ကြပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အမြဲနာလည်ပြီး အရမ်းချစ်ကြတာတဲ့ ကောင်မလေးရဲ့အချစ်ကလည်ကောင်ကလေး ထက်မလျော့ခဲ့ပါဘူး ဒါပေမယ့် ကောင်ကလေးကလည် ကောင်မလေးရဲ့အချစ်ထက် ပိုပြီးတော့လည်မသာပါဘူး ထပ်တူညီမျပြီးအရမ်းချစ်ကြတာတဲ့ သူတိုနစ်ဦးချစ်နေကြတာ လေးနစ်လောက်ကြာသွားတယ် လေ နောက်တစ်နေ့သောနေ့ရောက်တော့ မောင်ကီနဲ့နန်းသဲဝါတို့ချိန်းတွေ့ကြပြီး သူတို့နစ်ဦးလက်ထပ်ဖို့တိုင်ပင်ကြတယ် …ဒီလိုနဲ့ပဲကောင်ကလေးက သဲဝါရယ်ကိုယ်မှာငွေကြေးတွေကဘာဆိုဘာမှမရှိသေးဘူး ကိုယ်စဉ်စားမိတာက နယ်တစ်ခုခုကိုထွက်ပြီးနစ်အနည်းငယ်ငွေထွက်ရှာပြီး ပိုက်ဆံလေး ငွေလေးအနည်းရမှကိုယ်တို့လက်ထပ်ကြမယ်လေ အဲ့ဒီတော့အခါမှ သဲဝါကိုပျော်ရွင်အောင်ထားနိင်မှာ သဲဝါ ဒုက္ခ ရောက်မှာကိုကိုယ်မမြင်ချင်ဘူးသဲဝါ အများဆုံးတစ်နစ်ခွဲနစ်နစ်လောက်ပေါ့ ကိုယ်တို့ခွဲရမှာ အဲံဒီလိုနဲ့တိုင်ပင်ကြတာ ကောင်မလေကလက်ခံခဲ့တယ် ..နောက်တစ်နေ့တော့ မောင်ကီက မိဘတွေဆီ ခွင့်တောင်ပြီး မှိုင်းရှုးဆိုတဲ့ ရတနာထွက်တဲ့နေရာလေးဆီကို ငွေလေး၇ဖို့အတွက်ကျောက်ရှာထွက်ခဲ့တယ် .အချိန်တွေက တစ်ဖြည်းဖြည်နဲ့ကုန်လာခဲ့တာ တစ်နစ်နဲ့ နစ်လလောက်ရောက်တဲ့အချိန်မှာ နန်းသဲဝါက အလိုလိုနေအရင်းငြီးညူလာတယ် ဟယ် ငါ့ရဲ့ အိုပါး ကိုသတိရလိုက်တာ သူ့ကိုအ၇မ်းလွမ်းတာပဲ သူနေများကောင်ရဲ့လား ကျန်းကျန်းမာမာရောရှိရဲ့လား မသိ ဘူးအိုပါးကဘယ်အချိန်မှပြန်လာမှာလဲနော်မြန်မြန်ပြန်ပါစေလို့ နန်းသဲဝါက ရေရွတ်တီးတိုးစွာဆုတောင်နေပါတယ် ဒီလိုနဲ့နွေရာသီ မိုးရာသီအကုန်ဆောင်းအကူမှာ ရာသိဥတုဒဏ်ကြောင့် နန်းသဲဝါနေမကောင်းဖြစ်ပြီးအိပ်ယာထဲလဲှနေတော့တာလေးက ၇က်အတော်ကြာသွားခဲ့တယ် ဒီလိုနဲ့နန်းသဲဝါတစ်ယောက်သူမရဲ့ချစ်သူကိုလွမ်းတဲ့စိတ်တွေနဲ့ သေဆုံးသွားခဲတယ်.. ်ဦးစံထွန်းက အဲ့နန်းသဲဝါတစ်ယောက်အပြင်ထွက်တာမတေ်ွ့တာအတော်လေးကြာသွားပြီး ငါသွားကြည့်ဦးမှပဲဆိုပြီး .အိမ်ရှေ့နားရောက်တော့ ဦးစံထွန်းတစ်ယောက် သူရဲ့နာခေါင်ထဲကိုအပုတ်နံတွေ ဝင်လာပြီး ဟာ ဘာအနံကြီးပါလေ့ အနံကပုတ်ထောင်းနေတာပဲ နာခေါင်းပိတ်ပြီး အိမ်ထဲဝင်သွားခဲ့တာ တွေ့လိုက်ရတဲ့အဖြစ်ပျက်က နန်းသဲဝါအဲ့အလောင်းကကုတင်ပေါ်နီးဖျာပေါတွင်ပုတ်ပွပြီးလောက်တွေအနည်းငယ်လိုက်နေပါပြီးဗျာ ဦးစံထွန်းကလည် အိမ်ထဲကနေပြေထွက် လာပြီးရွာသူရွာသားများကိုအကြောင်းကြားကာအသုဘကိစ္စစီစဉ်ရန် ရွာသူရွာသားတစ်ချို့အလောင်းကို မမယ်ကြံရောဗျာ အလောင်းကြီးက ဖျာလိပ် မှာကပ်နေတယ် ဘယ်လိုလုပ်လုပ် မရဘူးဖြစ်နေတယ် ရွာသားတွေကလဲတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကြည့်ကြပြီး ကြောက်စိတ်တွေကအဝင်လာ အလောင်းကြီးက မျက်လုံးတွေပွင့်လာတော့ ရွာ သားတွေက တစ်ဂျိုးတည့်ပြန်လှည့်ပြေးသွားခဲ့တယ် ။

အဲ့ဒီလိုနဲပဲရွာထဲကရွာသူရွာသားတွေကနန်းသဲဝါရဲ့ အလောင်းကြီးကို မီးသဂြိုဟ် မြေမြုပ်နံဖို့ကိစ္စမည်သူမည်ဝါမျှ မစီစဉ်ရဲ့တော့ဘဲနဲ့ အဲ့ဒီအတိုင်ပစ်ထားခဲ့ကြရာ ရက်အနည်းငယ်ကြာသွားတော့ ဖုတ်တစ္ဆေ သရဲအကြီးစားဖြစ်သွားခဲ့တယ် တစ်နေ့သောညတစ်ညကြတော့ နန်းသဲဝါက ရွာထဲလျောက်သွာ း နေတာကိုမြင်ကြတဲ့ရွာသူရွာသားတစ်ချို့က မနက်မိုးလင်းသည်နင့်တစ်ပြိုင်နက် တစ်ခြားသောရွာတွေဆီသို့ပြောင်းရွှေ့ုပြီးနေထိုင်သွားကြတယ်ပေါ့ ဒီလိုနဲ့ပဲအဒီရွာရဲ့အခြေနေကတစ်ဖြည်းဖြည်းနဲ့ပိုပိုပီးဆိုးလာတယ် တစ်စတစ်စ တစ်ညတစ်ညနဲ့နေ့တွေရက်တွေပေါင်းများလာတဲ့အခါ နန်းသဲဝါ ကရွာထဲကိုညညဘက်ဆို အနက်ရောင် အမည်းရောင်ဝတ်စုံနဲ့ဆံပင်ဖားလာချထားကာသွားလာနေသည်ကိုတွေ့ကြတဲ့ရွာသူရွာသားများက အဲ့ဒီရွာငယ်လေးမှာမနေရဲကြတော့ဘဲ တစ်ရွာလုံးက လူတွေကအခြားသောအနီးနားရွာတွေဘက်ဆီကိုရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သွားကြတယ်လေ .ခုတော့.အဲ့းီရွာငယ်လေးက ရွာပျက် ဖြစ်နေပြီးညဘက်ဆိုမည်သူမျှမသွားရဲ့တော့ပါ နန်းသဲဝါရွာလို့ခေါကြပါတယ်အဲ့ဒီရွာပျက်လေးကနေ့ခင်ဘက်ကြည့်တော့ အိမ်တွေက ဟောင်နွမ်းပြီးတစ်ချို့သောအိမ်တွေကမိုးဒဏ်လေဒဏ်ကြောင့်ပျက်စီးပြီး ချုံနွယ်တွေထူထပ်နေပင်မယ့် ညဘက်ရောက်ရောက်သွားတော့အတော်လေးထူးဆန်းတယ်ဗျ တစ်ရွာလုံးနီးပါးမီးတွေထိန်ထိန်လင်းလင်းထွန်းထားကြတယ်ရွာထဲမှာလူတွေနေသလိုတောင်ထင်၇တယ်ဗျာ သိပ်ထူးဆန်းတာကိုတစ်ခြာသောရွာကလူတွေက နန်းသဲဝါ၏ မယာအဖန်အဆင်းများသာဖြစ်နေတယ်ဆိုတာသိကြတယ်လေ အဲ့ဒီလိုနဲ့ပဲနစ်ကျော်သုံးနစ်ပါးကြရောက်တဲ့အခါကြတော့ ရတနာနယ်မြေမှာ ပိုက်ဆံရှာထွက်တဲ့မောင်ကီကအပြန်လာ အိမ်အရောက်တော့ မိုးကချုပ်နေပြီး ည၈နာရီလောက်ရှိပြီးပေါ့ မောင်ကီကရောက်ရောက်ချင်သူချစ်နန်းသဲဝါဆီသို့ သွားမယ်ကြံလေရော သွားခါနီးမှာအိမ်ကဆွေမျိုးတွေ ရွာသားတွေက အဖြစ်အပျက်အကြောင်းစုံကို ပြောပြရှင်းပြတဲ့အခါမှာ မောင်ကီကမယုံဘူး ငါကိုပေးမသွားချင်လို့ သူတို့တွေတားနေတာဖြစ်မှာပါလို့စိတ်ထဲမှာအဲ့လိုထင်တယ် ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ရောက်ရောက်ချင်မို့လို့လေ ခရီးကလည်ပန်း အေးဆေးအနားယူစေချင်တယ် လို့ထင်တယ် မောင်ကီတစ်ယောက် ဆွေမျိုး တွေပြောတာကိုယုံဘူး အားလုံးကတားမ၇တဲ့အဆုံမှာတော့ လက်လျော့ပြီးသွားခွင့်ပြုလိုက်ရတယ် မိုးကလဲချုပ်နေပြီး မောင်ကီနေတဲ့ရွာကနေပြီး ထွက်လာလိုက်တာ ရွာဟောင်ရွာပျက်လူသူမနေတဲ့နန်းသဲဝါရဲ့ရွာရောက်ခါနီးအနီးမှာ တစ်ရွာလုံးမီးများထိန်ထိန်လင်းလင်းထွန်းထားနေသည်ကိုတွေ့သော မောင်ကီက အလွန်ဝမ်းသာသွာတော့တာပေါ့ မောင်ကီကပြောလိုက်သေးတယ် ငါ့အမျိုးတွေက ငါ့ကိုတစ်ကယ်ညာပါလား ဘယ်ရမှာလဲမင်းတို့ညာချင်တိုင်းညာလို့၇မယ်မထင်နဲ့ ဟားဟား ဆိုရယ်မောပြီးရွာထဲကိုဝင်သွားကာ သူ့ချစ်သူနန်းသဲဝါရဲ့အိမ်ကိုရောက်တော့ အိမ်ပေါမှာဆီမီးတွေ ထွန်းနေတဲ့နန်းသဲဝါကိုတွေ့တဲ့မောင်ကီက ဟေ့ သဲဝါ နင်ဘာလုပ်နေတာလဲလိုလှမ်းမေးလိုက်တယ် အဲ့ဒီအချိန်မှာနန်းသဲဝါက ဝမ်းသာစွာနဲ့ဆင်ကြိုပြီးအိမ်ပေါခေါတက်လာသွား ဒီလိုနဲ့ပဲ့ သူတို့နစ်ဦးအချစ်အကြောင်းတွေပြောပြောရင်း နဲ့ ည၁၀ နာရီးခွဲလောက်တော့ မောင်ကီဗိုက်ကတစ်ကွီးကွီးးးးနဲ့မြည်လာတာကိုကြားသောချစ်သူနန်းသဲဝါက ရှင်ထမင်းဆာနေပြီးထင်တယ် ဟေ့ဟုတ်တယ်သဲဝါရေး ကိုယ်ခရီးကနေပြန်ပြန်လာချင် ထမင်းတောင်မစားလာခဲ့ရဘူးသဲဝါကိုတွေ့ချင်လွန်လို့ လွမ်းလွန်းလို့ အမြန်လာခဲ့တာလေ ုသြဒါဆိုသဲဝါ ထမင်းဟင်းတွေကို ကိုမောင်ကီးစားဖို့ပြင်လိုက်အုံးမယ်ဆိုပြီး ထမင်းဟင်တွေကိုခူးလာချပေးလိုက်တယ် ချစ်သူက ထမင်းမစားလာရဘူးဆိုတော့ ဗိုက်ကလဲခပ်ဆာဆာလေ ချစ်သူနန်းသဲဝါချပေးထားတဲ့ထမင်းဟင်တွေကိုအကုန်စားလိုက်တယ် ထမင်းတွေဟင်တွေကလည် မိစ္ဆာ ပညာမာယာဖြင့် တီကောင် တွေလောက်ကောင်တွေပိုးကောင်တွေနဲ့ဖန်ဆင်းထားတာဖြစ်တယ် အလိုလိုနေရင်းနဲ့မောင်ကီးကအမှတ်တမဲ့ ဇွန်ကိုအိမ်အောက်သို့လုပ်ချမိလိုက်တာကို အိမ်အောက်သို့ဆင်းကောက်ရန် အသွားမှာ နန်းသဲဝါက မသွားပါနဲ့ ကျွန်မကောက်လိုက်ပါ့မယ်ဆိုပြီး အိမ်ပေါက ကြမ်းကိုအနည်းငယ်ခွာပြီး လက်ကိုအောက်သို့ဆန့်ကာ ကောက်ယူလေသည်ကိုတွေ့သော မောင်ကီးကအံသြသွားလေတော့သည် အမြင်များမှားတာလား ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည် မိမိစိတ် မသင်ကာတာကိုအတိကျသိစေရန် အတွက် မောင်ကီကအကြံဉာဏ်တစ်ခုထုတ်လေတော့သည် နန်းသဲကိုယ်ထမင်းစားပြီးပါးစပ်ကချဉ်လာတယ်ကိုယ်ကွမ်းစားချင်တယ်လို့ပြောလိုက်တယ် ဒါနဲ့ပဲနန်းသဲဝါကကွမ်းနဲ့ကွမ်းသီးထုံး ကွမ်းညုပ်ကိုယူလားပေးတယ် အဲ့ဒီအခါ အကြံနဲ့တောင်းလိုက်တဲ့ကိုမောင်ကြီးက ကွမ်းစားရန်ကွမ်းသီးညုပ်ခုပ်နေတဲ့ချိန်မှာ ကွမ်းညုပ်ကိုအောက်သို့ုပစ်ချလိုက်သည် ဟာ ကွမ်းညုပ်က အောက်ကိုကြသွားပြီးနန်းသဲ ကိုယ်ဆင်းကောက်လိုက်အုံးမယ် ရပါတယ်ကိုယ်ရယ် နန်းသဲကောက်ပေးပါ့မယ် ဆိုပြီးတော့ အိမ်အောက်မှာပြုတ်ကျထားတဲ့ကွမ်းညုပ်ကို နန်းသဲဝါက အိမ်ပေါ်ကြမ်းပြင်ကြားကနေပြီးလျှာကိုအရှည်ကြီးထုပ်ကာလှမ်းကောက်ပေးနေသည်ကိုတွေ့လိုက်သော မောင်ကီးက ဒူး တွေအသားတွေတစ်ဆတ်ဆတ်တုန်ပြီး အလွန်ပင်ကြောက်သွားသည် ဒါနဲပဲ ဒူးတွေအသားတွေတုန်နေသောမောင်ကီကိုချစ်သူ နန်းသဲဝါကလှမ်းမေးလိုက်တယ် ကိုမောင်ကီဘာဖြစ်နေတာလဲ နန်းသဲကိုယ်ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး မဖြစ်ပါဘူးဆိုပြီးတုန်ရီနေသောအသံဖြင့်ပြန်လည်ဖြေးကြားခဲပြီး နောက် မောင်ကီးက အကြံတစ်ခုထပ်ထုပ်ရတော့တာပေါ့ တစ်ခြားတော့မဟုတ်ပါဘူး သူရဲ့ချစ်သူနန်းသဲဝါဆီမှ နေပြီး တော့ အဝေးကြီးကိုထွက်ပြေးချင်လို့ပါ ဒီအချိန်မှာတော့မောင်ကီက ဘဝချင်ခြားသွားနေပြီးဖြစ်တဲ့ချစ်သူနန်းသဲဝါကို ထပ်ပြီးတော့မချစ်နိင်တော့ပါဘူး ချစ်ဖို့နေနေသာသာကြောက်ပြီးတော့အသက်တောင်ထွက်မတတ်ပါဘဲ မောင်ကီကတစ်ဖန်ဒီလိုပြန်ပြောပါတယ် ကိုယ်ခုအိမ်သာတက်ချင်လာတယ်နန်းသဲရေဆိုကာလိမ်ပြီးတော့ ခိုးပြေး လာခဲ့ရာ ရွာတောင်ပိုင်ကိုရောက်နေလောက်တဲ့အချိန်လောက်တော့မှသရဲမနန်းသဲဝါက အဲဘာလို့ကိုမောင်ကီအိမ်သာတက်တာဒီလောက်ကြာနေပါလိမ့် လိုက်သွားကြည့်ဦးမှဆိုပြီးတော့ လိုက်လာခဲ့ရာ အိမ်သာမှာချစ်သူမောင်ကီမရှိတော့သည်ကိုသိလိုက်တော့ သရဲမနန်းသဲဝါက ဒေါသအလွန်ထွက်သွားတယ် ငါနင့်ကိုဒီလောက်ထိချစ်တာ နင်ကငါနဲ့အတူမနေချင်တော့ဘူးလား လို့ပြောဆိုကာ အေငါနင့်ကိုရှာလို့တွေ့လု့ိကတော့ငါန့င့့်ံ့ကိုအစိမ်းလိုက်ဝါးစားပစ်မယ်ဆိုပြီ ကြုံးဝါးရာကနေ ထွက်ပြေးသွားသောချစ်သူမောင်ကီးနောက်ကိုလိုက်လာခဲ့သည် မောင်ကီကလည်ထွက်ကြောက်ကြောက်နဲ့ထွက်ပြေးလာလိုက်တာ ရွာတောင်ပိုင်အစွန် း အရှေ့အ၇ပ်နင့်အနောက်အ၇ပ်ကို ဖြတ်စီးဆင်းနေတဲ့ ကံကြမ္မာချောင်းကြီးရဲ့ဟိုဘက်ကမ်းတစ်ခြမ်း၏တံတားအစွန်းရာက်နေအခိုက်မှာအလွန်မောပန်းနေတော့တာနဲ့ တံတားပေါ်ခဏထိုင်နားနေတုန်းအချိန်မှာ နန်းသဲဝါက သူ့ကိုလိုက်လာတာကိုတွေ့လိုက်တော့ဆက်ပြီးတော့လဲမပြေးနိင်မောနေတာလည်အလွန်ပါပဲဆိုတော့ တံတားပေါကနေအသာလေးခုန်ချပြီးရေငုပ်ပုန်းနေရတော့တာပေါ့ ဒီလိုပုန်းနေရင်း နန်းသဲဝါသရဲမက သူ့ကိုကျော်သွားပြီး တော်စပ်လေးနားရောက်တော့ အေ သူ့နောက်ကိုငါလိုက်လာတာအတော်ကြာနေပြီးဘာလို့အရိပ်အယောင်တောင်မတွေ့တာလဲ နေပါအုံးဗေဒင်လေးဘာလေးတွက်ကြည့်ဦမှဆိုပြီး ဗေဒင်တွက်ကြည့်..ရာဗေဒင်ဟောကိန်းအထွက်အရ က တော့ မိုးကောင်ကင်ရဲ့အောက်မှာ မြေကြီးရဲ့အပေါမှာ ရေရဲ့အောက်မှာရှိတယ်လို့ထွက်တော့ ဒီနေရာဟာတော်တောင်တွေပဲဒီနေရာမှာမရှိနိင်ဘူးနောက်မှာကျန်ခဲ့တာဖြစ်မယ်ဆိုပြီး နောက်ကိုပြန်လှည့်လာ ပြီး တံတားနားမရောက်မှီအနည်းငယ်မှာ မောင်ကီးက ကုန်းပေါ်သို့တက်ပြီးအနီးနားရှိသစ်ပင်တစ်ပင်ရဲ့အပေါ်ကိုတက်ပြီးပုန်းရှောင်းနေပြန်တယ် နန်းသဲဝါက တံတားနားရောက်လားပြီး တံတားပေါက်မှာ မြောက်ဘက်ကိုလျောက်သွားလိုက်တောင်ဘက်ကိုလျောက်သွားလိုက်နဲ့အချိန်တွေကအတော်လေးကြာသွားတယ် သန်းခေါင်ယံ တောင်ကျော်သွားတယ်အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကောင်းကင်မှာရှိကြတဲ့ ကြယ်တွေလဲ အလွန်တောက်ပပြီး ဒီနေ့အတွက်ပ့ျက်စီးခြင်း နက္ခတ် တွေနဲ့ပြည့်ဝနေတယ် အချိန်တွေလည်အတော်ကုန်လာပြီး ဗေဒင်ထွက်တဲ့အတိုင်း စောင့်နေခဲ့တာ ပေါကိုမလာတော့နန်းသဲဝါ ကဒေါသတွေအလိပ်လိပ်ထွက်လာကာ ဗေဒင်ကမမှန်ဘူးထင်တယ် ဗေဒင်ကလဲတွက်တာမှားတော့နန်းသဲဝါလည်စိတ်အနည်းငယ်လျော့ပြီး မောင်ကီးပုန်းနေတဲ့သစ်ပင်အောက်မှာ နားနေပြီး ဦးခေါင်းအရေခွံကိုခွာကာဒူးဆစ်တွင်စွပ်ပြီး သန်းတွေကိုရှာကာစားနေသည်ကို မြင်လိုက်၇တဲ့သစ်ပင်ပေါမှာပုန်းနေတဲ့ မောင်ကီးက အလွန်ကြောက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဆက်ဆက်တုန်ကာနေသည် ကြောက်စိတ်များနဲ့အသားတွေတစ်ဆတ်ဆတ်တုန်နေချိန် ရေမှာပုန်းနေခဲ့စဉ်အဝတ်ပေါမှာကပ်ကျန်နေသောရေစက်ကလေးများက နန်းသဲဝါကိုယ်ပေါ်သို့ကျရောက်ထိမှန်နေလေတော့ အေနန်းသဲဝါကမိုးလဲမရွာပါဘူး ဘာလိုရေစက်တွေကျနေပါလိမ့်ဆိုပြီး သစ်ပင်ပေါကို စူးစမ်းကြည့်လိုက်တော့ ချစ်သူမောင်ကီကိုတွေလိုက်တယ်ထိုသို့တွေ့လိုက်တဲ့ အခါ ကျယ်လောင်စွာ ဟားဟားဟားဆိုပြီးတော့ရယ်လိုက်တယ် ဆင်းလာလိုက်စမ်းပါ ငါနင့်ကိုရှာနေတာကြာပြီး ဒီနေရာမှာတွေ့၇မယ်လို့မထင်ထားဘူး နင်ဘယ်ကိုပြေးပြေးငါလက်ထဲကမလွတ်ပါဘူးကွာ ဆိုနေရင်း မောင်ကီက စောဏကတောင်အတော်ကြောက်နေပြီ ခုတော့မောင်ကီးက အသက်လိပ်ပြာပါ လွင့်ပြီး သစ်ပင်ပေါကနေပုတ်ဆိုကျပြီးသေဆုံးသွားတော့တယ်လေ အချစ်ကြီးသူနန်းသဲဝါကတော့ ဒေါသမီးတွေနဲ့ သောကမီးတွေရောထွေးနေတဲ့အချိန် နံနက်နေရောင်ခြည် ထုတ်လွတ်ကာစ အချိန်မှာ နေရောင်ခြည်တွေက နန်းသဲဝါဖုတ်သရဲမ ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုမီးလောင်ကျွမ်းကာြပြာကျသွားစေခဲ့သည်……….။။



ဖိုးသူတော် (www.phothutaw.com)
Credit: New Media Website
 
 
ေန႔စဥ္သတင္းအသစ္မ်ားကို Email ပို႔ေပးပါမည္။
သင္၏ Gmail ကို ေအာက္တြင္ ျဖည့္စြက္၍ Submit လုပ္ပါ။
 
 
Top